{"id":436,"date":"2010-12-19T18:48:06","date_gmt":"2010-12-19T16:48:06","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=436"},"modified":"2018-09-23T15:27:43","modified_gmt":"2018-09-23T13:27:43","slug":"436-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=436","title":{"rendered":"5. Tajemnica profesora Friedricksena"},"content":{"rendered":"

Scenariusz Konkursowy:<\/h2>\n

Tajemnica profesora Friedricksena<\/a> Jaros\u0142aw Kope\u0107<\/em><\/h3>\n

System:<\/strong> Wolsung<\/p>\n

Setting:<\/strong> Santa Luna i d\u017cungle Atlantydy<\/p>\n

Gotowa mechanika:<\/strong> oryginalna<\/p>\n

Modyfikacje zasad:<\/strong> brak<\/p>\n

Ilo\u015b\u0107 graczy:<\/strong> dowolna<\/p>\n

Gotowe postacie:<\/strong> nie<\/p>\n

Ilo\u015b\u0107 sesji:<\/strong> jedna<\/p>\n

Dodatki:<\/strong> brak<\/p>\n

Opis:<\/strong> Kr\u00f3tka historia o kaganku o\u015bwiaty, kt\u00f3ry cywilizowany wanadyjczyk niesie nieokrzesanym dzikusom, zamieszkuj\u0105cym d\u017cungle dalekiej Atlantydy.<\/p>\n\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze:<\/h2>\n

Marcin Blacha<\/h4>\n

Kr\u00f3tki scenariusz na szybk\u0105 i bezpretensjonaln\u0105 sesj\u0119. Tajemnica Profesora w duchu podobna jest do Kami Ryby, nie posiada jednaj inteligencji i uroku tamtego tekstu, ale te\u017c nie udaje \u017ce jest czym\u015b innym, ni\u017c jednostrza\u0142em przygotowanym z uniwersalnych cz\u0119\u015bci zamiennych. I bardzo dobrze, bo opowie\u015bci awanturnicze o wyprawie do nieznanego l\u0105du, oboj\u0119tne czy chodzi o \u017ar\u00f3d\u0142a Nilu czy zamieszkan\u0105 przez orki tropikaln\u0105 d\u017cungl\u0119, nie nudz\u0105 si\u0119 \u0142atwo, szczeg\u00f3lnie je\u015bli s\u0105 dobrze spisane jak tutaj.<\/p>\n

W Tajemnic\u0119 Profesora ch\u0119tnie zagra\u0142bym na konwencie lub gdybym mia\u0142 ma\u0142o czasu, w\u00f3wczas doceni\u0142bym fajne pomys\u0142y, \u0142atwo by\u0142oby mi wej\u015b\u0107 w konwencj\u0119 i pobawi\u0107 si\u0119 settingiem. My\u015bl\u0119, \u017ce spodoba\u0142by mi si\u0119 w\u00f3wczas fina\u0142owy g\u0142\u00f3wny z\u0142y. Jednak gdybym to ja mia\u0142 poprowadzi\u0107 ten scenariusz, przede wszystkim musia\u0142bym wzbogaci\u0107 fabu\u0142\u0119, zbyt ma\u0142o ekscytuj\u0105c\u0105 i tre\u015bciw\u0105, jak na opowie\u015b\u0107 przygodow\u0105. Musia\u0142bym r\u00f3wnie\u017c zrobi\u0107 co\u015b z b\u00f3stwem na ko\u0144cu, gdy\u017c p\u00f3ki co pojawia si\u0119 ono raczej z przyczyn estetycznych ni\u017c logicznych. Jak dla mnie za du\u017co zmian, od gotowego scenariusza oczekuj\u0119 wi\u0119cej.<\/p>\n

Tajemnica Profesora broni si\u0119 najlepiej jako przygoda wprowadzaj\u0105ca do kampanii podr\u00f3\u017cniczej w Wolsungu. Nie zosta\u0142a jednak moim faworytem w tegorocznej edycji, ale z przyjemno\u015bci\u0105 przeczyta\u0142em ten sympatyczny tekst.<\/p>\n

Wojciech Doraczy\u0144ski<\/h4>\n

No prosz\u0119! Od premiery Wolsunga nie up\u0142yn\u0119\u0142o wiele czasu, a ju\u017c na konkurs przychodzi fanowska przygoda. Oby tak dalej.<\/p>\n

