{"id":4217,"date":"2019-08-19T17:00:17","date_gmt":"2019-08-19T15:00:17","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=4217"},"modified":"2019-10-14T13:51:45","modified_gmt":"2019-10-14T11:51:45","slug":"wcale-mi-go-nie-szkoda","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=4217","title":{"rendered":"Wcale mi go nie szkoda"},"content":{"rendered":"

Wcale mi go nie szkoda<\/a> \u2013 Szczepan Weso\u0142owski<\/h4>\n

Edycja: <\/strong>2019<\/a><\/p>\n

System: <\/strong>Zew Cthulhu<\/a><\/p>\n

Setting<\/strong>: <\/strong>Nowy Jork, 1921 r.<\/p>\n

Gotowa mechanika: <\/strong>tak<\/p>\n

Modyfikacje zasad: <\/strong>brak<\/p>\n

Liczba<\/strong> graczy: <\/strong>3-5<\/p>\n

Gotowe postacie: <\/strong>nie<\/p>\n

Liczba<\/strong> sesji: <\/strong>1 (3-4 godziny)<\/p>\n

 <\/p>\n

Opis:<\/b><\/strong><\/p>\n

Rozgrywka ma miejsce w Nowym Yorku wrzesie\u0144 1921. W kr\u00f3tkim czasie dochodzi do serii tajemniczych morderstw. Badacze zostan\u0105 uwik\u0142ani lub poproszeni o rozwi\u0105zanie zagadki. Kto stoi za brutalnymi morderstwami wspomnianych ludzi? <\/em><\/p>\n

 <\/p>\n\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Pawe\u0142 Bogdaszewski<\/h2>\n

Jeszcze jeden przyzwoicie kr\u00f3tki scenariusz, kt\u00f3ry jest po prostu poprawny. W\u0142a\u015bciwie ci\u0119\u017cko go za to wini\u0107, mamy tu wszystko co potrzebne w Zewie Cthulhu. Mi-Go to klasyczny przeciwnik, szalony naukowiec jest ca\u0142kiem ciekawy, ofiary powi\u0105zane i generalnie wszystko jest ok. Je\u015bli mia\u0142bym ocenia\u0107 poprawno\u015b\u0107 scenariuszy, to tak: takie scenariusze do Zewu Cthulhu s\u0105 grywalne i nie jednej ekipie dadz\u0105 mas\u0119 frajdy. Niestety nie ma tu niczego wybitnego a sam w\u0105tek g\u0142\u00f3wny jest banalny i mam wra\u017cenie \u017ce da\u0142oby si\u0119 go wymy\u015bli\u0107 po przeczytaniu kr\u00f3tkiej notki w podr\u0119czniku g\u0142\u00f3wnym. To do\u015b\u0107 na coniedzieln\u0105 sesj\u0119, za ma\u0142o na fina\u0142.<\/p>\n

 <\/p>\n

Piotr Cichy<\/h2>\n

Prosta przygoda do Zewu Cthulhu, akurat na pojedyncz\u0105 sesj\u0119. Pocz\u0105tek, rozwini\u0119cie i zako\u0144czenie. Zagadka morderstw rozwi\u0105zana lub nie \u2013 morderstwa si\u0119 ko\u0144cz\u0105, sprawa zamkni\u0119ta. Na kolejnej sesji mo\u017cemy zaj\u0105\u0107 si\u0119 czym\u015b innym.<\/p>\n

Tekst scenariusza pe\u0142en og\u00f3lnik\u00f3w. Autor sugeruje, \u017ce to po to, by umo\u017cliwi\u0107 elastyczno\u015b\u0107 Mistrzowi Gry, ale uwa\u017cam to za b\u0142\u0119dne podej\u015bcie. Przygoda jest przez to mniej barwna. A parokrotne pisanie, \u017ce MG mo\u017ce sam uszczeg\u00f3\u0142owi\u0107 dan\u0105 scen\u0119 zabiera miejsce, kt\u00f3re za to mo\u017cna by na przyk\u0142ad po\u015bwi\u0119ci\u0107 na szersze om\u00f3wienie w\u0105tku Kr\u00f3la w \u017b\u00f3\u0142ci, kt\u00f3ry obecnie jest zaledwie wspomniany, a jest przecie\u017c istotny dla \u015bledztwa.<\/p>\n

