{"id":612,"date":"2011-01-20T17:55:07","date_gmt":"2011-01-20T15:55:07","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=612"},"modified":"2018-07-26T01:51:25","modified_gmt":"2018-07-25T23:51:25","slug":"u-s-armageddon","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=612","title":{"rendered":"U.S.Armageddon"},"content":{"rendered":"

„U.S.Armageddon”<\/a><\/h3>\n

Grzegorz Wo\u0142oszuk <\/em><\/p>\n

\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze<\/h2>\n

Marcin Blacha<\/h4>\n

Nie jestem w stanie poprowadzi\u0107 tego scenariusza i nie czuj\u0119 si\u0119 winny. Tekst jest bardzo trudny w odbiorze i wysi\u0142ek w\u0142o\u017cony w jego zrozumienie nie procentuje, poniewa\u017c przygoda nie sk\u0142ada si\u0119 w sp\u00f3jn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Nawet je\u015bli gdzie\u015b trafi si\u0119 fajny pomys\u0142 na NPC lub wydarzenie, to dotarcie do niego kosztuje niema\u0142o trudu. U.S. Armageddon jest jednym z najs\u0142abszych scenariuszy tegorocznej edycji. Lektur\u0119 polecam tylko wytrwa\u0142ym.<\/p>\n

Piotr Brewczy\u0144ski<\/h4>\n

…<\/p>\n

Wojciech Doraczy\u0144ski<\/h4>\n

Co tu du\u017co m\u00f3wi\u0107: nie podoba mi si\u0119. Scenariusz ten ma zasadnicz\u0105 wad\u0119: chce by\u0107 \u015bmieszny, a mu to nie wychodzi. Przynajmniej na mnie nie dzia\u0142a, podczas lektury usta drgn\u0119\u0142y mi trzy razy: przy wymuszonym „\u015blubie”, podczas zwiedzania podziemnych schron\u00f3w przeznaczonych dla elity ameryka\u0144skiego spo\u0142ecze\u0144stwa i przy zapoznaniu si\u0119 z sieci\u0105 elektryczn\u0105 Sun City. Styl autora by\u0142 dla mnie ci\u0119\u017cki i ma\u0142o czytelny, gdyby nie obowi\u0105zek to przerwa\u0142bym lektur\u0119 gdzie\u015b w po\u0142owie. Ten styl w\u0142a\u015bnie zabija ca\u0142y humor przygody, gdy\u017c wiele pomys\u0142\u00f3w tu zaprezentowanych ma pewien groteskowy potencja\u0142. W zasadzie trudno tu te\u017c m\u00f3wi\u0107 o jakiej\u015b sp\u00f3jnej akcji, „USArmageddon” to po prostu ci\u0105g gag\u00f3w, kt\u00f3ry nagle si\u0119 urywa – w zasadzie autor m\u00f3g\u0142by spokojnie kontynuowa\u0107 sw\u00f3j \u017cart dalej.<\/p>\n

Przygoda sprowadza si\u0119 do tego, \u017ce bohaterowie odwiedzaj\u0105 po kolei r\u00f3\u017cne lokacje, a gracze podziwiaj\u0105 dowcipy jakie tam na nich czekaj\u0105, nie maj\u0105c szans na wykazanie si\u0119 inwencj\u0105 (chyba, \u017ce b\u0119dzie to inwencja „odgrywania postaci tak aby wpasowa\u0142y si\u0119 w kolejny kawa\u0142”). S\u0105 jeszcze zagadki numerologiczno-semantyczne, kt\u00f3re wywo\u0142a\u0142y u mnie ziewanie.<\/p>\n

C\u00f3\u017c, by\u0107 mo\u017ce komu\u015b humor tego tekstu przypadnie do gustu, wtedy pewnie na sesji bawi\u0142by si\u0119 dobrze. Ale mam wra\u017cenie, \u017ce wtedy sama przygoda by\u0142a by nadal ma\u0142o grywalna – zdaje mi si\u0119, \u017ce sporo gag\u00f3w ci\u0119\u017cko b\u0119dzie wyj\u0105\u0107 ze scenariusza i przenie\u015b\u0107 na sesj\u0119. Mamy tu wi\u0119c do czynienia z tekstem do czytania, a nie do grania. Tyle, \u017ce dodatkowo ci\u0119\u017cko si\u0119 go czyta.<\/p>\n

