{"id":411,"date":"2010-12-19T18:00:04","date_gmt":"2010-12-19T16:00:04","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=411"},"modified":"2018-07-26T02:27:14","modified_gmt":"2018-07-26T00:27:14","slug":"smierc-i-zycie-kami-ryby","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=411","title":{"rendered":"2. \u015amier\u0107 i \u017cycie Kami Ryby"},"content":{"rendered":"

Scenariusz Konkursowy:<\/h2>\n

\u015amier\u0107 i \u017cycie Kami Ryby<\/a> Szymon \u201eneishin\u201d Szweda<\/h4>\n

System: <\/strong>Legenda Pi\u0119ciu Kr\u0119g\u00f3w 3 ed.<\/p>\n

Setting:<\/strong> wyspa Ktit-Jima i dalej<\/p>\n

Gotowa mechanika:<\/strong> oryginalna<\/p>\n

Modyfikacje zasad: <\/strong>brak<\/p>\n

Ilo\u015b\u0107 graczy: <\/strong>dowolna, najlepiej 4<\/p>\n

Gotowe postacie:<\/strong> nie<\/p>\n

Ilo\u015b\u0107 sesji:<\/strong> niesprecyzowana<\/p>\n

Dodatki: <\/strong>nie<\/p>\n

Opis: <\/strong>\u015awi\u0119te miejsce zosta\u0142o zbezczeszczone. Nadzieja na przywr\u00f3cenie porz\u0105dku le\u017cy w odleg\u0142ej w \u015bwi\u0105tyni. Oto opowie\u015b\u0107, w kt\u00f3rej \u015bwiat realny przeplata si\u0119 z tajemniczym \u015bwiatem duch\u00f3w.<\/p>\n

\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Marcin Blacha<\/strong><\/p>\n

Przygoda bardzo przypad\u0142a mi do gustu i sta\u0142a si\u0119 dla mnie pewnego rodzaju wzorcem. Odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce wielu uczestnik\u00f3w Quentina wierzy, \u017ce scenariusz przygody obowi\u0105zkowo musi by\u0107 dzie\u0142em literackim, intryga powinna by\u0107 skomplikowana, a klimatyczne opisy wype\u0142ni\u0105 luki logiczne. Tymczasem \u017bycie i \u015amier\u0107 Kami Ryby jest prostym i grywalnym tr\u00f3jpakiem, kt\u00f3ry z ch\u0119ci\u0105 poprowadzi\u0142bym, i w kt\u00f3re ch\u0119tnie bym zagra\u0142.<\/p>\n

Zaproponowane przez autora wydarzenia nie s\u0105 ze sob\u0105 \u015bci\u015ble powi\u0105zane, ale uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w logiczn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 i fabu\u0142\u0119 \u0142atwo mo\u017cna sobie przyswoi\u0107 nawet po pierwszym przeczytaniu. \u015arodkowa cz\u0119\u015b\u0107 scenariusza opowiada histori\u0119 z innej bajki, ale nic w tym zdro\u017cnego, skoro obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 konwencj\u0105 jest przygoda drogi i najbardziej klasyczny \u00e2\u0080\u009ethe quest\u00e2\u0080\u009d. Autor nie skupia si\u0119 nadmiernie na detalach, mimo to udaje si\u0119 mu nakre\u015bli\u0107 barwne historie i przedstawi\u0107 Rokugan jako miejsce ba\u015bniowe, co bliskie jest mojemu postrzeganiu tej krainy. Spotkanie z kitsu, czy tytu\u0142owy Kami Ryba, to po prostu bardzo fajne i nie przekombinowane patenty.<\/p>\n

Jedynym zarzutem jaki mog\u0119 wysun\u0105\u0107 przeciw temu scenariuszowi jest brak pazura, naprawd\u0119 oryginalnego pomys\u0142u, bo za taki nie uznaj\u0119 przedstawienie Rokuganu jako krainy duch\u00f3w. L5K jest \u015bwietn\u0105 gr\u0105, kt\u00f3ra bardzo pomaga przy tworzeniu przyg\u00f3d. Sprawny autor – a z takim mamy tu do czynienia – jest w stanie \u0142atwo stworzy\u0107 bardzo dobry scenariusz. \u017bycie i \u015bmier\u0107 Kami Ryby jest bardzo dobrym tekstem, ale nie najlepszym w tej edycji.<\/p>\n

