{"id":583,"date":"2011-01-10T01:10:08","date_gmt":"2011-01-09T23:10:08","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=583"},"modified":"2018-09-12T09:39:43","modified_gmt":"2018-09-12T07:39:43","slug":"bitwa-na-mokradle-roasz","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=583","title":{"rendered":"Bitwa na mokradle Roasz"},"content":{"rendered":"

„Bitwa na mokradle Roasz”<\/a><\/h3>\n

Tomasz „kaduceusz” Pud\u0142o <\/em><\/p>\n

Zwyci\u0119ski scenariusz<\/p>\n

\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze<\/h2>\n

Marcin Blacha<\/h4>\n

O „Bitwie na mokradle Roasz” pisz\u0119 z b\u00f3lem serca. B\u00f3l wynika z, jak to m\u0105drze nazywaj\u0105 psychologowie, dysonansu poznawczego, bo ci\u0119\u017ckostrawna forma kryje bardzo ciekawy pomys\u0142 fabularny i niez\u0142e propozycje na poprowadzenie akcji. Po pierwszej, nawet uwa\u017cnej lekturze, trudno ogarn\u0105\u0107 zawi\u0142o\u015bci scenariusza i pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 nim do przygotowania sesji. Ci, kt\u00f3rzy zadadz\u0105 sobie trud zrozumienia teksu zostan\u0105 wszelako nagrodzeni opowie\u015bci\u0105 w opowie\u015bci, w kt\u00f3rej bohaterowie maj\u0105 do odegrania podw\u00f3jne i dobrze przygotowane role, znakomicie osadzone w realiach \u015bwiata. Pomys\u0142 na bohater\u00f3w – co si\u0119 rzadko zdarza, wystarcza by nap\u0119dzi\u0107 akcj\u0119, nie zawsze porywaj\u0105c\u0105, ale suma summarum dobr\u0105. Chwa\u0142a Autorowi za zako\u0144czenie – tytu\u0142ow\u0105 bitw\u0119 odmalowa\u0142 w spos\u00f3b porywaj\u0105cy, i\u015bcie epicki. Szkoda, \u017ce ca\u0142a rzecz nie zosta\u0142a wy\u0142o\u017cona tak ciekawie.<\/p>\n

Piotr Brewczy\u0144ski<\/h4>\n

…<\/p>\n

Wojciech Doraczy\u0144ski<\/h4>\n

To kolejny tekst, przy ocenie kt\u00f3rego braki w mojej rolplejowej wiedzy, sprawiaj\u0105 mi nielichy problem. Jasne, \u017ce nie wczoraj us\u0142ysza\u0142em o Eberronie, a na potrzeby tej przygody poczyta\u0142em sobie troch\u0119 og\u00f3lnodost\u0119pnych materia\u0142\u00f3w. Wiem jednak, \u017ce to za ma\u0142o. Dlatego zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce moja ocena mo\u017ce by\u0107 nie do ko\u0144ca adekwatna.<\/p>\n

Pierwsze wra\u017cenie, kt\u00f3re odnios\u0142em po przeczytaniu „Bitwy”: scenariusz jest trudny. Niezmiernie trudny. Jest bardzo wymagaj\u0105cy wobec dru\u017cyny. Ka\u017cdy z graczy ma do poprowadzenia dwie postacie, a wszystkie one (szczeg\u00f3lnie w warstwie „wewn\u0119trznej”) maj\u0105 do\u015b\u0107 skomplikowan\u0105 osobowo\u015b\u0107 i motywacje. Bez aktywnej roli graczy sceny z przesz\u0142o\u015bci w og\u00f3le nie wyjd\u0105 – to oni s\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 si\u0142\u0105 nap\u0119dow\u0105 historii o bitwie. Z drugiej strony przygoda jest tak\u017ce wymagaj\u0105ca wobec prowadz\u0105cego. Musi on zapami\u0119ta\u0107 ogromn\u0105 ilo\u015b\u0107 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w i my\u015ble\u0107 naraz o r\u00f3\u017cnych w\u0105tkach. Ten nat\u0142ok detali daje si\u0119 odczu\u0107 w samym tek\u015bcie.<\/p>\n

Tekst, kt\u00f3ry cho\u0107 zosta\u0142 napisany komunikatywnym j\u0119zykiem, czasami jednak kuleje. Tak du\u017cej ilo\u015bci danych nie uda\u0142o si\u0119 przekaza\u0107 autorowi w jasny i wyra\u017any spos\u00f3b, cz\u0119sto musia\u0142em „skaka\u0107” po scenariuszu. My\u015bl\u0119, \u017ce bardzo przydatna by\u0142aby tu \u015bci\u0105gawka czy tabelka z najwa\u017cniejszymi informacjami. A mo\u017ce jaki\u015b graficzny schemat BN i powi\u0105za\u0144 mi\u0119dzy nimi? Opisy bohater\u00f3w na pocz\u0105tku s\u0105 bardzo dobre, jest zwi\u0105zany z nimi jednak pewien problem – nie jest zawarta w nich ca\u0142a wiedza jak\u0105 dysponuj\u0105 postacie! Niekt\u00f3re wa\u017cne dla przebiegu rozgrywki wiadomo\u015bci (Shekkal Korranor zna Mixira i wie o jego opiekunie, Mezzanin wie o wizycie Tar’aashty w obozie ogrzego maga) s\u0105 podane w dalszych cz\u0119\u015bciach tekstu. Rodzi to pytanie, kiedy MG ma przekaza\u0107 je graczom? Je\u017celi ju\u017c w trakcie rozgrywki, pachnie mi to ma\u0142o subtelnym „ustawianiem” dzia\u0142a\u0144 dru\u017cyny.<\/p>\n