Mamy tutaj w\u0105tek eksploracji, kanoniczny dla Wolsunga. Niebezpiecze\u0144stwa podr\u00f3\u017cy, dzikie plemiona, zaginione miasta i staro\u017cytne b\u00f3stwa s\u0105 chlebem powszednim wielu Dam i D\u017centelmen\u00f3w. Za trzymanie si\u0119 reali\u00f3w systemu nale\u017c\u0105 si\u0119 zatem pochwa\u0142y!<\/p>\n

Wyrafinowane gusta powinny te\u017c zadowoli\u0107 poszczeg\u00f3lne przeszkody, kt\u00f3re pokonuj\u0105 nasi bohaterowie: jest walka z kondorem na o\u015bnie\u017conej grani, po\u015bcig za z\u0142o\u015bliw\u0105 ma\u0142p\u0105, zdradliwe gejzery, dzicy, kt\u00f3rych trzeba ob\u0142askawi\u0107, a wreszcie demoniczny przeciwnik, nad kt\u00f3rym da si\u0119 zatryumfowa\u0107 tak\u017ce dzi\u0119ki konfrontacji spo\u0142ecznej. Podsumowuj\u0105c: ta przygoda sprawi, \u017ce nasze eleganckie towarzystwo b\u0119dzie mog\u0142o sp\u0119dzi\u0107 emocjonuj\u0105ce popo\u0142udnie.<\/p>\n

Nadmieniam tak\u017ce, i\u017c tekst jest zwi\u0119z\u0142y i nie zawiera nieistotnych informacji. Dla mnie to wielka zaleta. Jednakowo\u017c, ch\u0119tnie bym zobaczy\u0142 rozwini\u0119cie sceny III, np. kilka wyszczeg\u00f3lnionych propozycji wydarze\u0144, jakie mog\u0105 zaj\u015b\u0107 w wiosce. Wydaje mi si\u0119, \u017ce w tej cz\u0119\u015bci przygody prowadz\u0105cy b\u0119dzie musia\u0142 sporo improwizowa\u0107. Ka\u017cda pomoc od autora scenariusza by\u0142aby mile widziana.<\/p>\n

Nie rozpisuj\u0119 si\u0119 na temat tego scenariusza, gdy\u017c jest to po prostu \u015bwietny, rzemie\u015blniczy tekst. Nie powali\u0142 mnie na kolana i nie ol\u015bni\u0142 fajerwerkami, ale i tak jest bardzo dobry. Polecam wszystkim, nie tylko fanom Wolsunga.<\/p>\n

Artur Ganszyniec<\/h4>\n

Prosta i miodna przygoda, idealna na konwentowy szybkostrza\u0142. Poza tym to pierwsza quentinowa przygoda do Wolsunga.<\/p>\n

Mamy tu klasyk\u0119 – zaginiony \u015bwiat, dinozaury, martwego boga, w\u0105tek romantyczny, cywilizowanego dzikusa i krwaw\u0105 piramid\u0119. Dla mnie bomba.<\/p>\n

Do pe\u0142ni szcz\u0119\u015bcia brakowa\u0142o mi tylko jednej rzeczy – przygoda pisana jest ewidentnie pod szybk\u0105 rozgrywk\u0119, z konsekwentnie stosowanym filmowym monta\u017cem. Mo\u017cna by dorzuci\u0107 ze dwie ramki z pomys\u0142ami na wydarzenia mi\u0119dzy kluczowymi scenami. Grupy gustuj\u0105ce w spokojniejszej rozgrywce z pewno\u015bci\u0105 by doceni\u0142y.<\/p>\n

Podoba\u0142o mi si\u0119 i na pewno kiedy\u015b poprowadz\u0119.<\/p>\n

Marcin Guzy<\/h4>\n

Wida\u0107, \u017ce autor czuje konwencj\u0119 Wolsunga i odwo\u0142uje si\u0119 do mechaniki systemu. Po to j\u0105 lucek z Garnkiem napisali, \u017ceby z niej korzysta\u0107. Poza tym jest to dobrze zrealizowany scenariusz, ale brak w nim czego\u015b oryginalnego. MG dostaje tylko opis wydarze\u0144 w trybie b\u0142yskawicznym, a brakuje mu wskaz\u00f3wek dla prowadz\u0105cego, jak nale\u017cy rozgrywa\u0107 poszczeg\u00f3lne sceny, zw\u0142aszcza podczas pobytu bohater\u00f3w w wiosce. Mistrzu, rad\u017a sobie sam. Kolejn\u0105 powa\u017cn\u0105 wad\u0105 jest niewielkie pole do dzia\u0142ania dla BG. Bohaterowie tylko przenosz\u0105 si\u0119 z miejsca na miejsce i reaguj\u0105 na otaczaj\u0105ce ich wydarzenia.<\/p>\n