Wojciech Doraczy\u0144ski<\/strong><\/p>\n

Od kilku lat w prawie ka\u017cdej edycji Quentina pojawia si\u0119 scenariusz do Legendy Pi\u0119ciu Kr\u0119g\u00f3w. W tym roku, pomimo dominacji WFRP, tradycji musia\u0142o sta\u0107 si\u0119 zado\u015b\u0107 – co mnie niezmiernie cieszy.<\/p>\n

Autor na samym pocz\u0105tku sygnalizuje, \u017ce b\u0119dziemy mieli do czynienia z przygod\u0105 dotycz\u0105c\u0105 \u015bwiata duch\u00f3w i posiadaj\u0105c\u0105 okre\u015blon\u0105 estetyk\u0119. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce jest ona (estetyka) stosowana konsekwentnie, co ratuje s\u0142absze partie tekstu – ale o tym za chwil\u0119. Je\u017celi chodzi o sprawy formalne, to musz\u0119 pochwali\u0107 tekst za jasno\u015b\u0107 i przejrzysto\u015b\u0107 oraz przyznaj\u0119 wielkiego plusa za kr\u00f3tkie streszczenie na pocz\u0105tku. Mo\u017ce dla kogo\u015b to sprawy drugorz\u0119dne, lecz dla mnie spos\u00f3b spisania scenariusza jest nie mniej wa\u017cny ni\u017c jego tre\u015b\u0107. Natomiast soundtrack, w mojej opinii, to zupe\u0142nie niepotrzebny balast.<\/p>\n

Przygoda rozpoczyna si\u0119 w typowy spos\u00f3b: mamy podr\u00f3\u017c, starcie i katastrof\u0119, kt\u00f3ra zmusza dru\u017cyn\u0119 do podj\u0119cia misji. Wszystkie w\u0105tki zosta\u0142y przygotowane nader smakowicie. Samotna wyspa sk\u0105pana w po\u015bwiacie ksi\u0119\u017cyca wprowadza nastr\u00f3j niesamowito\u015bci, plugawe oni jest dziwaczne i przera\u017caj\u0105ce, za\u015b scena \u015bmierci kami robi wstrz\u0105saj\u0105ce wra\u017cenie. Wst\u0119p sprawi\u0142, \u017ce moje oczekiwania sta\u0142y si\u0119 bardzo wyg\u00f3rowane.<\/p>\n

Niestety, dalszy ci\u0105g troch\u0119 rozczarowuje. Fakt, \u015brodkowy fragment przygody jest bardzo lu\u017ano powi\u0105zany z reszt\u0105. Pal sze\u015b\u0107 – mo\u017cna to jeszcze usprawiedliwi\u0107 obran\u0105 estetyk\u0105, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy wszystkie trzy cz\u0119\u015bci w sp\u00f3jn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Gorzej, \u017ce \u015bledztwo opisane w drugiej cz\u0119\u015bci zosta\u0142o \u017ale skonstruowane. Dru\u017cyna napotyka na szereg tajemniczych wydarze\u0144, trup \u015bciele si\u0119 g\u0119sto, za\u015b postacie s\u0105 cz\u0119sto wy\u0142\u0105cznie obserwatorami. Moim zdaniem niepotrzebnie wprowadzono do przygody ofiary Sae, mo\u017ce to strasznie namiesza\u0107 w g\u0142owach graczom. Nie za bardzo wiadomo, kogo maj\u0105 szuka\u0107 – mordercy wie\u015bniak\u00f3w czy mordercy Akodo? Jak te dwie sprawy maj\u0105 si\u0119 do siebie? O tym niestety gracze dowiedz\u0105 si\u0119 pod sam koniec. Wiem, dru\u017cyna mo\u017ce przecie\u017c przes\u0142uchiwa\u0107 wie\u015bniak\u00f3w od chwili wjazdu do wioski. Przewaga tajemniczych wydarze\u0144 nad opisem trop\u00f3w jest jednak zbyt du\u017ca. Daje to efekt przyt\u0142oczenia: trup, trup, duch, trup – badam! Podejmujcie decyzj\u0119!<\/p>\n