Scenariusz, moim zdaniem, na poziomie \u201eTo co skryte pod stopami\u201d z tej edycji Quentina, odrobin\u0119 od niego lepszy, bo zawiera mniej b\u0142\u0119d\u00f3w (ale te\u017c troch\u0119 ich jest, np. w mieszkaniu Callawaya brakuje \u0142\u00f3\u017cka, Broadway jako nazwa teatru w Nowym Jorku), cho\u0107 z drugiej strony ma mniej emocjonuj\u0105cych scen. Oba to klasyka Cthulhu \u2013 nawiedzony dom tam i szalony naukowiec tutaj. Brakuje im jakich\u015b twist\u00f3w, czego\u015b zaskakuj\u0105cego, nietypowego. Mo\u017cna zagra\u0107, ale w konkursie na scenariusz s\u0105 lepsze prace.<\/p>\n

 <\/p>\n

Marek Golonka<\/h2>\n

Nie wiem, czy Lovecraft nazywaj\u0105c swoje stwory z Yuggoth by\u0142 \u015bwiadom tego, jak wiele gier j\u0119zykowych tworzy w ten spos\u00f3b. Stary scenariusz-crossover mi\u0119dzy Deadlands <\/i>a Zewem Cthulhu <\/i>nosi\u0142 tytu\u0142 Adios, A-Mi-Go<\/i><\/a>!, teraz za\u015b doczekali\u015bmy si\u0119 Wcale Mi-Go nie szkoda<\/i>. Co b\u0119dzie kolejne?<\/p>\n

Do\u015b\u0107 jednak takich ja\u0142owych rozwa\u017ca\u0144! Czas przyjrze\u0107 si\u0119 samemu scenariuszowi, kt\u00f3ry jest z jednej strony ciekawy, a z drugiej irytuj\u0105co niestaranny. Ciekawy, bo pokazuje Zew Cthulhu <\/i>od nietypowej strony, dobrze gra jego konwencjami i zostawia graczom spor\u0105 swobod\u0119. Niestaranny, bo wiele jego element\u00f3w wydaje si\u0119 niedoko\u0144czone, zbyt skr\u00f3towo opisane i mo\u017ce nie do ko\u0144ca przemy\u015blane.<\/p>\n

Zasadniczy pomys\u0142 – Mi-Go pragn\u0105 zbada\u0107 m\u00f3zgi os\u00f3b zaanga\u017cowanych w wystawienie Kr\u00f3la w \u017b\u00f3\u0142ci <\/i>– jest nietypowy, ale moim zdaniem ma potencja\u0142. Mi-Go to wszak jedne z najbardziej stechnicyzowanych, \u201cs-f-owych\u201d element\u00f3w Mitologii Cthulhu, za\u015b przekl\u0119ta sztuka zwi\u0105zana z Hasturem ocieka mistycyzmem i bardziej tradycyjn\u0105 groz\u0105 – zestawienie tych dw\u00f3ch skrajnych element\u00f3w mog\u0142oby wyj\u015b\u0107 ciekawe, a ch\u0119\u0107 zrozumienia spektaklu lepiej to moim zdaniem rozs\u0105dna motywacja dla naukowo my\u015bl\u0105cych Mi-Go. Nie wychodzi jednak, bo scenariusz traktuje w\u0105tek Kr\u00f3la <\/i>zdawkowo, ka\u017ce tylko Stra\u017cnikowi wspomina\u0107, \u017ce ofiary morderstw interesowa\u0142y si\u0119 ostatnio okultyzmem i t\u0105 konkretn\u0105 sztuk\u0105. Prowadz\u0105cy ma wi\u0119c do wyboru albo du\u017co doda\u0107 na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119, albo uczyni\u0107 morderstwa zasadniczo przypadkowymi, a list\u0119 ofiar jedynym sposobem na domy\u015blenie si\u0119, kto b\u0119dzie kolejny.<\/p>\n