Skoro jeste\u015bmy przy sposobie spisania przygody, musz\u0119 wskaza\u0107 na jeszcze jedn\u0105 wad\u0119: brak fizycznych opis\u00f3w. Nie chodzi mi oczywi\u015bcie o literackie wstawki, ale o co\u015b co pozwoli\u0142oby mi wyobrazi\u0107 sobie przestrze\u0144 w kt\u00f3rej znajduj\u0105 si\u0119 postacie. Dzi\u0119ki temu \u0142atwiej mo\u017cna przeprowadzi\u0107 np. sceny walki czy zwiadu. Jak wygl\u0105da wioska w kt\u00f3rej dru\u017cyna dopada Mixira czy te\u017c tawerna gdzie toczy fina\u0142ow\u0105 walk\u0119? Autor nic o tym nie m\u00f3wi, a szkoda (poza zdawkowymi uwagami, \u017ce s\u0105 podziemia, jest wie\u017ca, itp). W og\u00f3le scenariusz by\u0142by lepszy gdyby autor dopisa\u0142 do niego jeszcze ze cztery strony.<\/p>\n

Przejd\u017amy jednak do zalet, a tych jest niema\u0142o. Pomys\u0142 z „podw\u00f3jn\u0105” warstw\u0105 scenariusza jest niew\u0105tpliwie do\u015b\u0107 oryginalny (wiem, \u017ce retrospekcje w RPG ju\u017c by\u0142y; ale chyba nie by\u0142y stosowane w takim stopniu). Znakomicie \u0142\u0105czy si\u0119 z nim drugi aspekt, kt\u00f3ry szczeg\u00f3lnie przypad\u0142 mi do gustu – mianowicie stawianie graczy przed trudnymi wyborami. Jest to rzecz, kt\u00f3r\u0105 na sesji bardzo lubi\u0119, gdy\u017c nie tylko pozwala ona wp\u0142ywa\u0107 graczom na przebieg fabu\u0142y, ale zwi\u0119ksza ich zanurzenie w fikcyjnym \u015bwiecie. Znakomity jest efekt, gdy do bohater\u00f3w z warstwy „zewn\u0119trznej” docieraj\u0105 echa tych\u017ce decyzji. Warto nadmieni\u0107, \u017ce intryga, w kt\u00f3r\u0105 wpl\u0105tani s\u0105 gracze jest nader skomplikowana. Lubi\u0119 takie rzeczy – jak dla mnie kolejny mocny punkt.<\/p>\n

„Zewn\u0119trzna” warstwa przygody zosta\u0142a napisana do\u015b\u0107 sztywno, co jest dobrym pomys\u0142em – je\u015bli gracze mieliby wi\u0119cej swobody, to sesja, przy tak skomplikowanej konstrukcji, mog\u0142aby si\u0119 rozpa\u015b\u0107. Natomiast „wewn\u0119trzna” warstwa przygody jest ju\u017c rozpisana gorzej. Wydaje mi si\u0119, \u017ce autor, \u015bwiadomie czy nie, niepotrzebnie zach\u0119ca MG do nadmiernej ingerencji w przebieg fabu\u0142y i dzia\u0142ania bohater\u00f3w (wspomniane selektywne ujawnianie informacji). Ja bym t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 skonstruowa\u0142 bardziej swobodnie, opisuj\u0105c jedynie trzy miejsca – ob\u00f3z wojskowy, wiosk\u0119 i sam\u0105 bitw\u0119, uzale\u017cniaj\u0105c przebieg akcji w tych lokacjach wy\u0142\u0105cznie od poczyna\u0144 graczy. Oni te\u017c by decydowali w jaki spos\u00f3b na scen\u0119 wprowadzane s\u0105 ich postacie (np. nie podoba\u0142 mi si\u0119 pomys\u0142, i\u017c Mezzanin przybywa z aundaria\u0144skim poselstwem – da\u0142bym graczowi mo\u017cliwo\u015b\u0107 omini\u0119cia tej sceny). Mimo krytycznych uwag, stwierdzi\u0107 musz\u0119, i\u017c tekst w obecnym kszta\u0142cie daje jednak odpowiedni\u0105 ilo\u015b\u0107 informacji, aby poprowadzi\u0107 sesj\u0119 w opisany przeze mnie spos\u00f3b (cho\u0107 m\u00f3g\u0142by dawa\u0107 du\u017co wi\u0119cej).<\/p>\n

Wy\u015bmienita jest fina\u0142owa potyczka, motyw z duchami – super. W og\u00f3le spodoba\u0142o mi si\u0119 wiele aspekt\u00f3w Eberrona – zbrojnokszta\u0142tni czy Smocza Przepowiednia. Na ile si\u0119 orientuj\u0119, autor czerpie gar\u015bciami z kanonicznych elemen\u00f3w settingu, co jest tak\u017ce zalet\u0105. Na pochwa\u0142\u0119 te\u017c zas\u0142uguje umiej\u0119tne po\u0142\u0105czenie fabu\u0142y przygody i mechaniki, to bardzo istotna sprawa.<\/p>\n

Skoro Eberron nie wyszed\u0142 po polsku, a autor stosuje w\u0142asne t\u0142umaczenia, warto by by\u0142o doda\u0107 do przygody s\u0142owniczek. Jasne, \u017ce ca\u0142kiem \u0142atwo domy\u015bli\u0107 si\u0119, \u017ce „Warforged” to „Zbrojnokszta\u0142tny”. Istnieje jednak ryzyko powstania nieporozumie\u0144, spis przet\u0142umaczonych nazw i ich odpowiednik\u00f3w by\u0142by zatem bardzo pomocny. Ale to tak zupe\u0142nie na marginesie.<\/p>\n

Przygoda jest niew\u0105tpliwie oryginalna, mocno anga\u017cuje graczy, stawia ich te\u017c przed ciekawymi wyborami. Cho\u0107 ma kilka usterek, to pozostaje jednym z moich faworyt\u00f3w.<\/p>\n

