Andrzej „Karczmarz” Beczek <\/i><\/p>\n
Finalista<\/p>\n\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Neuroshima po raz drugi – jako pierwszy licz\u0119 scenariusz Bitwa. Tekst o wiele lepszy od swego poprzednika. Mieszcz\u0105c si\u0119 w ramach konkursu Autor zg\u0142osi\u0142 kampani\u0119, czyli ci\u0105g przyg\u00f3d. W ten spos\u00f3b zadzia\u0142a\u0142 na swoj\u0105 korzy\u015b\u0107 i przeciwnie. Co po stronie pozytyw\u00f3w? „Poszukiwacze…” inspirowani s\u0105 Matrixem, a inspiracja da\u0142a dobry rezultat. R\u00f3\u017cnorodna, ciekawa fabu\u0142a, sporo si\u0119 dzieje, pomys\u0142 goni pomys\u0142. Nic tylko przeczyta\u0107, przetrawi\u0107 i poprowadzi\u0107. Z drugiej jednak strony, ca\u0142o\u015b\u0107 nie trzyma r\u00f3wnego poziomu. Niekt\u00f3re fragmenty s\u0105 wyra\u017anie s\u0142absze i nie pomaga ani humor, ani czupurno\u015b\u0107 scenariusza. Podobnie jak w innej przygodzie ? „Figury i pionki”, gdyby wybra\u0107 co lepsze kawa\u0142ki, ca\u0142o\u015b\u0107 skondensowa\u0107 i skr\u00f3ci\u0107, zamiast suto zastawionego sto\u0142u, na kt\u00f3rym znale\u017a\u0107 mo\u017cna mniej i bardziej smaczne k\u0105ski, by\u0107 mo\u017ce otrzymaliby\u015bmy smakowite danie z najlepiej dobranych sk\u0142adnik\u00f3w. Z t\u0105 kampani\u0105 powinni zapozna\u0107 si\u0119 wszyscy mi\u0142o\u015bnicy Neuroshimy. Niech was nie zniech\u0119ca obj\u0119to\u015b\u0107 tekstu. Warto!<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
…<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Jak zobaczy\u0142em ten tekst, to si\u0119 przerazi\u0142em jego rozmiarami. Ale okaza\u0142o si\u0119, \u017ce z czytaniem nie sz\u0142o mi \u017ale, wr\u0119cz przeciwnie.<\/p>\n
Z jednej strony tekst oferuje zupe\u0142nie nowy setting w realiach Neuro, z kt\u00f3rego nie da si\u0119 za bardzo wyskoczy\u0107 do „kanonicznego” \u015bwiata. Z drugiej jednak strony jest on na tyle bliski podr\u0119czniowej Neuroshimie, \u017ce nale\u017cy go raczej uzna\u0107 za tw\u00f3rcze rozwini\u0119cie pomys\u0142\u00f3w z linii wydawniczej, a nie wrzucanie na si\u0142\u0119 nowych element\u00f3w. Za to: plus dla scenariusza.<\/p>\n
Fabu\u0142a jest interesuj\u0105ca, cho\u0107 moim zdaniem w\u0105tek „d\u0142ugich r\u0105k Molocha”, kt\u00f3ry by\u0142 duchem tego tekstu nie jest w tym momencie specjalnie oryginalny. Niemniej jednak przygoda z pewno\u015bci\u0105 zapewni godziw\u0105 rozrywk\u0119 podczas wielu sesji. Obie cz\u0119\u015bci podoba\u0142y mi si\u0119 w r\u00f3wnym stopniu. W pierwszej, autor unika typowej monotonii zwi\u0105zanej cz\u0119stokro\u0107 z „przygodami drogi”, oferuj\u0105c wiele ciekawych i dzia\u0142aj\u0105cych na wyobra\u017anie miejsc. Mi szczeg\u00f3lnie podoba\u0142y si\u0119 ruiny Seatlle, szkoda, \u017ce wi\u0119cej akcji nie dzieje si\u0119 na powierzchni. Motywy zaczerpniete z „Pi\u0142y” te\u017c jestem w stanie doceni\u0107 (cho\u0107 nie znosz\u0119 tego filmu). Nie podoba\u0142a mi si\u0119 jedynie pu\u0142apka odcinaj\u0105ca ko\u0144czyny – szcz\u0119\u015bliwie wydostanie si\u0119 z niej zale\u017cne jest tylko od \u0142utu szcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n
Druga cz\u0119\u015b\u0107 przygody, dziej\u0105ca si\u0119 w Syjonie, te\u017c jest porz\u0105dnie opracowana, autor dostarcza szczeg\u00f3\u0142owego opisu podziemnego kompleksu. Nie jest jednak ona tak „nieliniowa” jak chcia\u0142by autor (nie jest to jednak wielki zarzut). Jasne, \u017ce dru\u017cyna ma sporo swobody, mo\u017ce porusza\u0107 si\u0119 po Syjonie i anga\u017cowa\u0107 si\u0119 w w\u0105tki poboczne. G\u0142\u00f3wna fabu\u0142a przygody to jednak nast\u0119puj\u0105ce po sobie zlecenia kolejnych os\u00f3b – bohaterowie mog\u0105 jedynie je przyjmowa\u0107 b\u0105d\u017a nie. Dopiero pod sam koniec maj\u0105 wi\u0119kszy wp\u0142yw na przebieg akcji.<\/p>\n