Piotr Kory\u015b<\/h4>\n

Mam co do tej przygody do\u015b\u0107 ambiwalentne odczucia. Jest silnie liniowa,
\nale to wym\u00f3g konwencji awanturniczej. Mam te\u017c wra\u017cenie, \u017ce autorowi
\nzabrak\u0142o „pary” – mo\u017ce spieszy\u0142 si\u0119 z oddaniem pracy, lub te\u017c by\u0142y
\ninne przyczyny, \u017ce zako\u0144czenie jest (wg mnie) s\u0142absze od ca\u0142ej reszty
\nprzygody. Po przeczytaniu odczuwa\u0142em pewien niedosyt.<\/p>\n

Ten fakt sprawi\u0142, \u017ce w moim subiektywmym odczuciu, zag\u0142osowa\u0142em wy\u017cej na inne przygody. Ale uwa\u017cam, \u017ce sam scenariusz, jak i autor, maj\u0105 potencja\u0142.<\/p>\n

Wydaje mi si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce powinni\u015bmy oczekiwa\u0107 na kolejne prace tego
\nautora – bardzo ch\u0119tnie zobaczy\u0142bym co\u015b wi\u0119cej.<\/p>\n

Magdalena Madej-Reputakowska<\/h4>\n

ZALETY<\/strong><\/p>\n

    \n
  1. Zarysowanie wst\u0119pnym motywacji postaci graczy, kt\u00f3re maj\u0105 wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w scenariuszu. Uwypuklenie przygodowej konwencji systemu, kt\u00f3ry na pierwszym miejscu stawia ch\u0119\u0107 prze\u017cywani przyg\u00f3d. Niestety na tym ko\u0144czy si\u0119 podtrzymywanie przygodowej konwencji.<\/li>\n
  2. Ciekawy spos\u00f3b przekazania dru\u017cynie mapy podczas turnieju pokerowego. Zdecydowanie lepszy ni\u017c \u00e2\u0080\u009epo prostu j\u0105 macie\u00e2\u0080\u009d i powinien by\u0107 obowi\u0105zkow\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 scenariusza, a nie tylko opcj\u0105.<\/li>\n
  3. Ciekawym wzywaniem w ci\u0105gu ma\u0142o dramatycznych wydarze\u0144 jest udawanie bog\u00f3w. Ten motyw na pewno przyniesie graczom du\u017co frajdy.<\/li>\n<\/ol>\n