Zreszt\u0105 kr\u00f3tkie \u015bledztwo i tak nie ma sensu, bo wszystkie w\u0105tki rozwi\u0105zuj\u0105 si\u0119 same: dru\u017cyna walczy z roninami, umieraj\u0105cy roninowie oskar\u017caj\u0105 wie\u015bniak\u00f3w, wie\u015bniak\u00f3w broni ich starszy, bior\u0105c na siebie win\u0119. Przez ca\u0142\u0105 sesj\u0119 bohaterowie nie musz\u0105 nic robi\u0107, mog\u0105 siedzie\u0107 i pi\u0107 herbat\u0119, fina\u0142 oraz rozwi\u0105zanie zagadki i tak ich nie ominie.<\/p>\n

Problem z drug\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 wynika z, nazwijmy to, „konwencji” typu quest wykorzystanej w tym scenariuszu. W pierwszej i trzeciej cz\u0119\u015bci struktura ta jest widoczna go\u0142ym okiem. Autor nie potrafi\u0142 si\u0119 z niej wyzwoli\u0107, pisz\u0105c cz\u0119\u015b\u0107 drug\u0105, wi\u0119c wysz\u0142o mu ko\u015blawe \u015bledztwo, kt\u00f3re \u015bledztwem nie jest. Z tego wzgl\u0119du szukanie trop\u00f3w jest bezcelowe – bo to quest, przyt\u0142aczaj\u0105ca ilo\u015b\u0107 trup\u00f3w nie zagmatwa dochodzenia – bo to quest, sensem przygody b\u0119dzie fina\u0142owa walka z roninami – bo to quest, itd. W\u0105tki cz\u0119\u015bci drugiej s\u0105 interesuj\u0105ce i po wprowadzeniu kilku poprawek mo\u017cna by na ich podstawie zrobi\u0107 \u015bwietn\u0105 sesj\u0119. Nie zmienia to jednak faktu, \u017ce s\u0105 tu b\u0142\u0119dy.<\/p>\n

Je\u017celi chodzi o zako\u0144czenie, trzyma ono poziom cz\u0119\u015bci pierwszej. G\u0142\u00f3wny przeciwnik jest intryguj\u0105cy, duchy to te\u017c znakomity pomys\u0142. By\u0107 mo\u017ce brakuje tu jakiego\u015b trz\u0119sienia ziemi, wielkiego wystrza\u0142owego rozwi\u0105zania, ale moim zdaniem to nie jest wada. To nie przygoda o wielkich tajemnicach, ale o misji, kt\u00f3r\u0105 maj\u0105 wykona\u0107 bohaterowie, i przeszkodach, kt\u00f3re pokonuj\u0105.<\/p>\n

Mam jeszcze kilka drobnych uwag. Niekt\u00f3re w\u0105tki nie zosta\u0142y rozwini\u0119te, a szkoda. Autor sugeruje, by Mori i Kori stali si\u0119 na sesji elementem humorystycznym. Nie podaje jednak \u017cadnych konkretnych przyk\u0142ad\u00f3w ich „gaf i g\u0142upot”, co skutecznie uniemo\u017cliwi wielu prowadz\u0105cym wykorzystanie tych postaci. Wprowadzanie element\u00f3w komediowych to naprawd\u0119 trudna sztuka, konkretne wskaz\u00f3wki by\u0142yby bardzo pomocne. Mo\u017cna by te\u017c poda\u0107 propozycje przys\u0142ug, jakich za\u017c\u0105daj\u0105 od bohater\u00f3w Lisy. Co do j\u0119zyka scenariusza – jest poprawny a nawet \u0142adny (na ile mog\u0119 to oceni\u0107), ale zdarzaj\u0105 si\u0119 pomy\u0142ki. Czasem do\u015b\u0107 zabawne. Do dzi\u015b si\u0119 zastanawiam, co to znaczy: „jego dokonania przebra\u0142y czar\u0119”.<\/p>\n

Mimo b\u0142\u0119d\u00f3w mamy do czynienia z dobrym scenariuszem. Jest to solidna, rzemie\u015blnicza robota, a ja solidn\u0105, rzemie\u015blnicz\u0105 robot\u0119 bardzo, ale to bardzo sobie ceni\u0119. Za\u015b dla tych, kt\u00f3rzy narzeka\u0107 b\u0119d\u0105, \u017ce to kolejna liniowa i przeestetyzowana przygoda do L5K mam nast\u0119puj\u0105c\u0105 odpowied\u017a: ta przygoda to seria walk z niesamowitymi przeciwnikami w egzotycznej scenerii. To te\u017c jest dobre RPG.<\/p>\n