Artur Ganszyniec<\/h4>\n

Wida\u0107, \u017ce autor prowadzi\u0142 ten scenariusz wielokrotnie, przemy\u015bla\u0142 go i sprawdzi\u0142 w praktyce. Niestety spowodowa\u0142o to, \u017ce wiele rzeczy, dla niego jasnych i oczywistych, nie znalaz\u0142o si\u0119 w tek\u015bcie. I szczerze w\u0105tpi\u0119, czy ktokolwiek poza autorem zdo\u0142a poprowadzi\u0107 t\u0119 przygod\u0119 za pierwszym razem. Zw\u0142aszcza scen\u0119 bitwy.<\/p>\n

Konstrukcja scenariusza, pomys\u0142 na retrospekcje i kszta\u0142towanie historii w czasie rozgrywki bardzo mi si\u0119 spodoba\u0142y. Postaci s\u0105 barwne, wiarygodne, maj\u0105 swoje motywacje. Charakterystyczne elementy \u015bwiata wykorzystane wr\u0119cz mistrzowsko. W\u0142a\u015bnie dlatego \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce w scenariuszu s\u0105 niedom\u00f3wienia i skr\u00f3ty my\u015blowe. No i \u017ce nie da si\u0119 tego bez bardzo du\u017cego nak\u0142adu pracy poprowadzi\u0107 na d20 (zw\u0142aszcza scen, w kt\u00f3rych wykorzystywane s\u0105 mechanizmy czysto FATE’owe). Bardzo zaw\u0119\u017ca to kr\u0105g os\u00f3b, kt\u00f3re skorzystaj\u0105 z tekstu. A szkoda. Naprawd\u0119 szkoda.<\/p>\n

Zalety:<\/strong> Bardzo dobry pomys\u0142, ciekawa historia, niebanalni NPCe, bardzo du\u017cy wp\u0142yw graczy na wynik sesji. Fajne to bardzo.<\/p>\n

Wady:<\/strong> U\u017cycie zmodyfikowanej wersji nie wydanej w Polsce mechaniki i du\u017ca ilo\u015b\u0107 uproszcze\u0144 w tek\u015bcie bardzo zmniejszaj\u0105 przydatno\u015b\u0107 tego scenariusza.<\/p>\n

Jednym zdaniem:<\/strong> Bardzo dobry, bardzo ciekawy, bardzo godny polecenia, jednak troch\u0119 nieprzyjazny w obs\u0142udze.<\/p>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

Rozpoczynaj\u0105c lektur\u0119 Bitwy na mokradle Roasz<\/strong>, szybko orientujemy si\u0119, i\u017c horror vacui<\/em> z pewno\u015bci\u0105 nam nie grozi. Tekst scenariusza roi si\u0119 od informacji, nawi\u0105za\u0144, nazw miejsc i imion bohater\u00f3w, odwo\u0142a\u0144 do historii \u015bwiata oraz szczeg\u00f3\u0142\u00f3w dotycz\u0105cych konkuruj\u0105cych religii – wszystkie te przyt\u0142aczaj\u0105ce wiadomo\u015bci s\u0105 jedynie t\u0142em istotnych dla opowie\u015bci wydarze\u0144. Zapoznaj\u0105c si\u0119 z dalsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 przygody, jedynie brniemy g\u0142\u0119biej w bagno tekstu. Ilo\u015b\u0107 potrzebnych do przyswojenia szczeg\u00f3\u0142\u00f3w oraz wysoki stopie\u0144 skomplikowania budowy fabu\u0142 sprawiaj\u0105, i\u017c Bitwa na mokradle Roasz<\/strong> wymaga do Mistrza Gry szczeg\u00f3lnego wysi\u0142ku, jaki musi w\u0142o\u017cy\u0107 w przygotowania – prowadz\u0105cy musi napisa\u0107 scenariusz od nowa, aby m\u00f3c go kontrolowa\u0107 i sprawnie przeprowadzi\u0107. Kolejnym utrudnieniem w odbiorze scenariusza jest prawie zupe\u0142ny brak opis\u00f3w, kt\u00f3re zakotwiczy\u0142yby dzieje dru\u017cyny w fikcyjnym \u015bwiecie i u\u0142atwi\u0142y nawigacj\u0119 po kolejnych etapach przygody. Ostatnim b\u0142\u0119dem, jaki nale\u017cy wytkn\u0105\u0107 autorowi jest zupe\u0142ne pomini\u0119cie w fabule jednego z bohater\u00f3w graczy, kt\u00f3ry w po\u0142owie scenariusz gubi si\u0119 gdzie\u015b we mgle tytu\u0142owych mokrade\u0142.<\/p>\n

Bitwa na mokradle Roasz<\/strong> to jedyna przygoda w tej edycji Quentina, w kt\u00f3rej to gracze decyduj\u0105 o wszystkich aspektach scenariusza. Bohaterowie stoj\u0105 w samym centrum fabu\u0142y i poruszaj\u0105 ca\u0142\u0105 sieci\u0105 w\u0105tk\u00f3w i motyw\u00f3w, wsp\u00f3\u0142tworz\u0105c emocjonuj\u0105c\u0105 opowie\u015b\u0107. Przygotowane przez autora postaci to oryginalnie zrealizowane archetypy, kt\u00f3re przynios\u0105 graj\u0105cym wiele satysfakcji (z wyj\u0105tkiem potraktowanego po macoszemu kar\u0142owatego proroka). Osobne owacje nale\u017c\u0105 si\u0119 za stworzenie doskona\u0142ej kreacji zbrojnokszta\u0142tnego, kt\u00f3ry jest najciekawszym herosem tej edycji konkursu. Oryginalne rozwi\u0105zania fabularne – zamiana postaci, rozgrywane retrospekcje, poznawanie tajemnic bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy z czasem okazuj\u0105 si\u0119 by\u0107 kim innym, ni\u017c wszyscy si\u0119 spodziewali – pozwol\u0105 graczom i Mistrzowi Gry na stawienie czo\u0142a nietuzinkowemu scenariuszowi, kt\u00f3ry raz na zawsze mo\u017ce zmieni\u0107 ich tradycyjne podej\u015bcie do RPG.<\/p>\n