Artur Ganszyniec<\/h4>\n

Scenariusz zaczyna si\u0119 bardzo dobrze. Niestety ju\u017c po kilku minutach (znaj\u0105c sw\u00f3j spos\u00f3b grania), chcia\u0142bym robi\u0107 rzeczy, na kt\u00f3re nie pozwala scenariusz i pewno by mi nie wysz\u0142o. A potem by\u0142o by jeszcze gorzej. Zw\u0142aszcza, \u017ce przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu \u015bl\u0119czeliby\u015bmy z dru\u017cyn\u0105 nad nieko\u0144cz\u0105cym si\u0119 ci\u0105giem zagadek i \u0142amig\u0142\u00f3wek. A w przerwach nudzi\u0142bym si\u0119, podczas gdy inni gracze wymienialiby karteczki z MG.<\/p>\n

Poprowadzi\u0107 tej przygody te\u017c bym nie zdo\u0142a\u0142. Nie znam \u015bwiata a scenariusz jest miejscami zbyt nieczytelny i chaotyczny. Brakuje bardzo rad, jak utrzyma\u0107 graczy w kupie i nie dopu\u015bci\u0107, \u017ceby sobie poszli. A w sumie szkoda, bo du\u017co motyw\u00f3w w tym tek\u015bcie jest wr\u0119cz doskona\u0142ych – znajdziecie tu niepowtarzalne pomys\u0142y na NPC\u00f3w, miejsca, historie. Tylko nie sk\u0142ada si\u0119 to w \u017cadn\u0105 sp\u00f3jn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

Zalety:<\/strong> Par\u0119 ciekawych motyw\u00f3w, zabawa mitologi\u0105, miejscami przyjemnie groteskowy klimat. Nawi\u0105zania do Biblii i mitologii obiecuj\u0105ce.<\/p>\n

Wady:<\/strong> Chaotyczne, m\u0119cz\u0105ce w odbiorze, zero mechaniki. Du\u017co informacji prze\u015blizguje si\u0119 poza przygod\u0105, wi\u0119c mog\u0105 gdzie\u015b uciec. No i raj odnaleziony jednak rozczarowuje. I zako\u0144czenie. Nie przekona\u0142o. Bardzo nie przekona\u0142o.<\/p>\n

Jednym zdaniem: <\/strong>Postapokaliptyczny chaos wpe\u0142z\u0142 niestety w sam\u0105 konstrukcj\u0119 przygody, grzebi\u0105c kilka naprawd\u0119 dobrych pomys\u0142\u00f3w.<\/p>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

U.S. Armageddon<\/strong> to machina bezsensownej brutalno\u015bci nap\u0119dzana tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Gartha Ennisa. Fabu\u0142a jest naszpikowana scenami, w kt\u00f3rych Mistrz Gry postanawia pokaza\u0107 graczom, jaki \u015bwiat jest z\u0142y i traktuje ich na zmian\u0119 z buta lub z dubelt\u00f3wki. W nabuzowanym testosteronem uniwersum nic nie ocali kobiety przed rol\u0105 durnej blondyneczki, kt\u00f3rej jedynym sposobem na przetrwanie jest w\u0142asna seksualno\u015b\u0107 – w skr\u00f3cie: technika survivalowa ?dam ci cia\u0142a, jak mnie obronisz”. Pozostali cz\u0142onkowie dru\u017cyny wcale nie maj\u0105 lepiej. Do molestowanej postaci \u017ce\u0144skiej do\u0142\u0105cza ca\u0142a galeria dewiant\u00f3w i frustrat\u00f3w. Bohaterowie brn\u0105 przez chaotyczny scenariusz, kt\u00f3ry miele ich jak robot do mi\u0119sa, nie maj\u0105c na celu usatysfakcjonowania graj\u0105cych, ale bezduszne przeprowadzenie za\u0142o\u017conych wydarze\u0144.<\/p>\n

U.S. Armageddon<\/strong> to przyk\u0142ad zadziwiaj\u0105cej tendencji w grach fabularnych, kt\u00f3ra stosuje wirtuozerskie sztuczki dezinformacji i wprowadzania dru\u017cyny w b\u0142\u0105d. Fabularne wolty i zaskakiwanie graczy to jedno, natomiast najcz\u0119\u015bciej zabieg zmylania tropu s\u0142u\u017cy zamaskowaniu niedor\u00f3bek scenariusza. Podsuwaj\u0105c graczom karteczki z nieprawdziwymi informacjami, szczuj\u0105c ich na siebie nawzajem i wprowadzaj\u0105c chaos, ma na celu ukry\u0107 intryg\u0119, kt\u00f3ra jest tak p\u0142ytka, \u017ce dwulatek w piaskownicy, by si\u0119 do niej dokopa\u0142.<\/p>\n