Artur Ganszyniec<\/strong><\/p>\n

Scenariusz wysmakowany i pieczo\u0142owicie przygotowany – niestety opowie\u015b\u0107 ma przetr\u0105cony kr\u0119gos\u0142up.<\/p>\n

Zaczn\u0119 od niew\u0105tpliwych atut\u00f3w. Tekst jest bardzo czytelny, obcowanie z nim to prawdziwa przyjemno\u015b\u0107. Barwne cho\u0107 oszcz\u0119dne opisy paroma poci\u0105gni\u0119ciami p\u0119dzla maluj\u0105 t\u0142o akcji. Przygod\u0119 mo\u017cna poprowadzi\u0107 w zasadzie z biegu – statystyki NPC\u00f3w s\u0105 tam, gdzie by\u0107 powinny, odno\u015bniki do zasad nie przyt\u0142aczaj\u0105, wszystko podane jest jak na tacy. Niestety na pi\u0119knie oszlifowanym diamencie wida\u0107 skaz\u0119.<\/p>\n

Przygoda sk\u0142ada si\u0119 z trzech cz\u0119\u015bci. Otwarcie broni si\u0119 samo, klimatem, akcj\u0105, polem do odgrywania postaci. Wci\u0105ga w opowie\u015b\u0107, wabi nutk\u0105 mistyki i niesamowito\u015bci. I tak trafiamy do drugiej cz\u0119\u015bci, kt\u00f3r\u0105 jest \u015bledztwo.<\/p>\n

\u015aledztwo niestety jest wadliwe. Opiera si\u0119 na \u0142atwym i n\u0119c\u0105cym schemacie – zadaj zagadk\u0119, pozw\u00f3l graczom poszuka\u0107 odpowiedzi, po czym, niezale\u017cnie od tego, jak im posz\u0142o, przeprowad\u017a fina\u0142. Po co \u015bledztwo, skoro rozwi\u0105zanie zawsze przychodzi z zewn\u0105trz? Po co poznawa\u0107 ca\u0142\u0105 dramatyczn\u0105 histori\u0119, skoro nie mo\u017cna zapobiec zniszczeniu wioski? Po co udawa\u0107, \u017ce to przygoda odkrywaniu prawdy, skoro prawda sama przyjdzie, b\u0119dzie si\u0119 narzuca\u0107 i do niczego si\u0119 nie przyda?<\/p>\n

A potem mamy fina\u0142. Jest mistycznie, pi\u0119knie i refleksyjnie. Mamy motyw rozdzielonego samuraja, ciekaw\u0105 walk\u0119 fina\u0142ow\u0105 i zdobycie skarbu. I co? I nic.<\/p>\n

Zastanawiam si\u0119, jaki zwi\u0105zek ma druga cz\u0119\u015b\u0107 z trzeci\u0105? Teoretycznie wyb\u00f3r z drugiej cz\u0119\u015bci wp\u0142ywa na walk\u0119 fina\u0142ow\u0105. Ale jakie\u015b to takie wysilone i nieistotne. Jest pi\u0119knie, jeste\u015bmy w \u015bwiecie duch\u00f3w, przygoda zahacza o mistyk\u0119, ale bohaterowie nie maj\u0105 powod\u00f3w, by si\u0119 czego\u015b uczy\u0107, by si\u0119 zmieni\u0107, by prze\u017cy\u0107 chwil\u0119 zadumy. Zdobywaj\u0105 skarb i wracaj\u0105. Nagle maski opadaj\u0105 i widzimy, \u017ce to sztampowa przygoda o que\u015bcie przeznaczona do dowolnego systemu. \u0141adna. Doskonale przygotowana. Ale obiecuj\u0105c tre\u015b\u0107, nie daje jej. Umniejsza wybory graczy. Przypomina, \u017ce to tylko gra. Szkoda.<\/p>\n