Podoba\u0142y mi si\u0119 uwagi na marginesach, a szczeg\u00f3lnie w\u0105tki poboczne, kt\u00f3re mo\u017cna swobodnie rozwija\u0107 je\u015bli zajdzie taka potrzeba – bardzo fajny patent. Ja bym jednak dwa-trzy z nich troch\u0119 bardziej rozwin\u0105\u0142, aby oszcz\u0119dzi\u0107 prowadz\u0105cemu roboty.<\/p>\n
Wida\u0107 jednak, \u017ce w scenariusz w\u0142o\u017cono mn\u00f3stwo pracy. Tekst zawiera sporo przydatnych informacji (a nie jedynie sam\u0105 fabu\u0142\u0119), dobrze zrobiony jest tak\u017ce dodatek – bardzo przydatna rzecz, za ni\u0105 autor z\u0142apa\u0142 najwi\u0119kszego plusa (mapka jak najbardziej na miejscu!). Co do gier planszowych – saper jest kiepski, ale ta z makakami wydaje si\u0119 do\u015b\u0107 interesuj\u0105ca.<\/p>\n
Nale\u017cy pochwali\u0107 to, \u017ce autor radzi prowadz\u0105cemu aby mia\u0142 szacunek dla swoich graczy – wida\u0107 to na przyk\u0142adzie uwag co do ewentualnego zara\u017cenia bohater\u00f3w tetra-wirusem. Ale niestety te\u017c sugeruje aby u\u015bmierci\u0107 postacie w ka\u017cdym z mo\u017cliwych zako\u0144cze\u0144. Jest to zachowanie bardzo nie fair wobec graczy.<\/p>\n
J\u0119zyk jest komunikatywny, ale zdarzaj\u0105 si\u0119 b\u0142\u0119dy – radzi\u0142bym w przysz\u0142o\u015bci zwr\u00f3ci\u0107 na to wi\u0119ksz\u0105 uwag\u0119. Dziki atak \u015bmiechu wywo\u0142a\u0142o u mnie nazwanie mieszka\u0144c\u00f3w Syjonu „Syjonistami”. „Syjo\u0144czycy” by\u0142oby nie tylko okre\u015bleniem poprawnym, ale nie budzi\u0142oby dziwnych skojarze\u0144.<\/p>\n
Pomimo tych wszystkich pochwa\u0142, mog\u0119 jednak powiedzie\u0107 o tej przygodzie tylko to co o wielu innych z tej edycji: dobra, ale bez rewelacji.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
To m\u00f3g\u0142by by\u0107 oficjalny dodatek do Neuroshimy. Obj\u0119to\u015b\u0107, sk\u0142ad podr\u0119cznika, uk\u0142ad strony, ilustracje, niewiele odbiegaj\u0105 od papierowego standardu. Spos\u00f3b prezentacji \u015bwiata, ramki, mini-gry, j\u0119zyk s\u0105 na poziomie oficjalnych dodatk\u00f3w. Pe\u0142ne wsparcie mechaniczne. Historia ciekawa, cho\u0107 miejscami nier\u00f3wna. Warte polecenia.<\/p>\n
Mam problem z ocen\u0105 tego scenariusza. Jest troch\u0119 jak biatlonista na skoczni narciarskiej – bardzo dobry, lecz by\u0107 mo\u017ce startuj\u0105cy nie w swojej konkurencji. G\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce to ca\u0142a kampania, ci\u0105g przyg\u00f3d, z kt\u00f3rych jedne s\u0105 lepsze inne gorsze. Nie mam w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce to co najmniej dobra rzecz. Brak jej jednak eleganckiej klarowno\u015bci kr\u00f3tszych scenariuszy. Ma za to mn\u00f3stwo tre\u015bci, kt\u00f3ra mo\u017ce zapewni\u0107 wiele, wiele godzin dobrej zabawy. To ci\u0119\u017cki orzech dla jurora.<\/p>\n