Opis poszczeg\u00f3lnych lokacji i os\u00f3b te\u017c jest bardzo skr\u00f3towy. Z jednej strony to u\u0142atwia przyswojenie tekstu w ca\u0142o\u015bci, z drugiej w wypadku tego konkretnego scenariusza zostawia z wra\u017ceniem niedoko\u0144czenia i niestaranno\u015bci. Dobrze, \u017ce scenariusz zach\u0119ca do reagowania na pomys\u0142y graczy i nie wpychania ich na si\u0142\u0119 w gotow\u0105 lini\u0119 fabularn\u0105, \u015bwietnie, \u017ce przewiduje wiele r\u00f3\u017cnych zako\u0144cze\u0144, ale w tej swobodnej strukturze czego\u015b mi brakuje.<\/p>\n

Szczeg\u00f3lnie boli to, \u017ce rola Mi-Go w ca\u0142ej sprawie jest opisana zdawkowo i, mam wra\u017cenie, z wewn\u0119trznymi sprzeczno\u015bciami. Z jednej strony scenariusz sugeruje, \u017ce stwory mog\u0105 infiltrowa\u0107 Nowy Jork tylko dzi\u0119ki temu, \u017ce maszyna profesora obni\u017ca temperatur\u0119. Z drugiej jednak scena w domu naukowca zdaje si\u0119 m\u00f3wi\u0107, \u017ce on dopiero j\u0105 obni\u017cy po wizycie Badaczy. Zupe\u0142nie nie jest wyja\u015bnione, gdzie Mi-Go kryj\u0105 si\u0119 mi\u0119dzy morderstwami – za ka\u017cdym razem odlatuj\u0105 w Himalaje albo na Yuggoth, czy czaj\u0105 si\u0119 w mie\u015bcie? To sprawia, \u017ce ta na poz\u00f3r otwarta historia ma tylko jeden mo\u017cliwy fina\u0142: do pokonania Mi-Go prowadzi\u0107 mo\u017ce tylko wy\u0142\u0105czenie maszyny! I to podej\u015bcie ma swoje racje, bo dzi\u0119ki temu da si\u0119 przewidzie\u0107 i przekonuj\u0105co opisa\u0107 kulminacj\u0119 historii – scenariusz dobrze to wykorzystuje, podaj\u0105c 5 mo\u017cliwych zako\u0144cze\u0144 i przypominaj\u0105c, \u017ce to nie wszystkie. Z takim opisem nie brzmi to jednak jak sensowne domkni\u0119cie \u015bledztwa, a po prostu przeoczenie czy pretekstowe potraktowanie Mi-Go.<\/p>\n

Na chwil\u0119 obecn\u0105 Wcale Mi-Go nie szkoda <\/i>to wi\u0119c scenariusz proponuj\u0105cy nieliniowe, solidne \u015bledztwo, ale niepotrafi\u0105cy dostarczy\u0107 narz\u0119dzi do tego, by je odpowiednio przeprowadzi\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n

Katarzyna Krai\u0144ska<\/h2>\n

Ma\u0142a uwaga na wst\u0119pie: nazwa\u0107 teatr w Nowym Jorku \u201eBroadway\u201d to jak nazwa\u0107 Teatr Narodowy w Warszawie \u201ePlac Teatralny\u201d.<\/p>\n

Z punktu widzenia technicznego, scenariusz jest w miar\u0119 poprawny. Autor pami\u0119ta\u0142 o motywacji postaci graczy, pozwoli\u0142 im odwiedza\u0107 lokacje bez sztywnej, narzuconej z g\u00f3ry kolejno\u015bci zdarze\u0144, przewidzia\u0142 kilka zako\u0144cze\u0144. W przypadku tre\u015bci mam wi\u0119cej w\u0105tpliwo\u015bci. Pierwsza i najwa\u017cniejsza to pytanie o konwencj\u0119. Zew Cthulhu to z za\u0142o\u017cenia horror i to rozumiany raczej serio, ten scenariusz za\u015b du\u017co bardziej kojarzy\u0142 mi si\u0119 z Wolsungiem. Profesor walcz\u0105cy \u201ekarabinem elektrycznym\u201d, projektor mg\u0142y, kt\u00f3ra mo\u017ce obni\u017cy\u0107 temperatur\u0119 ca\u0142ego miasta, potencjalna konfrontacja z kosmit\u0105 na scenie teatru\u2026 Autorze, je\u015bli twoja przygoda jest w zamy\u015ble pulp\u0105, powiniene\u015b wyja\u015bni\u0107 to na pocz\u0105tku. Je\u015bli nie, tym bardziej nie jestem pewna, jaki nastr\u00f3j chcia\u0142e\u015b osi\u0105gn\u0105\u0107.<\/p>\n