Marcin Guzy<\/strong><\/p>\n

W ko\u0144cu scenariusz do L5K, w kt\u00f3rym nie ma pa\u0142owania si\u0119 pod Japoni\u0119. Autor zauwa\u017cy\u0142, \u017ce L5K jest gr\u0105 fantasy osadzon\u0105 w orientalnych realiach, za co chwa\u0142a mu. W ca\u0142ym tek\u015bcie wida\u0107, \u017ce autor pisze scenariusz z my\u015bl\u0105 o potencjalnym odbiorcy: na pocz\u0105tku umieszcza streszczenie, odwo\u0142uje si\u0119 do mechaniki wtedy, gdy jest to konieczne, czy t\u0142umaczy japo\u0144skie nazwy, maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nie ka\u017cdy gracz L5K jest studentem japonistyki. Kolejny plus nale\u017cy si\u0119 tw\u00f3rcy za dodanie link\u00f3w do materia\u0142\u00f3w muzycznych z youtube’a. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, techniczna strona scenariusza stoi na bardzo wysokim poziomie. Nieco gorzej jest z fabularn\u0105. Wydaje mi si\u0119, \u017ce oni jest nieco za mocnym przeciwnikiem na sam pocz\u0105tek scenariusza. L5K, o ile nic si\u0119 od pierwszej edycji nie zmieni\u0142o, jest gr\u0105, w kt\u00f3rej \u0142atwo zgin\u0105\u0107 w walce, a g\u0142upio eliminowa\u0107 posta\u0107, kiedy gracz jeszcze nie zd\u0105\u017cy\u0142 wygodnie usi\u0105\u015b\u0107 w fotelu. Nie lubi\u0119 r\u00f3wnie\u017c sytuacji, w kt\u00f3rych bez wzgl\u0119du na podj\u0119t\u0105 przez bohater\u00f3w decyzj\u0119, dostaj\u0105 oni po g\u0142owie. Jestem pewien, \u017ce da\u0142oby si\u0119 tak zmodyfikowa\u0107 scenariusz, \u017ceby wyrok wydany w wiosce u\u0142atwi\u0142 bohaterom fina\u0142owe starcie. Niestety autor nie przygotowa\u0142 takiej opcji. Dodatkowo wydaje mi si\u0119, \u017ce bohterowie nie maj\u0105 wiele do roboty w drugiej cz\u0119\u015bci scenariusza. Najpowa\u017cniejsz\u0105 wad\u0105 pracy jest powtarzaj\u0105ce si\u0119 deus ex machina. Bez wzgl\u0119du na to, jak bohaterowie b\u0119d\u0105 pr\u00f3bowali zdobywa\u0107 informacje, nie dowiedz\u0105 si\u0119 niczego wa\u017cnego, dop\u00f3ki nie skontaktuj\u0105 si\u0119 z nimi duchy.<\/p>\n

Piotr Kory\u015b<\/strong><\/p>\n

Troszk\u0119 wkurzaj\u0105ce s\u0105 b\u0142\u0119dy ortograficzne – w ko\u0144cu w j\u0119zyku polskim mamy samuraja i samuraj, a nie samurai – a to nie jedyny b\u0142\u0105d, jaki rzuci\u0142 si\u0119 mi w \u015blepia. Na pewno na ocen\u0119 b\u0119dzie mia\u0142o to wp\u0142yw, w ko\u0144cu umie\u015bci\u0142em takie kryterium. Za to niesamowit\u0105 dba\u0142o\u015b\u0107 autor pokaza\u0142 w sprawach mechanicznych. Bardzo lubi\u0119 tak rozpisane przygody, nie ukrywam, \u017ce dla prowadzenia to wyj\u0105tkowe u\u0142atwienie. Wida\u0107 te\u017c dba\u0142o\u015b\u0107 o szczeg\u00f3\u0142y i smaczki z samej Legendy. Kolejny plus ode mnie.<\/p>\n

Generalnie, przygoda jest \u015bwietnie rozpisana dla prowadz\u0105cego – idealnie wpisuje si\u0119 wi\u0119c w moje kryteria. Sam pomys\u0142 na scenariusz jest ciekawy, a scenariusz wydaje si\u0119 diabelnie grywalny. Bardzo podoba mi si\u0119 pomys\u0142 dorzucenia interludium (akt 2) – bo lubi\u0119 taki element „zamieszania” w scenariuszach.<\/p>\n

Generalnie – dobra, naprawd\u0119 dobra robota.<\/p>\n

Magdalena Madej-Reputakowska<\/strong><\/p>\n

ZALETY<\/p>\n