    WADY<\/strong><\/p>\n

      \n
    1. W konwencji przygodowej lepiej zadzia\u0142a\u0142oby stopniowe, ale dynamiczne budowanie napi\u0119cia – o kt\u00f3rym autor pisze we wst\u0119pnie. Scena gry w pokera, kt\u00f3ra najwyra\u017aniej mo\u017ce by\u0107 omini\u0119t\u0105 powinna inaugurowa\u0107 fabu\u0142\u0119. Nag\u0142y przeskok z klubu w dzikie ost\u0119py dawa\u0142by po\u017c\u0105dany efekt.<\/li>\n
    2. Tajemniczy P\u0142askowy\u017c nie jest zbyt tajemniczy, gdy\u017c zostaje odnaleziony w drugiej scenie scenariusza. Wag\u0119 odkrycia zapewne gracze doceniliby bardziej, gdyby wcze\u015bniej musieli si\u0119 minimalnie bardziej wysili\u0107 lub przynajmniej w scenie pierwszej dowiedzie\u0107, jak wiekopomnym znaleziskiem jest to zaginione miejsce.<\/li>\n
    3. Spos\u00f3b spisania scenariusza sprawia wra\u017cenie, \u017ce postaci graczy nie s\u0105 szczeg\u00f3lnie aktywne. W rozpocz\u0119ciu fabu\u0142y pr\u00f3cz gonienia ma\u0142py lub targowania si\u0119 z ni\u0105 nie dokonuj\u0105 \u017cadnej widowiskowego wyczynu. Przyj\u0119ta konwencja a\u017c prosi si\u0119 o co\u015b bardziej filmowego i z przytupem.<\/li>\n
    4. Fabu\u0142a nie stawia graczy przed \u017cadnym wyzwaniem, a jedynie niesie ich do przodu.
      \nImi\u0119 Ukapacz jest zabawne, a odrobina humoru w konwencji przygodowej to konieczno\u015b\u0107. Jest to jednak posta\u0107 wojownika i nale\u017ca\u0142oby uhonorowa\u0107 go minimalnie mniej groteskowym mianem. R\u00f3wnie\u017c imi\u0119 Tomasz dla postaci obdarzonej wzgl\u0105dami plemiennej ksi\u0119\u017cniczki obni\u017ca dramaturgie niemo\u017cliwej mi\u0142o\u015bci.<\/li>\n
    5. Autor deklaruje, \u017ce scenariusz jest spisany w scenach, co niestety nie zostaje zrealizowane. Fabu\u0142\u0105 jest ci\u0105giem zdawkowych fakt\u00f3w, kt\u00f3re zdecydowanie nie zosta\u0142y wystarczaj\u0105co opisane.<\/li>\n
    6. Postaci graczy poruszaj\u0105 si\u0119 w pustce. Autor nie opisuje niesamowitej flory i fauny P\u0142askowy\u017cu. Nie wykorzystuje estetycznego potencja\u0142u d\u017cungli, dzikiego plemienia, pojedynku z przedstawicielem wioski, ani nawet nie nadaje wygl\u0105du Bohaterom Niezale\u017cnym.<\/li>\n
    7. Konflikty, w kt\u00f3re anga\u017cowane s\u0105 postaci graczy s\u0105 ma\u0142o dramatyczne i nigdy nie dotycz\u0105 ich, ale jedynie Bohater\u00f3w Niezale\u017cnych – to w\u0142a\u015bnie o nich jest ta historia. Gracze zdaj\u0105 si\u0119 by\u0107 postaciami drugoplanowymi, kt\u00f3re z jakich\u015b powod\u00f3w wpycha nos w nie swoje sprawy.<\/li>\n
    8. Nawet w konwencji awanturniczo-przygodowej warto w\u0142\u0105czy\u0107 bohater\u00f3w w g\u0142\u00f3wny w\u0105tek.<\/li>\n
    9. Podsumowuj\u0105c wyzwania, jakie staj\u0105 na drodze dru\u017cyny okazuje si\u0119, \u017ce – przekonuj\u0105 lub \u015bcigaj\u0105 ma\u0142p\u0119, przekonuj\u0105 lub walcz\u0105 z Ukapaczem, przekonuj\u0105 lub walcz\u0105 z Quetzalkoszt\u0105, przekonuj\u0105 wodza lub walcz\u0105 o ksi\u0119\u017cniczk\u0119. Jak na widowiskowa histori\u0119 z Wolsunga to do\u015b\u0107 monotonne. Nawet je\u015bli taka struktura jest oparta na mechanice systemu. Wystarczy\u0142o wymy\u015bli\u0107 konkretne kostiumy do zrealizowania tych wyzwa\u0144.<\/li>\n
    10. Motyw smokinga podarowanego Tomaszowi przez mistrza ujawnia, \u017ce scenariusz zosta\u0142 spisany w oparciu o rozegran\u0105 przygod\u0119. Tekst jest po cz\u0119\u015bci relacj\u0105 z konkretnej sesji, na kt\u00f3rej pojawi\u0142y si\u0119 motywy zapewne istotne dla tej realizacji, ale zupe\u0142nie niewyja\u015bnione w spisanym scenariuszu.<\/li>\n
    11. Wyj\u0105tkowo ma\u0142o awanturnicze i przygodowe zako\u0144czenie. Przekonanie z\u0142ego, gniewnego ducha, aby poszed\u0142 sobie postraszy\u0107, gdzie indziej to strza\u0142 w fabularn\u0105 stop\u0119.<\/li>\n<\/ol>\n

      Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

      Scenariusz to w gruncie rzeczy konglomerat scen, kt\u00f3re \u0142\u0105czy jedynie obecno\u015b\u0107 w tym samym tek\u015bcie i fakt stanowienia klisz z tego samego gatunku. Jak s\u0105dz\u0119, doskonale sprawdzi si\u0119 podczas konwentowej sesji, kiedy trzeba szybko wprowadzi\u0107 graczy w fabu\u0142\u0119 i r\u00f3wnie szybko sko\u0144czy\u0107, bo zbli\u017ca si\u0119 prelekcja. Ale niekoniecznie na konkurs: za du\u017co tu rzeczy albo nierozwini\u0119tych, albo zbytecznych, a informacje s\u0105 tak og\u00f3lne, \u017ce w\u0142a\u015bciwie zb\u0119dne. I bez lektury scenariusza wiemy, \u017ce w wiosce tubylc\u00f3w obowi\u0105zkowo mieszka pi\u0119kna c\u00f3rka wodza, o r\u0119k\u0119 kt\u00f3rej rywalizuje lokalny futbolista i okoliczny nerd. Oraz \u017ce \u0142a\u017cenie po lodowej kopule ko\u0144czy si\u0119 upadkiem do rajskiego ogrodu, w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci zamieszkanego przez dinozaury. Szkoda zatem, \u017ce zamiast doci\u0105\u017cania tekstu niepotrzebnymi postaciami graczy, kt\u00f3re nie maj\u0105 przecie\u017c \u017cadnego zwi\u0105zku z fabu\u0142\u0105, nie dostali\u015bmy pomys\u0142u, jak ciekawie i logicznie zwi\u0105za\u0107 ze sob\u0105 tak bohatersko wyodr\u0119bnione z fabu\u0142 o Zaginionym \u015awiecie motywy. Bo znalezienie kulturowych odno\u015bnik\u00f3w to tylko po\u0142owa sukcesu: trzeba je zmiesza\u0107 ze sob\u0105 tak, \u017ceby smakowa\u0142o.<\/p>\n

      Przydatne podsumowanie kanonicznych element\u00f3w opowie\u015bci o Zaginionym \u015awiecie i Wiosce Tubylc\u00f3w. Niestety, bez my\u015bli przewodniej, czy spoiwa zwanego fabu\u0142\u0105. Polecam kolekcjonerom w\u0105tk\u00f3w do samodzielnego wykorzystania.<\/p>\n

      Maciej Reputakowski<\/h4>\n

      Poni\u017csze uwagi skierowane s\u0105 do autora\/autorki lub os\u00f3b, kt\u00f3re przeczyta\u0142y scenariusz i rozwa\u017caj\u0105 jego poprowadzenie. Do autora\/autorki: w razie niejasno\u015bci jestem w miar\u0119 wolnego czasu i mo\u017cliwo\u015bci dost\u0119pny. Najch\u0119tniej pod numerem GG: 1416169 lub e-mailem: repek@polter.pl<\/em><\/p>\n

      Rzeczy godne uznania:<\/strong><\/p>\n

        \n
      • Streszczenie na pocz\u0105tku.<\/li>\n
      • R\u00f3\u017cnorodne propozycje motywacji dla postaci graczy.<\/li>\n
      • Bardzo dobre ci\u0119cie scen i przej\u015bcia mi\u0119dzy nimi (np. mi\u0119dzy I a II).<\/li>\n
      • Szkoda, \u017ce p\u00f3\u017aniej jest z tym gorzej.<\/li>\n
      • Propozycja kr\u00f3tkiej retrospekcji na pocz\u0105tku – sensownie pomy\u015blana, pozwalaj\u0105ca od razu przenie\u015b\u0107 si\u0119 w serce akcji.<\/li>\n
      • Sp\u00f3jna konwencja.<\/li>\n<\/ul>\n