Scenariusz ma par\u0119 ciekawych element\u00f3w, g\u0142ownie zaczerpni\u0119tych i zaadaptowanych na potrzeby konwencji temat\u00f3w z Biblii oraz mit\u00f3w. Wykorzystywanie religii w \u015bwiecie daje ogromne pole do opisu dla wyobra\u017ani tw\u00f3rcy. Fabule U.S.Armagedon<\/strong> oryginalno\u015bci w \u017conglowaniu motywami kultury nie spos\u00f3b odm\u00f3wi\u0107. Wisienk\u0105 na postapokaliptycznym torcie s\u0105 opiekunowie Adama i Ewy, chore i zepsute jednostki spo\u0142eczne, kt\u00f3re nie zdo\u0142a\u0142y wychowa\u0107 warto\u015bciowych pierwszych ludzi. Tak wi\u0119c z\u0142o\u017cona z erotoman\u00f3w i trzpiotowatej sekretarki dru\u017cyna ratuje \u015bwiat przed takimi zwyrodnialcami jak sportowiec, mormon, rozwodnik i feministka.<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

Trafi\u0142a si\u0119 w tej edycji przygoda, kt\u00f3r\u0105 bardzo chcia\u0142bym lubi\u0107, ale niestety – nie potrafi\u0119. „U.S.Armageddon” jest jej przeciwie\u0144stwem – wiem, \u017ce powinienem go nie znosi\u0107, ale jako\u015b nie mog\u0119 si\u0119 na to zdoby\u0107. Oceniaj\u0105c rzecz na ch\u0142odno, scenariusz jest po prostu s\u0142aby i nie pozbawiony kardynalnych b\u0142\u0119d\u00f3w, w dodatku spisany niezmiernie niekomunikatywnie.<\/p>\n

Gracze p\u0119dz\u0105 w nim od sceny do sceny, niekiedy przepychani z ca\u0142\u0105 brutalno\u015bci\u0105, innym zn\u00f3w razem prowadzeni na miejsce przez niemo\u017cliw\u0105 do rozwi\u0105zania zagadk\u0119. Podstawowe zadanie, czyli kompletowanie numer\u00f3w, jest jednocze\u015bnie zbyt trudne i zbyt \u0142atwe: samodzielnie rozgryzienie \u0142amig\u0142\u00f3wki graniczy z cudem, szcz\u0119\u015bliwie odpowiedzi wpadaj\u0105 w r\u0119ce graczy zupe\u0142nie ex machina. Podejmuje si\u0119 tu za graczy szereg decyzji, niekt\u00f3re zupe\u0142nie dziwaczne (poka\u017ccie mi dru\u017cyn\u0119, kt\u00f3ra co rusz poddaje si\u0119 bez walki!), notorycznie zabija za ni\u0105 przeciwnik\u00f3w i za\u0142atwia wszystkie problemy r\u0119kami bohater\u00f3w niezale\u017cnych. Na domiar z\u0142ego, autor proponuje co i rusz dawa\u0107 bohaterom karteczki, co jest zupe\u0142nie destrukcyjne dla sesji – do\u015bwiadczenie uczy, \u017ce kiedy kto\u015b skupia si\u0119 na tajnej wiadomo\u015bci, przestaje uczestniczy\u0107 we wsp\u00f3lnej zabawie. Tak, ten scenariusz nie sprawdzi si\u0119 na sesji.<\/p>\n

A jednak, pa\u0142am do niego jak\u0105\u015b przewrotn\u0105 sympati\u0105. W za\u0142o\u017ceniu rzecz ma by\u0107 zabawna – co udaje si\u0119 raz lepiej, raz gorzej. Niekt\u00f3re ze scen s\u0105 jednak oparte o pomys\u0142y tak \u015bwie\u017ce i intryguj\u0105ce, \u017ce rozpalaj\u0105 moj\u0105 wyobra\u017ani\u0119 do bia\u0142o\u015bci. I furda, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 w\u0105tk\u00f3w jest zupe\u0142nie bez sensu czy rozwi\u0105zuje si\u0119 g\u0142upawo, co z tego, \u017ce nie wszystko tu do siebie pasuje? „U.S.Armageddon” nurza si\u0119 w nastroju groteski, troch\u0119 przypominaj\u0105cych filmy de la Iglesii, troch\u0119 Gilliama. I cho\u0107, jak podkre\u015blam, scenariusz nie jest najlepszy, momentami (a w\u0142a\u015bciwie do zupe\u0142nie niefortunnego ko\u0144ca) niesie zupe\u0142nie przyzwoite przes\u0142anie: w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym wszystko straci\u0142o sens i sta\u0142o si\u0119 wynaturzon\u0105 kopi\u0105 samego siebie tylko poszukiwanie sensu mo\u017ce cz\u0142owieka ocali\u0107. Niestety, ju\u017c nie jego znalezienie – jak m\u00f3wi\u0142em, s\u0142abo i nieco bez sensu si\u0119 ta przygoda ko\u0144czy.<\/p>\n