Zalety:<\/strong> Co tu du\u017co m\u00f3wi\u0107. W pe\u0142ni profesjonalny produkt. Zdarza\u0142o mi si\u0119 kupi\u0107 gorsze dodatki do Neuroshimy.<\/p>\n Wady:<\/strong> Nie wszystkie rozwi\u0105zania fabularne z drugiej cz\u0119\u015bci kampanii przemawiaj\u0105 do mnie. Rozumiem, \u017ce nieliniowo\u015b\u0107 tego fragmentu wymaga pewne uproszczenia w opisie. Wiem, \u017ce gracze b\u0119d\u0105 wtedy ju\u017c po tylu sesjach, \u017ce MG bez problemu powinien by\u0107 w stanie uzupe\u0142ni\u0107 luki w\u0105tkami, kt\u00f3re powstan\u0105 podczas gry. Wci\u0105\u017c mam jednak w\u0105tpliwo\u015bci, czy co\u015b si\u0119 tam nie rozlezie. Zastanawiam si\u0119 te\u017c, co si\u0119 stanie, gdy kt\u00f3ry\u015b z graczy zginie w trakcie kampanii. Z racji na specyfik\u0119 bohater\u00f3w, mo\u017ce by\u0107 trudno wkr\u0119ci\u0107 now\u0105 posta\u0107.<\/p>\n Jednym zdaniem: <\/strong>Profesjonalnie przygotowana kampania do Neuroshimy, kt\u00f3ra spokojnie mog\u0142a by zosta\u0107 oficjalnym dodatkiem.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Autorowi Poszukiwaczy zaginionej Ameryki<\/strong> powinno si\u0119 przyzna\u0107 medal za rzetelno\u015b\u0107, z jak\u0105 spisa\u0142 i z\u0142o\u017cy\u0142 nades\u0142any scenariusz. Tekst czyta\u0142o si\u0119 z prawdziw\u0105 przyjemno\u015bci\u0105, zar\u00f3wno ze wzgl\u0119du na styl jak i ciesz\u0105ce oko, utrzymane w stylistyce podr\u0119cznika do Neuroshimy ilustracje oraz ozdobniki. Ogromne wra\u017cenie robi r\u00f3wnie\u017c obj\u0119to\u015b\u0107 kampanii, kt\u00f3ra zosta\u0142a dopracowana w najmniejszym szczeg\u00f3le i wzbogacona o dodatkowe smaczki (gra planszowa). Dzi\u0119ki streszczeniu oraz chronologicznej rozpisce informacji, jakie dru\u017cyna otrzymuje w trakcie rozgrywki, czytelnik nie gubi si\u0119 w lekturze i ogarnia ogrom podawanych wiadomo\u015bci.<\/p>\n Kolejny medal powinien zawisn\u0105\u0107 na piersi autora za podanie \u017ar\u00f3d\u0142a inspiracji i za tw\u00f3rcze podej\u015bcie do kultowego Matrixa. Ciekawe zaadaptowanie filmu do \u015bwiata Neuroshimy i wzbogacenie znanej odbiorcom fabu\u0142y o par\u0119 zaskakuj\u0105cych element\u00f3w oraz zwrot\u00f3w akcji. Na tym plusy scenariusza niestety si\u0119 ko\u0144cz\u0105. Kardynaln\u0105 wad\u0105 Poszukiwaczy<\/strong> jest oparcie ca\u0142ej fabu\u0142y na przypadkowej dru\u017cynie, kt\u00f3ra nie zostaje zaanga\u017cowana w w\u0105tki osobiste w trakcie wielostronicowej przygody. Czytaj\u0105c recenzowany tekst, odnosi si\u0119 wra\u017cenie, i\u017c gracze ko\u0144cz\u0105 kampani\u0119 z takimi samymi postaciami, z jakimi j\u0105 rozpocz\u0119li. Nieprawid\u0142owe rozmieszczenie dramaturgicznych \u0142adunk\u00f3w powoduje, i\u017c w ostateczno\u015bci otrzymujemy przygod\u0119, kt\u00f3rej bohaterowie nie tworz\u0105. Ona jedynie si\u0119 im przydarza.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Pierwsz\u0105 cech\u0105 tego monumentalnego scenariusza (no dobrze, drug\u0105 – po nieprzyzwoitej wr\u0119cz obj\u0119to\u015bci) jest bardzo dobry tytu\u0142, stanowi\u0105cy \u015bcis\u0142\u0105 czo\u0142\u00f3wk\u0119 tytulatury tegorocznej edycji i mile intryguj\u0105cy, zw\u0142aszcza wobec zalewu tytu\u0142\u00f3w jednowyrazowych. Chapeau bas dla jego autora – cho\u0107 znany jestem z niech\u0119ci do postapokalipsy, zasiad\u0142em do lektury wyra\u017anie przychylnie nastawiony.<\/p>\n Zaraz te\u017c ucieszy\u0142a mnie formalna pieczo\u0142owito\u015b\u0107 – tekst wt\u0142oczono w charakterystyczn\u0105 neuroshimow\u0105 bordiur\u0119, z\u0142o\u017cono tym samym ekscentrycznym fontem, zadbano nawet o w\u0142a\u015bciwie sformatowane ramki. Rado\u015b\u0107 okaza\u0142a si\u0119 jednak kr\u00f3tkotrwa\u0142a. Jak\u017ce skorzysta\u0142by scenariusz, gdyby czas po\u015bwiecony na sk\u0142ad autor przeznaczy\u0142 raczej na podstawow\u0105 redakcj\u0119, cho\u0107by tylko stylistyczn\u0105! Tekst jest bowiem napisany niezmiernie niechlujnie, zdarzaj\u0105 si\u0119 miejsca, w kt\u00f3rych powtarzaj\u0105 si\u0119 ca\u0142e akapity – widome \u015bwiadectwo poprawek, trafiaj\u0105 si\u0119 zdania tak zagmatwane, \u017ce trzeba czyta\u0107 je na g\u0142os oraz nieszcz\u0119\u015bliwe sformu\u0142owania i nazewnictwo (z Syjonistami na czele. Doprawdy, kiedy pad\u0142a nazwa mieszka\u0144c\u00f3w Syjonu, zacz\u0105\u0142em oczekiwa\u0107, \u017ce rz\u0105dzi nimi nie Rada, a komitet M\u0119drc\u00f3w.)