        Rzeczy warte rozpatrzenia:<\/strong><\/p>\n

          \n
        • Fajnie, \u017ce s\u0105 r\u00f3\u017cne opcje rozwi\u0105za\u0144, np. jak gracze maj\u0105 wej\u015b\u0107 w posiadanie mapy. Wad\u0105 tego rozwi\u0105zania jest to, \u017ce podaje si\u0119 jako r\u00f3wnorz\u0119dne r\u00f3wnie\u017c propozycje bardzo s\u0142abe. To najwi\u0119ksza wada tego tekstu – szkoda, \u017ce autor nie proponuje jednej opcji jako tej, kt\u00f3ra najbardziej mu si\u0119 podoba (a reszty ju\u017c ew. jako opcje do wykorzystania).<\/li>\n
        • Atak na pocz\u0105tku sceny II powinien nast\u0105pi\u0107 troch\u0119 p\u00f3\u017aniej – zmiana klimatu i otoczenia to wystarczaj\u0105cy szok. Gracze powinni mie\u0107 chwil\u0119 na oswojenie si\u0119 z sytuacj\u0105 i pogranie w niej.<\/li>\n
        • Szkoda, \u017ce gracze d\u0142u\u017cej nie podr\u00f3\u017cuj\u0105 po kopule przed za\u0142amaniem si\u0119.
          \nBrakuje troch\u0119 bogatszej sceny, kt\u00f3ra wyja\u015bnia\u0142aby, kim by\u0142 tytu\u0142owy profesor.<\/li>\n
        • Bardzo przyda\u0142aby si\u0119 scena, w kt\u00f3rej gracze mogliby zrozumie\u0107 zagro\u017cenia czyhaj\u0105ce na mieszka\u0144c\u00f3w wioski hobgoblin\u00f3w.<\/li>\n
        • W scenie z plemieniem gracze maj\u0105 mie\u0107 sporo do powiedzenia, pozna\u0107 jego cz\u0142onk\u00f3w. Niestety, nie s\u0105 oni zbytnio opisani poza trzema g\u0142\u00f3wnymi postaciami.<\/li>\n
        • Od sceny III autor odpuszcza ju\u017c sobie w zasadzie dzielenie fabu\u0142y na przemy\u015blane sceny, MG musi radzi\u0107 sobie sam. Dynamika wynikaj\u0105ca z ci\u0119\u0107 siada.<\/li>\n
        • Bardzo s\u0142abe pomys\u0142y na zwyci\u0119stwo spo\u0142eczne z Quetzalkoszt\u0105. Takie argumenty powinno si\u0119 zdobywa\u0107 fabularnie, w toku przygody. Bohaterowie przed walk\u0105 w og\u00f3le nie maj\u0105 \u017cadnych wskaz\u00f3wek, jak walczy\u0107 z przeciwnikiem.<\/li>\n
        • Wykonywanie test\u00f3w maj\u0105cych okre\u015bli\u0107 wynik starcia mi\u0119dzy BNami jest s\u0142abym pomys\u0142em. Lepiej odg\u00f3rnie lub w zale\u017cno\u015bci od bie\u017c\u0105cej sytuacji wybiera\u0107 bardziej dramatyczne lub efektowne rozwi\u0105zania.<\/li>\n
        • Brakuje sceny epilogu, np. po powrocie z wyprawy.<\/li>\n<\/ul>\n

          Og\u00f3\u0142em:<\/strong><\/p>\n

          Ten scenariusz ma wszystko, co potrzebne do rozegrania dobrej sesji w klimatach odkrywczo-podr\u00f3\u017cniczych. Wydaje si\u0119 jednak troch\u0119 za kr\u00f3tki. Tak jakby urwany i ubo\u017cszy o kilka scen, kt\u00f3re pozwoli\u0142yby poczu\u0107, \u017ce mamy do czynienia z wypraw\u0105 godn\u0105 nag\u0142\u00f3wk\u00f3w gazet.<\/p>\n

          Aleksander Ry\u0142ko<\/h4>\n

          Ha! Mi\u0142o widzie\u0107, \u017ce Wolsung przyj\u0105\u0142 si\u0119 na tyle, \u017ce ju\u017c sp\u0142ywaj\u0105 pierwsze przeznaczone do\u0144 scenariusze.<\/p>\n

          Tajemnica profesora Friedricksena to kr\u00f3tki scenariusz opisuj\u0105cy wypraw\u0119 naszych bohater\u00f3w na drug\u0105 stron\u0119 globu, odnalezienie zaginionego \u015bwiata i konfrontacj\u0119 z zapomnianym bogiem. Skonstruowany jest dobrze, czyta si\u0119 go mi\u0142o, prowadzi zapewne r\u00f3wnie\u017c. Autor pos\u0142uguje si\u0119 w\u0105tkami, kt\u00f3re mo\u017ce i nie s\u0105 przesadnie nowatorskie (zaginiony \u015bwiat pod lodem pe\u0142en dinozaur\u00f3w, rywalizacja kujona i mi\u0119sniaka o kobiec\u0105 przychylno\u015b\u0107, zirytowany zapomniany b\u00f3g), ale robi to na tyle sprawnie, \u017ce ca\u0142o\u015b\u0107 jest mi\u0142a w odbiorze. Wszystko u\u0142atwia te\u017c przejrzysty podzia\u0142 na sceny – to chwyt, kt\u00f3ry u\u0142atwia prowadzenie, gdy\u017c skupiamy si\u0119 wtedy tylko na tym co istotne. Warto zwr\u00f3ci\u0107 te\u017c uwag\u0119 na mocne osadzenie w konwencji Wolsunga.<\/p>\n

          W proponowanym kszta\u0142cie Tajemnica profesora Friedricksena to jednostrza\u0142\u00f3wka na 3 godziny gry. Fajnie si\u0119 sprawdzi jako przerywnik, czy na sesje konwentowe. Jej g\u0142\u00f3wn\u0105 zalet\u0105 jest to, \u017ce mo\u017cna podej\u015b\u0107 do niej niemal „z marszu” i bez \u017cadnych przygotowa\u0144 bawi\u0107 si\u0119 tych kilka godzin.<\/p>\n