Nie wyr\u00f3\u017cni\u0119 „U.S.Armageddonu”, poniewa\u017c nie spe\u0142nia podstawowego wymagania konkursowego – nie jest dobrym scenariuszem. Zawiera natomiast zupe\u0142nie inny walor – \u015bwie\u017cych pomys\u0142\u00f3w i konsekwentnie, cho\u0107 nie wiem czy \u015bwiadomie, wyra\u017canego przes\u0142ania. Przeczytajcie go, bo warto. Niekoniecznie prowad\u017acie.<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

To jedyny scenariusz, przed kt\u00f3rego lektur\u0105 musia\u0142am sobie zaaplikowa\u0107 dwa piwa, \u017ceby przedrze\u0107 si\u0119 do ko\u0144ca. Nie chc\u0119 wnika\u0107, co spo\u017cy\u0142 autor, \u017ceby uzyska\u0107 ko\u0144cowy efekt, ale na wszelki wypadek wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 jego w\u0105trobie. Cho\u0107 tekst wpisuje si\u0119 bardzo trafnie w realia postapokaliptycznego Piek\u0142a na Ziemi a groteskowy nastr\u00f3j utrzymuje si\u0119 konsekwentnie, sam nastr\u00f3j nie wystarczy. Nawet, je\u015bli akcja ma by\u0107 szalona i psychodeliczna, scenariusz musi dawa\u0107 MG do r\u0119ki narz\u0119dzia pozwalaj\u0105ce ja graczom zaprezentowa\u0107. Dobrym przyk\u0142adem jak to zrobi\u0107 s\u0105 zesz\u0142oroczne ?Cybernetyczne \u0107my na haju”. W tym scenariuszu za\u015b wiele czynnik\u00f3w, w tym niezmiernie ci\u0119\u017cki i irytuj\u0105co kolokwialny styl niezmiernie utrudnia przekazanie MG czegokolwiek. Zatarcie linii miedzy BG a BNami pozbawia graczy ostatniego punktu odniesienia w chaosie zwanym ?Armageddonem” i cho\u0107 rotacja bohater\u00f3w jest sama w sobie ciekawym pomys\u0142em, spos\u00f3b na wprowadzenia jej przez autora mo\u017ce \u0142atwo sko\u0144czy\u0107 si\u0119 tym, ze polowa graczy nie b\u0119dzie mia\u0142a nic do roboty. Na dodatek nieustanne przerzucanie si\u0119 karteczkami, niepotrzebne w sytuacji, w kt\u00f3rej nic nie jest powa\u017cne, a bohaterowie i tak odnosz\u0105 si\u0119 do siebie podejrzliwie, prowadzi do jeszcze wi\u0119kszego poszarpania rozgrywki.<\/p>\n

W efekcie ?Armageddon” sprowadza si\u0119 do chaotycznej serii gag\u00f3w, wiele z kt\u00f3rych opartych jest na oryginalnych i naprawd\u0119 odjechanych pomys\u0142ach, ale ich kombinacja w po\u0142\u0105czeniu z d\u0142ugo\u015bci\u0105 dzie\u0142a i brakiem czego\u015b na kszta\u0142t fabu\u0142y zapewne wym\u0119czy graczy do\u015b\u0107 szybko, tak jak mnie niemi\u0142osiernie zm\u0119czy\u0142a lektura. Przyznaj\u0119 jednak, nieco wstydliwie, ze miejscami u\u015bmia\u0142am si\u0119 szczerze, cho\u0107 nie wiem, czy gracze nie trzymani na sesji obowi\u0105zkiem dotrwaliby do niekt\u00f3rych zabawnych moment\u00f3w. Wiele \u017cart\u00f3w jest tez g\u0142upich b\u0105d\u017a niesmacznych, szczeg\u00f3lnie tych zwi\u0105zanych z postaci\u0105 Rachel. I cho\u0107 sam motyw absurdalnej w\u0119dr\u00f3wki przez pustkowia w poszukiwaniu czego\u015b nieuchwytnego ma wielki potencja\u0142, zostaje pogrzebany pod stosem gumowych kurczak\u00f3w sypi\u0105cych si\u0119 na bohater\u00f3w. Patrz\u0105c na prace, kt\u00f3re autor nades\u0142a\u0142 w zesz\u0142orocznej edycji, zdecydowanie polecam mu na przysz\u0142o\u015b\u0107 trzymanie si\u0119 kr\u00f3tkich form, bo wychodz\u0105 mu lepiej, oraz dalsz\u0105 prac\u0119 nad stylem.<\/p>\n