Osobi\u015bcie wr\u0119czy\u0142abym autorowi wielk\u0105 i ostr\u0105 brzytw\u0119 Ockhama, aby nast\u0119pnym razem wyci\u0105\u0142 wszystko, co zb\u0119dne, i pozostawi\u0142 sam trzon doskona\u0142ego scenariusza.<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

Istnieje maniera pisania scenariuszy, powszechna zupe\u0142nie i niemo\u017cliwie mnie denerwuj\u0105ca: oto autor bierze z uniwersum, w kt\u00f3rym rzecz ma si\u0119 rozgrywa\u0107, nawy geograficzne, niekiedy nieco t\u0142a i og\u00f3lny nastr\u00f3j (cho\u0107 to ostatnie – niekoniecznie), zaludniaj\u0105c fabu\u0142\u0119 pomys\u0142ami w\u0142asnego chowu. By\u0107 mo\u017ce winny jest l\u0119k przed sytuacj\u0105, w kt\u00f3rej gracze, znaj\u0105cy wszak\u017ce system nie gorzej od prowadz\u0105cego, machn\u0105 na przygod\u0119 r\u0119k\u0105 m\u00f3wi\u0105c, i\u017c o podr\u0119cznikowym motywie s\u0142yszeli, czytali i znajduj\u0105 go nieoryginalnym. Mo\u017ce u przyczyn le\u017cy przekonanie, \u017ce tylko autorskie pomys\u0142y s\u0105 warto\u015bciowe i czerpanie ze skarbnicy systemu obni\u017ca warto\u015b\u0107 ca\u0142o\u015bci. Ja jednak jestem puryst\u0105 i lubi\u0119, kiedy przygoda osadzona w konkretnych realiach wykorzystuje dane elementy tych\u017ce i zamiast odwraca\u0107 si\u0119 plecami do zawarto\u015bci podr\u0119cznik\u00f3w tw\u00f3rczo na niej buduje.<\/p>\n

Przyznaj\u0119, \u017ce s\u0142abo znam „Eberrona” – to setting nieprzesadnie popularny w Polsce. Po lekturze „Bitwy” wiem z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105, \u017ce ch\u0119tnie si\u0119 z nim zapoznam i gdyby przysz\u0142a mi ch\u0119tna na „D&D” (czy gr\u0119 w fantastycznym uniwersum zaludnionym przez niezwyk\u0142\u0105 mnogo\u015b\u0107 ras), pewnie si\u0119gn\u0105\u0142bym po „Eberrona” w\u0142a\u015bnie. Zas\u0142ug\u0105 tego scenariusza jest bowiem, mi\u0119dzy innymi, wykorzystanie element\u00f3w obecnych w wybranym na jego t\u0142o uniwersum (kt\u00f3re identyfikuj\u0119, na ile potrafi\u0119), wykorzystanie przygotowanych przez autor\u00f3w pomys\u0142\u00f3w i konflikt\u00f3w, by stworzy\u0107 ciekaw\u0105 i inteligentn\u0105 fabu\u0142\u0119. Rzadko przychodz\u0105 na Quentina przygody, kt\u00f3re w og\u00f3le trzymaj\u0105 si\u0119 reali\u00f3w systemu. Jeszcze rzadziej takie, kt\u00f3re nie wzbogacaj\u0105 ich o autorskie pomys\u0142y. Za t\u0119 odwag\u0119 oraz umiej\u0119tno\u015b\u0107 – brawa.<\/p>\n

O ile realia „Eberrona” potraktowane s\u0105 z pietyzmem, brutalnie przygoda obchodzi si\u0119 z macierzyst\u0105 mechanik\u0105 systemu – trzy podr\u0119czniki podstawowe do „D&D” wyrzuca swobodnym gestem na \u015bmietnik historii i proponuje w\u0142asn\u0105 mutacj\u0119 popularnej tu i \u00f3wdzie, darmowej mechaniki FATE. W normalnych okoliczno\u015bciach poczyta\u0142bym to za minus, jednak wymiana jednej mechaniki uniwersalnej na drug\u0105 nie wydaje mi si\u0119 a\u017c tak istotna. Modyfikacja, jako si\u0119 rzek\u0142o, jest autorska, ale i swobodne dost\u0119pna, jak s\u0105dz\u0119 na stronie tw\u00f3rcy. Oczywi\u015bcie, kiedy pisz\u0119 te s\u0142owa praca pozostaje anonimowa, jednak dzielna Sekretarz Kapitu\u0142y (jedyna osoba znaj\u0105ca personalia uczestnik\u00f3w) przygotowa\u0142a dla nas plik z opisem zasad. Dzi\u0119ki niemu wiem, \u017ce zmiana nie upo\u015bledza przygody. Dobra robota, Krysiu.<\/p>\n