          Czy ma wady? Tak, jak dla mnie jedn\u0105 istotn\u0105 – ma\u0142o wszystkiego. Nie oczekuj\u0119 epopei na 100 stron, jednak… wiecie – to podr\u00f3\u017c do oddalonego o tysi\u0105ce mil miejsca, kt\u00f3rego po\u0142o\u017cenie znane jest bardzo, bardzo nielicznym. A bohaterowie trafiaj\u0105 do\u0144 ot tak, przypadkiem.
          \nTo taka podr\u00f3\u017c na koniec \u015bwiata, by stoczy\u0107 b\u00f3j z zapomnianym bogiem\/demonem, tylko przedstawiona w bodaj 4 scenach. Mi\u0142a i przyjemna – zgoda. Ale jako gracz chcia\u0142bym wi\u0119cej.<\/p>\n

          Micha\u0142 So\u0142tysiak<\/h4>\n

          Konspekt przygody, rzecz mo\u017cna konspekt przygody, gdzie mamy du\u017co znanych klisz, ale zabrak\u0142o rozpisania i dopracowania. Ot kolejna przygoda, gdzie motywy s\u0105 znane, a na doszlifowanie scen, fabu\u0142y i dodanie czego\u015b co by odr\u00f3\u017cnia\u0142o od ca\u0142ej literatury podr\u00f3\u017cniczej, zabrak\u0142o czasu zapewne.<\/p>\n

          Wolsung jest pe\u0142en barw i pomys\u0142\u00f3w, szkoda, \u017ce zabrak\u0142o tutaj pe\u0142niejszego ich wykorzystania i podrzucenia prowadz\u0105cemu narz\u0119dzi i motyw\u00f3w do stworzenia \u015bwietnej sesji. Oczywi\u015bcie, \u017ce MG mo\u017ce sobie dopracowa\u0107 i ukr\u0119ci\u0107 przys\u0142owiowy „Bicz z piasku”. ale by wygra\u0107 Quentina to nie wystarczy, bo to ju\u017c praca prowadz\u0105cego, a nie autora, kt\u00f3ry prezentuje swoje pomys\u0142y.<\/p>\n

          Oskar Usarek<\/h4>\n

          Pewnym wyzwaniem jest napisanie tego komentarza tak, \u017ceby nie przekroczy\u0142 obj\u0119to\u015bci tego tekstu. Autor przesy\u0142a nam dziewi\u0119\u0107 stron, z czego po\u0142owa pierwszej to tytu\u0142 (chyba najd\u0142u\u017cszy ze wszystkich scenariuszy kiedykolwiek przys\u0142anych), a dwie ostatnie – mechanika. Nigdy jednak nie twierdzi\u0142em, \u017ce \u015bwietna przygoda musi by\u0107 d\u0142uga, wr\u0119cz przeciwnie, czyta\u0142o si\u0119 szybko i z prawdziw\u0105 przyjemno\u015bci\u0105.<\/p>\n

          Fabu\u0142a nie jest skomplikowana i w pe\u0142ni zgodna z inspirowanym Juliuszem Vernem duchem Wolsunga. Sir Henry Morton Stanley w trzech osobach (albo wi\u0119cej, zale\u017cnie od tego, ilu masz graczy w dru\u017cynie) wyrusza na poszukiwanie sfiksowanego profesora Livingstone’a do Ameryki Po\u0142udniowej, ze wszystkim, co ten kontynent ma do zaoferowania, czyli dzik\u0105 przyrod\u0105 (i t\u0105 niewielk\u0105, a tak\u017ce t\u0105 przera\u017aliwie wielk\u0105), plemionami Aztek\u00f3w, mn\u00f3stwem biegania, uciekania i przykrych kolesi, kt\u00f3ry ch\u0119tnie poszatkuj\u0105 twoj\u0105 dru\u017cyn\u0119 na kawa\u0142ki. No i b\u00f3stwem na samym ko\u0144cu, bo wypada.<\/p>\n