<\/p>\n Do rzeczy jednak. Scenariusz oparty jest na \u015bwietnym pomy\u015ble implementacji „Matrixa” do \u015bwiata „Neuroshimy”, cz\u0119\u015bciowo toczy si\u0119 wi\u0119c pod miastem opanowanym przez maszyny, gdzie ludzie gnie\u017cd\u017c\u0105 si\u0119 w kana\u0142ach, cz\u0119\u015bciowo za\u015b w ostatniej pozornie wolnej od maszyniej dominacji enklawie. Wszystko to podprawione jest w\u0105tkiem o wojnach cyborg\u00f3w, kt\u00f3ry posiada wprawdzie drobne kiksy realizacyjne, wykorzystuje jednak znany i ceniony motyw kwestionowania to\u017csamo\u015bci postaci graczy, kt\u00f3ry zawsze wydawa\u0142 mi si\u0119 bardzo no\u015bny. Wyj\u015bciowy materia\u0142 jest wi\u0119c bardzo interesuj\u0105cy i obudzi\u0142 moje nadzieje na naprawd\u0119 klasow\u0105 przygod\u0119.<\/p>\n Z realizacj\u0105, niestety, bywa r\u00f3\u017cnie. Cz\u0119\u015b\u0107 wykorzystanych w przygodzie w\u0105tk\u00f3w i motyw\u00f3w jest szalenie przekonuj\u0105ca, inteligentna i godna najwy\u017cej pochwa\u0142y – zw\u0142aszcza spo\u0142eczno\u015bci ludzi zamieszkuj\u0105cych kana\u0142y odmalowano niezmiernie sugestywnie. Pojawiaj\u0105 si\u0119 prawdziwe pere\u0142ki, nowa jako\u015b\u0107 w postapokalipsie: na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguje w\u0119dr\u00f3wka po szczepionych szkieletach wie\u017cowc\u00f3w. Niestety, towarzysz\u0105 im w\u0105tki naiwne (jak plemi\u0119 szlachetnych mutant\u00f3w), niesmaczne i niepotrzebne (prowadzona przez szalonego naukowca zabawa rodem z „Pi\u0142y”) czy niedopracowane (intrygi w Syjonie). Dlatego trudno mi oceni\u0107 jednoznacznie warto\u015b\u0107 fabularn\u0105 scenariusza – z jednej strony dostarcza on bowiem wspania\u0142ych pomys\u0142\u00f3w i narz\u0119dzi do ich realizacji, z drugiej popada niekiedy w bana\u0142 i wydaje si\u0119 roz\u0142azi\u0107 – dotyczy to zw\u0142aszcza cz\u0119\u015bci „otwartej”.<\/p>\n Scenariusz ten chc\u0119 jednak pochwali\u0107 nie za fabu\u0142\u0119, nie za obj\u0119to\u015b\u0107 ani stron\u0119 edytorsk\u0105. Na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguj\u0105 bowiem materia\u0142y dodatkowe, tak rzadko obecne w konkursowych przygodach. W tek\u015bcie zadbano nie tylko o statystyki przeciwnik\u00f3w – autor opracowuje w\u0142asne zasady, zgodne z kanonem „Neurosimy” i potrzebne do rozegrania przygody (jak cho\u0107by dodatkowe pochodzenie), prezentuje szerok\u0105 gam\u0119 dodatkowych regu\u0142 – ba, proponuje nawet miniaturow\u0105 gr\u0119 planszow\u0105. Najciekawsza jest jednak tabela podsumowuj\u0105ca projektowany stan wiedzy bohater\u00f3w w kolejnych cz\u0119\u015bciach przygody. Przypad\u0142a mi ona do serca szczeg\u00f3lnie – co\u015b takiego powinno by\u0107 standardem we wszystkich przygodach z tajemnic\u0105, u\u0142atwia bowiem zdecydowanie prac\u0119 Mistrza Gry.<\/p>\n Na koniec drobna uwaga, ju\u017c bez wp\u0142ywu na ocen\u0119. Skoro ju\u017c akcja dzieje si\u0119 w Seattle, szkoda \u017ce nie pojawiaj\u0105 si\u0119 w niej dwa wa\u017cne budynki. Naprawd\u0119 ciekaw jestem, co Moloch zrobi\u0142 ze Sky Needle, s\u0142ynn\u0105 wie\u017c\u0105 widokow\u0105. Oraz, jako fan Pewnego Serialu, zahaczy\u0142bym o szpital Seattle Grace.