Drobnym mankamentem tej pracy jest wybi\u00f3rcze dozowanie informacji mistrzowi gry. Czasami MG dostaje informacje tam, gdzie powinien (np. przy scenie z Bloomem od razu mo\u017ce si\u0119 dowiedzie\u0107, co ta posta\u0107 ukrywa), czasami nie (dlaczego Limb ma wzbudzi\u0107 podejrzliwo\u015b\u0107 graczy? Jak nale\u017cy rozumie\u0107 wskaz\u00f3wk\u0119 o \u015bladach lin na framugach okien?).<\/p>\n

Na plus zach\u0119ta autora, by by\u0107 elastycznym i dostosowywa\u0107 si\u0119 do reakcji graczy.<\/p>\n

 <\/p>\n

Witold Krawczyk<\/h2>\n

My\u015bl\u0119, \u017ce jako \u015bledztwo Wcale mi go<\/i>… mo\u017ce nie wypali\u0107 \u2013 Mi-Go wyjmuj\u0105 m\u00f3zgi jak to Mi-Go, nie widz\u0119 tu wielkich zaskocze\u0144 ani drugiego dna. Natomiast je\u015bli gracze po\u0142api\u0105 si\u0119, \u017ce grzyby z Yuggoth atakuj\u0105 teatr (a obstawiam, \u017ce bardzo szybko si\u0119 po\u0142api\u0105), sesja mo\u017ce zamieni\u0107 si\u0119 w dozbrajanie teatru przeciw istotom z Mit\u00f3w, a to powinno by\u0107 fajne i zabawne.<\/p>\n

Nie widz\u0119 tu wielkich stawek ani przera\u017caj\u0105cej grozy; poza szykowaniem teatru na obl\u0119\u017cenie nie widz\u0119 te\u017c zbyt wielu okazji dla graczy do wykazania si\u0119. Czytanie przygody utrudniaj\u0105 b\u0142\u0119dy (w obcoj\u0119zycznych nazwach poprosz\u0119 apostrofy wy\u0142\u0105cznie po literach niemych \u2013 powinno by\u0107 \u201eGrama\u201d i \u201eAcha\u201d, a nie \u201eGram’a\u201d czy \u201eAch’a\u201d) i zb\u0119dne detale („siwe w\u0142osy, \u0142ysina, ciemnobr\u0105zowe powa\u017cne oczy, bia\u0142a koszula, br\u0105zowa kamizelka” \u2013 MG wymy\u015bli\u0142by to na poczekaniu). Ale Wcale mi go… <\/i>ma te\u017c momenty, kt\u00f3re bardzo mi si\u0119 podobaj\u0105 \u2013 przes\u0142uchanie; szale\u0144ca obsesyjnie szukaj\u0105cego ciep\u0142a; groteskowy opis w duchu gore.<\/p>\n

Na razie ta przygoda to materia\u0142 na lekk\u0105, niez\u0142\u0105 sesj\u0119 \u2013 ale je\u015bli ma walczy\u0107 o Quentina, poprosz\u0119 wi\u0119cej nastroju, wi\u0119cej reali\u00f3w (prawdziwego Broadwayu! To dobra lokacja) i wi\u0119cej ciekawych sytuacji, w kt\u00f3rych znajd\u0105 si\u0119 gracze.<\/p>\n

 <\/p>\n

Jakub Osiejewski<\/h2>\n

Ten scenariusz m\u00f3g\u0142by by\u0107 ca\u0142kem dobry gdyby:<\/p>\n