Jaki jest sam scenariusz? Na pewno trudny, przede wszystkim w odbiorze, \u017cywi\u0119 bowiem nadziej\u0119, i\u017c prowadzi si\u0119 go leciutko (gra – mo\u017ce nieco trudniej ze wzgl\u0119du na konieczno\u015b\u0107 dzielenia zaanga\u017cowania pomi\u0119dzy dwie postaci). Podczas lektury wystawia jednak czytelnika na pr\u00f3b\u0119 – raz, nauczaj\u0105c podstaw Eberrona (co w \u017cadnym wypadku nie jest wad\u0105, wymaga jednak koncentracji), dwa, rozrzucaj\u0105c do\u015b\u0107 swobodnie informacje o zamierzeniach i stanie wiedzy rozmaitych postaci, kt\u00f3re przeplataj\u0105 si\u0119 prezentacj\u0105 wydarze\u0144, trzy wreszcie – prawie zupe\u0142nie rezygnuj\u0105c z opisywania wygl\u0105du czegokolwiek (wyj\u0105wszy zmiennokszta\u0142tnego pod postaci\u0105 s\u0142ugi, kiedy to przybiera fizis lich\u0105 i durnowat\u0105). Pierwszy b\u0142\u0105d \u0142atwo by\u0142o naprawi\u0107 – wystarczy\u0142o zrezygnowa\u0107 z pr\u00f3b zaskakiwania czytelnika zwrotami akcji i solidnie wy\u0142o\u017cy\u0107 wszystkie karty na st\u00f3\u0142 ju\u017c w pierwszym rozdziale, z ewentualn\u0105 adnotacj\u0105, w kt\u00f3rym miejscu okre\u015blona wiedza ma by\u0107 przekazana graczom. Drugi problem jest w jakim\u015b sensie kwesti\u0105 smaku, powoduje jednak, \u017ce podczas lektury s\u0142abiej ni\u017c intelekt pracuje wyobra\u017ania, co z kolei utrudnia zapami\u0119tywanie.<\/p>\n

Warto jednak podj\u0105\u0107 trud przeczytania i uporz\u0105dkowania tego, co rozrzucone, scenariusz jest bowiem \u015bwietny. Opiera si\u0119 o mo\u017ce nie skrajnie oryginalny, ale i tak rzadko spotykany motyw rozgrywania dw\u00f3ch historii – bohaterowie pierwszej stopniowo odkrywaj\u0105 prawd\u0119 o postaciach, w kt\u00f3re wcielaj\u0105 si\u0119 w drugiej. Rzecz przeprowadzona jest bardzo sprawnie i to na wszystkich poziomach – pocz\u0105wszy od zestaw\u00f3w postaci, dobranych tak, by bohaterowie wcze\u015bniejsi i p\u00f3\u017aniejsi stanowili dla siebie przeciwwag\u0119, poprzez intryg\u0119, na efektownym finale sko\u0144czywszy. Otrzymujemy do tego interesuj\u0105ce w\u0105tki zdrady, odkupienia, odzyskiwania to\u017csamo\u015bci, \u015bledztwa, ucieczki przed przera\u017caj\u0105cym przeciwnikiem – i, przede wszystkim, efektowne sceny batalistyczne. Wszystko to oprawiono w ramy kanoniczne dla tego rodzaju opowie\u015bci, gdzie kolejno rozgrywane retrospekcje i sceny wsp\u00f3\u0142czesne rzucaj\u0105 wzajem na siebie \u015bwiat\u0142o i znajomo\u015b\u0107 jednych fakt\u00f3w zmienia raptownie wymow\u0119 innych.<\/p>\n

Owszem, nie oby\u0142o si\u0119 bez wpadek, jak pomys\u0142, by wys\u0142a\u0107 na rajd wszystkich w\u0142a\u015bciwie dow\u00f3dc\u00f3w czy nieco niezgrabnie przeprowadzona scena identyfikacji prawdziwej to\u017csamo\u015bci \u0142otra – wybaczam jednak te uchybienia z bardzo wa\u017cnego powodu. Ot\u00f3\u017c, cho\u0107 scenariusz ma okre\u015blone ramy i sk\u0142ada si\u0119 z sekwencji mniej lub bardziej precyzyjnie za\u0142o\u017conych wydarze\u0144, to, co w nim najwa\u017cniejsze – czyli przebieg tytu\u0142owej bitwy – pozostawiono w r\u0119kach graczy. To od ich dzia\u0142a\u0144 i pomys\u0142\u00f3w zale\u017ce\u0107 b\u0119dzie przebieg historii wcze\u015bniejszej, a co za tym idzie – kszta\u0142t fina\u0142u. Posuniecie to jest zarazem kunsztowne i odwa\u017cne, znacznie \u0142atwiej by\u0142oby bowiem uczyni\u0107 otwart\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 rozgrywaj\u0105c\u0105 si\u0119 wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie, a nie t\u0119, kt\u00f3ra z perspektywy cz\u0119\u015bci bohater\u00f3w „ju\u017c by\u0142a”. Przygoda nie mia\u0142aby jednak w\u00f3wczas ani si\u0142y, ani wymowy, staj\u0105c si\u0119 wy\u0142\u0105cznie efekciarskim \u015bledztwem. Jednak fakt, \u017ce graj\u0105cy sami zdecyduj\u0105, czy z dawna martwy genera\u0142 by\u0142 zdrajc\u0105, czy bohaterem, czyni rzecz interesuj\u0105c\u0105 – o wiele bardziej, ni\u017c najbardziej nawet niezwyk\u0142a, ale u\u0142o\u017cona zawczasu tajemnica.<\/p>\n

Czytajcie „Bitw\u0119 na mokradle Roasz” i grajcie w ni\u0105, bo warto – nawet, je\u015bli lektura m\u0119czy, a w trybach fabu\u0142y trafi si\u0119 tu czy tam ziarnko piasku.<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

Dwa scenariusze, kt\u00f3re zwyci\u0119\u017cy\u0142y w tegorocznej edycji s\u0105 najlepszym przyk\u0142adem na to, \u017ce nie ma uniwersalnego przepisu na dobry scenariusz. „Bitwa na Mokradle Roasz” i „Po\u0142ykacz” r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 niemal wszystkim. W du\u017cym stopniu zalety jednego odpowiadaj\u0105 s\u0142abo\u015bciom drugiego, dlatego tez postanowi\u0142am zrecenzowa\u0107 je po cz\u0119\u015bci wsp\u00f3lnie.<\/p>\n