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n „Poszukiwacze zaginionej Ameryki” to jedna z dw\u00f3ch pe\u0142nowymiarowych kampanii tej edycji, zdecydowanie najlepiej opracowana i w\u0142a\u015bciwie nadaj\u0105ca si\u0119 do poprowadzenia od razu. Co godne pochwa\u0142y i niezb\u0119dne w pracach tego kalibru, fabu\u0142a od pocz\u0105tku przedstawiona jest Mistrzowi Gry jasno i przejrzy\u015bcie, wszystkie tajemnice wyja\u015bnione a t\u0142o opisane dok\u0142adnie i wyczerpuj\u0105co. Dodatkowo brawa nale\u017c\u0105 si\u0119 autorowi za tabelk\u0119 pomagaj\u0105c\u0105 MG zorientowa\u0107 sie w poziomie wiedzy graczy oraz dodatki zwi\u0105zane z mechanik\u0105 na ko\u0144cu. Nie s\u0105 one wy\u0142\u0105cznie smaczkami i pozwalaj\u0105 na p\u0142ynne rozegranie kampanii bez \u015bl\u0119czenia nad podr\u0119cznikami. Pe\u0142en profesjonalizm. Zdecydowanie wola\u0142abym dosta\u0107 jednak sam tekst bez graficznych fajerwerk\u00f3w, je\u015bli zaoszcz\u0119dzony na tym czas autorzy po\u015bwi\u0119ciliby na porz\u0105dn\u0105 redakcje tekstu, w kt\u00f3rym im dalej, tym wi\u0119cej drobnych, acz irytuj\u0105cych b\u0142\u0119d\u00f3w. Na marginesie, nie wiem, czy jako MG wykorzysta\u0142abym do\u0142\u0105czone do scenariusza mini-gry, wed\u0142ug mnie mog\u0105 bardziej wytr\u0105ci\u0107 z klimatu ni\u017c go wspom\u00f3c, ale to ju\u017c chyba zale\u017cy od gustu dru\u017cyny. Sam pomys\u0142 umieszczenia akcji na terenach opanowanych przez Molocha i walki z nim od wewn\u0105trz jest super, podobnie jak zasianie w bohaterach w\u0105tpliwo\u015bci co do w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci. Tego typu „personal horror” zyska\u0142by jednak, gdyby bohaterom przygotowa\u0107 konkretne postaci z historia i osobistymi elementami, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 mia\u0142y wi\u0119kszy udzia\u0142 w historii. I tak nikt nie b\u0119dzie raczej prowadzi\u0142 dalej bohater\u00f3w bior\u0105cych udzia\u0142 w tej kampanii.<\/p>\n Kampania sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci, r\u00f3\u017cni\u0105cych si\u0119 bardzo zar\u00f3wno klimatem, jak i wykonaniem. Cze\u015b\u0107 pierwsza chodzi jak dobrze naoliwiona maszyna Molocha – akcja jest szybka, napi\u0119cie dozowane umiej\u0119tnie, a spotkanie z psychopatycznym doktorem dramatyczne. Osobi\u015bcie podoba mi si\u0119 pomys\u0142 krwawej wirtualnej gry, kt\u00f3ra nieodparcie kojarzy si\u0119 z „Cube”, nie rozumiem tylko w z\u0105b dzia\u0142ania ostatniej pu\u0142apki. Nieco mniej przekonuj\u0105cy s\u0105 mutanci Tetra, kt\u00f3rzy po prostu wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 zbyt sympatyczni, by im zaufa\u0107, ale ca\u0142y ten rozdzia\u0142 powinien w graczach skutecznie rozpali\u0107 ciekawo\u015b\u0107 co do tajemniczego Syjonu. Dlatego cze\u015b\u0107 druga pozostawia wra\u017cenie niedosytu. O ile sam opis miasta, jego dzielnic, historii oraz g\u0142\u00f3wnej intrygi jest bez zarzutu, o tyle motywacja i psychologia bohater\u00f3w niezale\u017cnych pozostawia sporo do \u017cyczenia. Najciekawszy z nich, profesor Shelby, opisany jest w cz\u0119\u015bci pierwszej i tym bardziej p\u00f3\u017aniej, w cz\u0119\u015bci z za\u0142o\u017cenia otwartej i opartej na knowaniach r\u00f3\u017cnych frakcji przeciwko sobie, oczekiwa\u0142abym od opis\u00f3w g\u0142\u00f3wnych graczy czego\u015b wi\u0119cej ni\u017c