          Przeczytanie tej przygody by\u0142o jak lektura kr\u00f3tkiego opowiadania podr\u00f3\u017cniczego w przerwie mi\u0119dzy robot\u0105 jurora. By\u0142o przyjemne, ale nie wyobra\u017cam sobie, jak – nawet rozci\u0105gaj\u0105c akcj\u0119 do granic mo\u017cliwo\u015bci – m\u00f3g\u0142bym stworzy\u0107 z niej co\u015b wi\u0119cej, ni\u017c trwaj\u0105cy trzy godziny epizod podczas wi\u0119kszej kampanii. Ta przygoda posiada wiele \u015bwietnych element\u00f3w ksi\u0105\u017cek podr\u00f3\u017cniczych i dziewi\u0119tnastowiecznej akcji, ale brakuje jeszcze kilku, dodaj\u0105cych smaku, przed\u0142u\u017caj\u0105cych przygod\u0119, zwi\u0119kszaj\u0105cych ekscytacj\u0119 i poczucie, \u017ce faktycznie bierzemy udzia\u0142 w poszukiwaniach. Tutaj od chwili podj\u0119cia si\u0119 poszukiwa\u0144 profesora do znalezienia go mija zaledwie kilka scen, a i tak gros czasu zajmuje turlanie kostkami \u017ceby sprawdzi\u0107, jak nasi bohaterowie radz\u0105 sobie w tropikalnej d\u017cungli.<\/p>\n

          Przygoda mog\u0142aby wygra\u0107 tegorocznego Quentina, gdyby by\u0142a chocia\u017c o par\u0119 stron d\u0142u\u017csza – wida\u0107, \u017ce autor \u015bwietnie radzi sobie z tekstem, ma dobre pomys\u0142y i umie je dobrze spisa\u0107. Przeczytanie d\u0142u\u017cszej przygody w wykonaniu tego autora by\u0142oby przyjemno\u015bci\u0105 dla nas, a dla niego drog\u0105 do sukcesu.<\/p>\n

          Polecam przygod\u0119 tym, kt\u00f3rym spodoba\u0142 si\u0119 Wolsung – wszystkim Mistrzom Gry sugeruj\u0119 jednak, aby przed rozpocz\u0119ciem rozgrywki przygotowa\u0107 dodatkowe 4-5 motyw\u00f3w dopasowanych przez swoich graczy – bez nich przygoda b\u0119dzie po prostu za kr\u00f3tka, \u017ceby zapa\u015b\u0107 w pami\u0119\u0107 na d\u0142u\u017cej, ni\u017c tydzie\u0144.<\/p>\n

          Pawe\u0142 Walczak<\/h4>\n

          Tegoroczny finalista. W moim prywatnym rankingu jednak do fina\u0142u si\u0119 nie dosta\u0142.<\/p>\n

          Bardzo prosta, typowa jednostrza\u0142\u00f3wka. Autor stawia na akcj\u0119, dynamik\u0119 klimat odkrywczo-podr\u00f3\u017cniczy.<\/p>\n

          Jak dla mnie zdecydowanie zbyt prosta, szereg scen, kt\u00f3re mniej lub bardziej si\u0119 ze sob\u0105 \u0142\u0105cz\u0105. Taka sesja na 3Z, zagra\u0107, zagan\u0105c PD\u00e2\u0080\u0099ki, zapomnie\u0107. Przeczyta\u0142em, zaraz zapomn\u0119.<\/p>\n

          Doceniam dobry warsztat autora, ale za bardzo rozmin\u0119li\u015bmy si\u0119 stylistycznie, \u017ceby praca mog\u0142a mnie porwa\u0107. Dla fan\u00f3w gatunku i systemu, jednak pozycja na pewno warta uwagi. A przecie\u017c o to chodzi.<\/p>\n

          [collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

          Scenariusz Konkursowy: Tajemnica profesora Friedricksena Jaros\u0142aw Kope\u0107 System: Wolsung Setting: Santa Luna i d\u017cungle Atlantydy Gotowa mechanika: oryginalna Modyfikacje zasad: brak Ilo\u015b\u0107 graczy: dowolna Gotowe postacie: nie Ilo\u015b\u0107 sesji: jedna Dodatki: brak Opis: Kr\u00f3tka historia o kaganku o\u015bwiaty, kt\u00f3ry cywilizowany wanadyjczyk niesie nieokrzesanym dzikusom, zamieszkuj\u0105cym d\u017cungle dalekiej Atlantydy.<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":35,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[41,87,47,40,39,38,37,59,53],"tags":[],"class_list":["post-436","page","type-page","status-publish","hentry","category-1-gracz","category-max-1-sesja","category-1-sesja-plus","category-2-graczy","category-3-graczy","category-4-graczy","category-5-graczy","category-finalisci","category-wolsung"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/436","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=436"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/436\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/35"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=436"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=436"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=436"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}