O sile „Bitwy na mokradle Roasz” stanowi ogromna swoboda pozostawiona graczom i ich bohaterom, kt\u00f3rzy mog\u0105 je na dodatek podejmowa\u0107 a\u017c na dw\u00f3ch ro\u017cnych p\u0142aszczyznach, oraz naprawd\u0119 ciekawe, mocno zarysowane charaktery tych ostatnich,. Niestety, w po\u0142\u0105czeniu z i tak skomplikowana sieci\u0105 intryg snutych przez bohater\u00f3w niezale\u017cnych, ilo\u015b\u0107 mo\u017cliwych w scenariuszu zmiennych zaczyna przerasta\u0107 mo\u017cliwo\u015bci intelektualne przeci\u0119tnego MG, szczeg\u00f3lnie, ze tekst spisany jest g\u0119sto i niejasno do tego stopnia, ze nawet plany i motywacje BG zrozumia\u0142am do ko\u0144ca dopiero podczas powt\u00f3rnej lektury. Cho\u0107 wielow\u0105tkowo\u015b\u0107 i bogactwo fabu\u0142y s\u0105 niew\u0105tpliwa zaleta, kilka motyw\u00f3w mo\u017cna by bez szkody dla scenariusza wyci\u0105\u0107 a inne w\u0105tki upro\u015bci\u0107 bez szkody, a mo\u017ce i z zyskiem dla og\u00f3lnego efektu.<\/p>\n

Autor „Po\u0142ykacza” podchodzi do swojego zadania zupe\u0142nie inaczej Najmocniejsz\u0105 stron\u0105 tego scenariusza jest mistrzowskie od\u015bwie\u017cenie atmosfery horroru w najmniej oczekiwanej scenerii i umiej\u0119tne wymieszanie go z bardziej przyziemna groza umys\u0142u pogr\u0105\u017conego w narkotycznym g\u0142odzie. Sw\u00f3j cel tekst osi\u0105ga bardzo precyzyjnymi metodami ? ka\u017cdy bohater niezale\u017cny swoj\u0105 histori\u0105 i zachowaniem dok\u0142ada ma\u0142y kamyczek do og\u00f3lnej atmosfery, ka\u017cdy opis spe\u0142nia podobny cel a \u017cadne wydarzenie nie jest zb\u0119dne. Prostota fabu\u0142y wzmaga sile jej dzia\u0142ania a przejrzysta narracja pozwala MG poprowadzi\u0107 t\u0119 przygod\u0119 niemal od razu. Je\u015bli do czego\u015b mo\u017cna si\u0119 przyczepi\u0107, to do do\u015b\u0107 pobie\u017cnego potraktowania postaci graczy ? ich osobiste historie, poza narkotycznym aspektem, nie odgrywaj\u0105 w scenariuszu wi\u0119kszej roli, a cho\u0107 to od nich zale\u017cy ostateczny rozw\u00f3j wydarze\u0144, sa uzale\u017cnieni od kaprys\u00f3w bohater\u00f3w niezale\u017cnych w stopniu, kt\u00f3ry mo\u017ce ich przyprawi\u0107 o kompletne poczucie bezsilno\u015bci (cho\u0107 w horrorze mo\u017ce si\u0119 to liczy\u0107 za dodatkowy plus). Jak wida\u0107, obydwaj autorzy mog\u0105 si\u0119 od siebie sporo nauczy\u0107.<\/p>\n

Osadzenie historii w uniwersum nie znanym czytelnikom jest zawsze trudnym zadaniem, „Bitwa na mokradle Roasz” wywi\u0105zuje si\u0119 z niego bardzo dobrze. Cho\u0107 znaczenie nie wszystkich element\u00f3w fabu\u0142y jest r\u00f3wnie jasne, najwa\u017cniejsze kwestie opisane s\u0105 wyczerpuj\u0105co, a elementy charakterystyczne dla \u015bwiata wpisane w fabule bardzo umiej\u0119tnie. Szczeg\u00f3lnie interesuj\u0105ca jest posta\u0107 zbrojnokszta\u0142tnego (no i \u015bwietne t\u0142umaczenie tej nazwy!). Szkoda za to, ze kap\u0142an-nizio\u0142ek potraktowany jest nieco po macoszemu i mo\u017ce wykaza\u0107 si\u0119 tylko w finale oraz ze motywacje Mezzanina i Tar’aashty s\u0105 tak skomplikowane, ze gracze mog\u0105 sami nie do ko\u0144ca zorientowa\u0107 si\u0119, o co tak na prawd\u0119 im chodzi. Wiele z tych frustracji powinno jednak wynagrodzi\u0107 bohaterom poczucie prawdziwej epickiej w\u0142adzy nad losem oraz dramatyczne zako\u0144czenie, w kt\u00f3rym wyniki wszystkich ich wcze\u015bniejszych decyzji splataj\u0105 si\u0119 w ca\u0142o\u015b\u0107, dodatkowo przyprawiona du\u017ca dawka bitewnej adrenaliny. Gdyby nie fakt, ze scenariusz wymaga kilkakrotnej lektury oraz mn\u00f3stwa notatek, by przygotowa\u0107 go do poprowadzenia, uzna\u0142abym go za wybitny. Nawet jednak mimo prze\u0142adowania i sporej niekomunikatywno\u015bci pozostaje oryginalnym i satysfakcjonuj\u0105cym scenariuszem, przez kt\u00f3ry warto si\u0119 przedziera\u0107 dla ostatecznego efektu.<\/p>\n

Dozwolony od: <\/strong>lat 15
\nAkcja:<\/strong> 4
\nEmocje:<\/strong> 3
\nHumor:<\/strong> 1
\nPomys\u0142y: <\/strong>4
\nCiekawostki:<\/strong> Najwi\u0119ksze nagromadzenie halfling\u00f3w, jakie zdarzy\u0142o mi si\u0119 widzie\u0107 w jednym scenariuszu.
\nWpadki:<\/strong> Nagminne wspominanie o wa\u017cnych faktach dwie strony za p\u00f3\u017ano.<\/p>\n