hase\u0142 typu „z charakteru jest to schizofreniczny dziadek”. O ile wi\u0119kszo\u015b\u0107 BN\u00f3w jest po prostu do\u015b\u0107 p\u0142aska, o tyle 21-letni Arab mieszkaj\u0105cy a namiocie (sic!) i dysponuj\u0105cy umiej\u0119tno\u015bciami obs\u0142ugi cyklotronu rozwali\u0142 moje zawieszenie niewiary w strz\u0119py. Poza tym nie mog\u0119 przebole\u0107, ze wizualny potencja\u0142 uruchomienia zderzacza zosta\u0142 zmarnowany. Trzeba przyzna\u0107, ze bohaterowie maja pozostawiona do\u015b\u0107 du\u017ca swobod\u0119 dzia\u0142ania i mog\u0105 stan\u0105\u0107 po stronie dowolnej frakcji, tyle ze bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce dzia\u0142ania tych frakcji s\u0105 proste jak konstrukcja cepa ich rola zapewne sprowadzi si\u0119 do przechodzenia od jednego zadania do drugiego dla coraz to kolejnych zleceniodawc\u00f3w bez g\u0142\u0119bszych refleksji czy w\u0105tpliwo\u015bci. Cale szcz\u0119\u015bcie mamy mn\u00f3stwo w\u0105tk\u00f3w pobocznych, kt\u00f3re powinny pozwoli\u0107 unikn\u0105\u0107 wra\u017cenia schematu „kolejne zlecenie odhaczone” i pomagaj\u0105cych w budowaniu nastroju. Podsumowuj\u0105c, gdyby tylko wyposa\u017cy\u0107 cze\u015b\u0107 drug\u0105 w pe\u0142nokrwistych bohater\u00f3w niezale\u017cnych o porz\u0105dnych motywacjach i ciekawych charakterach, do kt\u00f3rych BG mogliby przysta\u0107 ze wzgl\u0119du na sympati\u0119, zrozumienie lub argumentacj\u0119, a nie tylko dlatego, ze akurat si\u0119 przypl\u0105tali, uzna\u0142abym „Poszukiwaczy” za dzie\u0142o \u015bwietne. Mimo, a mo\u017ce nawet dzi\u0119ki niezwykle pesymistycznemu zako\u0144czeniu.<\/p>\n Dozwolony od: <\/strong>lat 18 Skala 0\/4<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n W ka\u017cdej edycji Quentina pojawiaj\u0105 si\u0119 scenariusze po prostu godne przeczytania oraz, je\u015bli przypadn\u0105 do gustu, poprowadzenia. Przewrotna natura perfekcji sprawia r\u00f3wnie\u017c, i\u017c to w takich tekstach dostrzega si\u0119 najwi\u0119cej wad, kt\u00f3re zgrzytaj\u0105 i prosz\u0105 o komentarz. Z takim tekstem mamy do czynienia w przypadku „Poszukiwaczy zaginionej Ameryki”.<\/p>\n Ten scenariusz przejdzie do historii Quentina co najmniej z jednego powodu – jest pierwsz\u0105 kompletn\u0105 i do tego tak obszern\u0105 kampani\u0105, jak\u0105 przes\u0142ano na ten konkurs. Autorowi z tego miejsca nale\u017c\u0105 si\u0119 s\u0142owa uznania za tytaniczn\u0105 prac\u0119, jak\u0105 – poza scenariuszem g\u0142\u00f3wnym – w\u0142o\u017cy\u0142 w przygotowanie dodatku, czyli opisu Seattle. Te fakty sprawi\u0142y, i\u017c tekst zosta\u0142 przes\u0142any przez kapitu\u0142\u0119 do Wydawnictwa Portal z zapytaniem, czy istnieje szansa, by wyda\u0107 go w formie oficjalnego dodatku do Neuroshimy. Oczywi\u015bcie, ca\u0142o\u015b\u0107 wymaga jeszcze redakcji ortograficznej i merytorycznej (oraz ewentualnych uzupe\u0142nie\u0144 i poszerze\u0144), ale poza takimi detalami jest niemal\u017ce gotowym produktem. Je\u015bli zostanie odrzucony, oczywi\u015bcie zamie\u015bcimy go na stronie nagrody.<\/p>\n Sze\u015b\u0107dziesi\u0105t dziewi\u0119\u0107 (!) stron tekstu w estetycznie i przejrzy\u015bcie z\u0142o\u017conym PDFie to a\u017c nadto miejsca, by zaprezentowa\u0107 swoje pomys\u0142y, jak i. pope\u0142ni\u0107 b\u0142\u0119dy. To ryzyko podejmowania tak wielkiego wyzwania, w kt\u00f3re zawsze wkalkulowany jest upadek z wysokiego konia. Z oczywistych wzgl\u0119d\u00f3w nie spos\u00f3b zanalizowa\u0107 wszystkich element\u00f3w scenariusza, wi\u0119c poni\u017cej znajd\u0105 si\u0119 jego najwi\u0119ksze atuty, jak i kilka wad. Ca\u0142o\u015b\u0107 wyj\u0105tkowo w punktach, by zachowa\u0107 przejrzysto\u015b\u0107.