Skala 0\/4<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

W ka\u017cdej edycji Quentina pojawiaj\u0105 si\u0119 scenariusze po prostu godne przeczytania oraz, je\u015bli przypadn\u0105 do gustu, poprowadzenia. Przewrotna natura perfekcji sprawia r\u00f3wnie\u017c, i\u017c to w takich tekstach dostrzega si\u0119 najwi\u0119cej wad, kt\u00f3re zgrzytaj\u0105 i prosz\u0105 o komentarz. Z takim tekstem mamy do czynienia w przypadku „Bitwy na Mokradle Roasz”.<\/p>\n

Podstawowa uwaga dla czytelnika: b\u0105d\u017a wypocz\u0119ty, skup si\u0119 i nastaw na dwukrotne czytanie. Autor „Bitwy” momentami pisze niezbyt przejrzy\u015bcie, a w\u0105tki rozmaitych postaci tworz\u0105 chwilami trudn\u0105 do przenikni\u0119cia sie\u0107. Ma to swoje wady (wra\u017cenie chaosu), ma zalety (ciekawa intryga). Na dodatek cz\u0119\u015b\u0107 przygody zaczyna si\u0119 ju\u017c na kartach postaci, wi\u0119c trzeba by\u0107 czujnym.<\/p>\n

Autor na samym pocz\u0105tku wsiada na wysokiego konia – oto scenariusz, kt\u00f3ry ma pasowa\u0107 idealnie zar\u00f3wno do kampanii, jak i nadawa\u0107 si\u0119 na jednostrza\u0142. Czy spe\u0142ni to pierwsze zadanie? By\u0107 mo\u017ce, cho\u0107 nie wiem, czy kontynuowanie kariery postaci\u0105, kt\u00f3ra prze\u017cy\u0142a najbardziej wyj\u0105tkow\u0105 przygod\u0119 swojego \u017cycia ma sens (tym bardziej, i\u017c kilka z nich ma realn\u0105 szans\u0119 zgin\u0105\u0107). W drugim przypadku tekst sprawdza si\u0119 doskonale i stanowi materia\u0142 na zamkni\u0119t\u0105, sp\u00f3jn\u0105 przygod\u0119.<\/p>\n

Jego podstawowym i najwi\u0119kszym atutem s\u0105 postaci (warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na trafione imiona), kt\u00f3re otrzymaj\u0105 gracze. Autor korzysta ze wszystkich dobrodziejstw, jakie oferuje wprowadzanie retrospekcji i daje ka\u017cdemu graczowi po dw\u00f3ch heros\u00f3w. W\u015br\u00f3d nich, mniej egzotyk\u0105 profesji, a bardziej pomys\u0142em na osobisty w\u0105tek, wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 Zbrojnokszta\u0142tny. Cho\u0107by dla tego jednego bohatera warto spr\u00f3bowa\u0107 zagra\u0107 w „Bitw\u0119 na Mokradle Roasz”. Same retrospekcje wprowadzane s\u0105 sprawnie, cho\u0107 brakuje im takiego wyczucia i wyboru odpowiedniej chwili, jak chocia\u017cby w tegorocznej „Kropli krwi”. Niemniej, spe\u0142niaj\u0105 swoje zadanie i pozwalaj\u0105 rozegra\u0107 opowie\u015b\u0107 na dw\u00f3ch planach.<\/p>\n

Tu ma\u0142a dygresja: historia mog\u0142aby zyska\u0107 na sile i dramatyzmie, gdyby j\u0105 jeszcze odchudzi\u0107 o jedn\u0105 par\u0119 postaci dla gracza, ale w\u00f3wczas otrzymaliby\u015bmy ca\u0142kowicie inna przygod\u0119.<\/p>\n

A teraz, by zachowa\u0107 przejrzysto\u015b\u0107 przy na\u0142adowanej szczeg\u00f3\u0142ami przygodzie, plusy i minusy w punktach.<\/p>\n

Zalety:<\/strong><\/p>\n

    \n
  1. Gracze robi\u0105 WSZYSTKO (no, prawie). Jest to jedyny scenariusz w tej edycji Quentina, w kt\u00f3rym ca\u0142o\u015b\u0107 historii obraca si\u0119 wok\u00f3\u0142 graczy i tylko przez nich mo\u017ce zosta\u0107 zrealizowana. W ka\u017cdym innym scenariuszu na pytanie: „czy mo\u017cna wywali\u0107 graczy, a przygoda i tak si\u0119 potoczy swoim torem?”, mo\u017cna w zasadzie odpowiedzie\u0107 twierdz\u0105co. Tutaj dotyczy to tylko w\u0105tk\u00f3w pobocznych, gdy\u017c g\u0142\u00f3wny obraca si\u0119 po prostu wok\u00f3\u0142 postaci gracza.<\/li>\n
  2. Wybranie tego, co jest si\u0142\u0105 settingu i zaprezentowanie tego czytelnikowi. Z jednej strony tworzy to poczucie nasycenia czy wr\u0119cz przesycenia, ale z drugiej bogactwa \u015bwiata, kt\u00f3re doskonale pasuje do epickiej bitwy w klimatach fantasy. I stanowi doskona\u0142\u0105 reklam\u0119 systemu.<\/li>\n
  3. Podanie opcjonalnie w\u0142asnej mechaniki – plus dla ludzi lubi\u0105cych kostki i zabaw\u0119 nimi.<\/li>\n
  4. Mapki, cho\u0107 niezbyt urodziwe, pozwalaj\u0105 zorientowa\u0107 si\u0119 lepiej w sytuacji. W scenariuszach, w kt\u00f3rych trzeba kr\u0105\u017cy\u0107 mi\u0119dzy kilkoma lokacjami, to si\u0119 bardzo przydaje.<\/li>\n<\/ol>\n