<\/p>\n Zalety:<\/strong><\/p>\n Wady:<\/strong><\/p>\n Uwagi ko\u0144cowe:<\/strong><\/p>\n W „Poszukiwaczach” pojawia si\u0119 te\u017c nie\u015bmiertelna kwestia liniowo\u015bci i otwarto\u015bci. Przede wszystkim pokutuje tutaj pogl\u0105d, i\u017c w obr\u0119bie przygody liniowej gracze nie mog\u0105 si\u0119 wykaza\u0107. Wychodz\u0105c z tego za\u0142o\u017cenia, autor deklaruje, i\u017c cz\u0119\u015b\u0107 druga kampanii (rozgrywaj\u0105ca si\u0119 w settingu<\/i> Syjonu) b\u0119dzie oferowa\u0142a nieograniczone mo\u017cliwo\u015bci dla postaci graczy. W tym miejscu ka\u017cdy MG powinien si\u0119 zatrzyma\u0107 i odpowiedzie\u0107 sobie na te same pytania, jak w przypadku scenariusza „Figury czy pionki?”. Bez okre\u015blenia swojego stosunku do Open Play i roli scenariusza w takim modelu grania – ani rusz.<\/p>\n Druga cz\u0119\u015b\u0107 tekstu wprowadza klasyczny problem gry otwartej na poziomie scenariusza. Graczom proponuje si\u0119 rol\u0119 katalizator\u00f3w i narz\u0119dzi prowokuj\u0105cych i rozwi\u0105zuj\u0105cych konflikty. Nie s\u0105 w\u0142a\u015bciwymi architektami wydarze\u0144 i nie decyduj\u0105 faktycznie o losach mikro\u015bwiata, w kt\u00f3rym funkcjonuj\u0105. Dokonuj\u0105 jedynie mikrowybor\u00f3w i okre\u015blaj\u0105 wy\u0142\u0105cznie to, z kim w danej chwili w settingu<\/i> si\u0119 sprzymierz\u0105. Nie zostaj\u0105 samymi „szefami”, autor nie przewiduje dr\u00f3g doj\u015bcia do takiej opcji. Co wi\u0119cej, zako\u0144czenia tak\u017ce s\u0105 z g\u00f3ry przewidziane, a autor nie planuje, by gracze mogli zrobi\u0107 co\u015b ca\u0142kowicie zaskakuj\u0105cego i w\u0142asnego. Pozostaj\u0105 tylko pionkami na szachownicy, na kt\u00f3rej ruchy wykonuj\u0105 wa\u017cniejsze od nich figury.<\/p>\n W czystym Open Play nale\u017ca\u0142oby prawdopodobnie opisa\u0107 tylko setting i BN\u00f3w, a graczom da\u0107 woln\u0105 r\u0119k\u0119 i de facto<\/i> sprawi\u0107, \u017ce sami wymy\u015bl\u0105 na bie\u017c\u0105co scenariusz. W takim wypadku trudno by\u0142oby jednak m\u00f3wi\u0107 o scenariuszu autorskim. Zapewne dlatego „Zaginiona Ameryka” jest nap\u0119dzana podsuwanymi przez tw\u00f3rc\u0119 zahaczkami i popychaczami akcji, kt\u00f3re, co najwa\u017cniejsze, kieruj\u0105 dru\u017cyn\u0119 w najciekawsz\u0105 stron\u0119 i zapewniaj\u0105, i\u017c gracze znajd\u0105 si\u0119 w centrum wydarze\u0144.<\/p>\n Je\u015bli co\u015b najbardziej rozczarowuje, to opcje zako\u0144czenia, czyli wisienki na torcie ka\u017cdej kampanii. Bez wzgl\u0119du na to, jak post\u0105pi\u0105 gracze, kto\u015b podejmuje ostateczn\u0105 decyzj\u0119 za nich, to nie oni kszta\u0142tuj\u0105 losy \u015bwiata. Na dodatek informacja, i\u017c „dla Molocha nic si\u0119 nie zmieni\u0142o”, jest „nie fair”. Z dw\u00f3ch powod\u00f3w. Po pierwsze, gracze nie maj\u0105 mo\u017cliwo\u015bci si\u0119 tego dowiedzie\u0107, wi\u0119c ewentualna ironia sytuacji nie zostanie rozpoznana. Po drugie, w kampanii o tej skali powiedzie\u0107 na koniec graczom, \u017ce ich dzia\u0142anie by\u0142o bezcelowe, to jak odebra\u0107 im ca\u0142\u0105 satysfakcj\u0119. Oczywi\u015bcie, efekt ich akcji nie musi by\u0107 globalny, ale jednak powinni odczu\u0107, \u017ce wielosesyjny trud nie poszed\u0142 na marne.<\/p>\n Na koniec nominacja do cytatu roku: „Wi\u0119kszo\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w Syjonu to rdzenni Syjoni\u015bci”.<\/p>\n Je\u015bli autor chcia\u0142by porozmawia\u0107 o swoim scenariuszu, zapraszam:<\/p>\n GG 1416169, e-mail: repek@polter.pl<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n …<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Recenzuj\u0105c ten tekst chcia\u0142abym zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 wszystkim potencjalnym kandydatom do nagrody Quentina na zawarte w regulaminie zdanie: „Scenariusz powinien by\u0107 zwi\u0119z\u0142y” oraz na okre\u015blenie „nagroda za najlepszy scenariusz do gry fabularnej”. W mojej opinii „Poszukiwaczy zaginionej Ameryki” w \u017cadnym razie nie mo\u017cna uzna\u0107 za „scenariusz” – jest to raczej „dodatek do gry fabularnej” i jako taki nie mie\u015bci si\u0119 w og\u00f3le w ramach konkursu. Jakkolwiek z regulaminu usuni\u0119to sztywne ograniczenia obj\u0119to\u015bci tekst\u00f3w, autorzy powinni zdawa\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce nie zawsze „wi\u0119ksze” musi oznacza\u0107 „lepsze”. Przeciwnie, dobry scenariusz to taki, w kt\u00f3rym autor w tre\u015bciwej, przejrzystej formie przekazuje Mistrzowi Gry no\u015bny pomys\u0142 na przygod\u0119 i sposoby jego realizacji. Hurtowa produkcja dziesi\u0105tek stron dodatkowych atrakcji i zwyk\u0142ego wodolejstwa, w kt\u00f3rym roztapia si\u0119 w\u0142a\u015bciwa my\u015bl, praktycznie uniemo\u017cliwia wykorzystanie tekstu do poprowadzenia sesji. Jestem zdania, \u017ce autor powinien by\u0142 raczej skupi\u0107 si\u0119 na zbudowaniu przygody wok\u00f3\u0142 kilku dobrych pomys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re stanowi\u0105 o warto\u015bci „Poszukiwaczy”, zamiast dorzuca\u0107 do nich ca\u0142\u0105 mas\u0119 s\u0142abszych, a na dodatek kilka zupe\u0142nie przeci\u0119tnych.<\/p>\n Jestem r\u00f3wnie\u017c zagorza\u0142\u0105 przeciwniczk\u0105 scenariuszy nadsy\u0142anych w formie dopracowanego plastycznie pliku .pdf – przecie\u017c ocenie podlega\u0107 powinna przygoda<\/strong>, jak\u0105 potencjalnie da si\u0119 poprowadzi\u0107 na podstawie tekstu, a nie forma wizualna tekstu jako takiego! Prze\u015bciganie si\u0119 autor\u00f3w w nadawaniu swoim dzie\u0142om artystycznej oprawy mo\u017ce doprowadzi\u0107 jedynie do wynaturze\u0144 idei samego konkursu.<\/p>\n \n „Poszukiwacze zaginionej Ameryki” Andrzej „Karczmarz” Beczek Finalista<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":336,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[59,65],"tags":[],"class_list":["post-590","page","type-page","status-publish","hentry","category-finalisci","category-neuroshima"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/590","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=590"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/590\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/336"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=590"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=590"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=590"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Magdalena Madej<\/h4>\n
Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n
Krystyna Nahlik<\/h4>\n
\nAkcja:<\/strong> 4
\nEmocje:<\/strong> 3
\nHumor:<\/strong> 2
\nPomys\u0142y: <\/strong>3
\nCiekawostki:<\/strong>Prawdziwy wielki zderzacz hadron\u00f3w, cho\u0107 wykorzystywany niezgodnie z przeznaczeniem.
\nWpadki:<\/strong> Syjoni\u015bci, wsz\u0119dzie ci syjoni\u015bci!<\/p>\nMaciej Reputakowski<\/h4>\n
\n
\n
\n
Micha\u0142 Stachyra<\/h4>\n
Joanna Szaleniec<\/h4>\n