    Wady:<\/strong><\/p>\n

      \n
    1. Retrospekcja w retrospekcji na pocz\u0105tku bitwy. Jest to b\u0142\u0105d, gdy\u017c za wiele informacji pojawia si\u0119 naraz i to w momencie, gdy akurat akcja zasuwa do przodu, toczy si\u0119 bitwa. Takie wstawki nale\u017cy umieszcza\u0107 wcze\u015bniej, by nie spowalnia\u0107 tempa. Sama retrospekcja jest zreszt\u0105 bardzo dobra, szwankuje jedynie timing<\/em>.<\/li>\n
    2. Je\u015bli postaci graczy jest w miar\u0119 w sam raz, tak w spisek zaanga\u017cowanych jest zbyt wielu NPC\u00f3w. Na dodatek ca\u0142e knucie odbywa si\u0119 za plecami graczy.<\/li>\n
    3. W scenariuszu za du\u017co element\u00f3w pojawia si\u0119 deus ex machina<\/em>. S\u0105 to g\u0142\u00f3wne elementy \u015bwiata, np. smocze od\u0142amki. Dla osoby znaj\u0105cej system ich przeznaczenie mo\u017ce by\u0107 oczywiste, ale nawet wtedy tych mieszaj\u0105cych si\u0119 motyw\u00f3w jest po prostu za du\u017co.<\/li>\n
    4. W bitwie za wiele os\u00f3b ma co\u015b do powiedzenia, co wynika te\u017c z ilo\u015bci graczy. W takich sekwencjach najlepiej jest osadza\u0107 graczy na czele oddzia\u0142\u00f3w i dawa\u0107 im kluczowe role. Zreszt\u0105 scenie bitwy troch\u0119 brakuje strategicznego charakteru i okre\u015blonego przebiegu (jak to ma miejsce np. w scenariuszu „Bitwa – czyli cztery kolory”).<\/li>\n
    5. Pomijaj\u0105c zasady mechaniki, MG pod \u017cadnym pozorem nie powinien opisywa\u0107 graczom ich ostatnich chwil czy ostatnich pojedynk\u00f3w – to ich postaci, ich chwila chwa\u0142y. Niech gracze sami decyduj\u0105 w takich momentach, jak chc\u0105 walczy\u0107 i umiera\u0107.<\/li>\n
    6. I pytanie, na kt\u00f3re trudno znale\u017a\u0107 odpowied\u017a w scenariuszu: sk\u0105d gracze maj\u0105 wiedzie\u0107, \u017ce Tytan chcia\u0142 te od\u0142amki?<\/li>\n<\/ol>\n

      Tylko kilka scenariuszy w tej edycji Quentina stanowi dla MG wyzwanie, kt\u00f3re zmusza go do otwarcia na niecodzienne pomys\u0142y i skupienia, by wykorzysta\u0107 w pe\u0142ni ich potencja\u0142. W\u015br\u00f3d nich tylko „Bitwa na Mokradle Roasz” jest tekstem, w kt\u00f3rym gracze od pocz\u0105tku do ko\u0144ca znajduj\u0105 si\u0119 w centrum wydarze\u0144 i maj\u0105 realny wp\u0142yw na ostateczny wyd\u017awi\u0119k opowie\u015bci.<\/p>\n

      Je\u015bli autor chcia\u0142by porozmawia\u0107 o swoim scenariuszu, zapraszam:<\/p>\n

      GG 1416169, e-mail: repek@polter.pl<\/p>\n

      Micha\u0142 Stachyra<\/h4>\n

      …<\/p>\n

      Joanna Szaleniec<\/h4>\n

      Szczeg\u00f3ln\u0105 cech\u0105 tej przygody jest umieszczenie graczy r\u00f3wnolegle na dw\u00f3ch p\u0142aszczyznach – w przesz\u0142o\u015bci i w tera\u017aniejszo\u015bci. Jest to ryzykowny zabieg, ale autorowi uda\u0142o si\u0119 tak poprowadzi\u0107 scenariusz, by tworzona na bie\u017c\u0105co przesz\u0142o\u015b\u0107 mog\u0142a wywiera\u0107 pi\u0119tno na wydarzeniach rozgrywaj\u0105cych si\u0119 w tera\u017aniejszo\u015bci. Bohaterowie zostali przygotowani z du\u017c\u0105 pieczo\u0142owito\u015bci\u0105 i dobrze zmotywowani. Wad\u0105 tego tekstu, podobnie jak kilku innych w tej edycji Quentina, s\u0105 monstrualne rozmiary. Obawiam si\u0119, \u017ce gracze mog\u0105 ostatecznie pogubi\u0107 si\u0119 w skomplikowanej fabule, straci\u0107 g\u0142ow\u0119 w zetkni\u0119ciu z zast\u0119pami podw\u00f3jnych, potr\u00f3jnych i poczw\u00f3rnych agent\u00f3w i ostatecznie, zamiast delektowa\u0107 si\u0119 intryg\u0105, dadz\u0105 si\u0119 po prostu biernie ponie\u015b\u0107 potokowi wydarze\u0144, kt\u00f3rego istoty nie uda im si\u0119 ostatecznie ani ogarn\u0105\u0107, ani doceni\u0107.<\/p>\n

      \n

      [collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

      „Bitwa na mokradle Roasz” Tomasz „kaduceusz” Pud\u0142o Zwyci\u0119ski scenariusz<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":336,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[47,38,48,72,59],"tags":[],"class_list":["post-583","page","type-page","status-publish","hentry","category-1-sesja-plus","category-4-graczy","category-dd-i-d20","category-fate","category-finalisci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/583","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=583"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/583\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/336"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=583"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=583"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=583"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}