Dozwolony od: <\/strong>lat 18<\/p>\n

Akcja: <\/strong>1<\/p>\n

Emocje:<\/strong> 1<\/p>\n

Humor:<\/strong> 3<\/p>\n

Pomys\u0142y: <\/strong> 3<\/p>\n

Ciekawostki:<\/strong> Je\u015bli kto\u015b dotrwa do ko\u0144ca, pojawiaj\u0105 si\u0119 niespodziewane odniesienia dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w „X-files”. Mi\u0142e, cho\u0107 nie pasuje do ca\u0142o\u015bci.Wpadki: Zale\u017cnie od podej\u015bcia, wpadki w tej historii s\u0105 albo niemo\u017cliwe, albo zalicza si\u0119 do nich wszystko.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Skala 0\/4<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

Jest Lilith (czyli Quentinowy dobry omen), ale to nic nie zmienia.<\/p>\n

Prze\u0142adowanie, tona pomys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re przyt\u0142aczaj\u0105 i m\u0119cz\u0105. Styl, kt\u00f3ry dobry jest na smaczki, lecz stosowany jako dominuj\u0105cy zaczyna nu\u017cy\u0107 i m\u0119czy\u0107, zniech\u0119ca do lektury i zalatuje pustos\u0142owiem. I to ju\u017c na trzeciej stronie! A tekst ma prawie pi\u0119\u0107dziesi\u0105t.<\/p>\n

Ciekawie prezentuje si\u0119 pomys\u0142 na sk\u0142ad dru\u017cyny i na tym koniec. Ani spos\u00f3b jej zawi\u0105zania, ani propozycje prowadzenia nie oferuj\u0105 niczego ciekawego.<\/p>\n

Ci\u0119\u017cko powiedzie\u0107, czy przygoda na podstawie tego scenariusza b\u0119dzie groteskowa. Na pewno momentami groteskowa jest lektura. Dla przyk\u0142adu cytat: „Jego ulubion\u0105 zabawk\u0105 jest sztuczna szcz\u0119ka skradziona panu Gabrielowi Tenorio. Skrad\u0142 bo nie ma w\u0142asnych z\u0119b\u00f3w a ta akurat mu pasowa\u0142a.”<\/p>\n

R\u00f3wnie m\u0119cz\u0105ce s\u0105 r\u00f3wnie\u017c nast\u0119puj\u0105ce fragmenty: „Kiedy uda si\u0119 sprawi\u0107, \u017ce atmosfera takich podejrze\u0144 nap\u0119cznieje otoczmy ju\u017c okolic\u0119 mrokiem nocy i spu\u015bcimy na bohater\u00f3w… napad? Jeszcze nie, na razie b\u0119dzie to sen”. Sprawiaj\u0105, i\u017c skutecznie odechciewa si\u0119 czyta\u0107. Scenariusz to instrukcja do prowadzenia, a nie zabawa w ciuciubabk\u0119 z czytelnikiem. Mo\u017ce by\u0107 napisana ciekawym j\u0119zykiem, ale ma by\u0107 tre\u015bciwa. Tymczasem autor do\u015b\u0107 swobodnie traktuje przyzwolenie na brak limitu obj\u0119to\u015bci i pope\u0142nia grzech wodolejstwa.<\/p>\n

Wyra\u017ca si\u0119 to przez totalny galimatias pomys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re wpada\u0142y autorowi do g\u0142owy, a ten przelewa\u0142 je na ekran i szed\u0142 dalej, nie ogl\u0105daj\u0105c si\u0119, czy w og\u00f3le do siebie pasuj\u0105. Mo\u017ce by\u0142 to zamys\u0142 tw\u00f3rczy, a autor chcia\u0142 sprawdzi\u0107, jak pojemna jest definicja s\u0142owa „scenariusz do gry fabularnej”. Je\u015bli tak by\u0142 cel, brawo, uda\u0142o si\u0119 dowie\u015b\u0107, \u017ce wszystko mo\u017ce by\u0107 scenariuszem do RPG.<\/p>\n

W samej materii fabu\u0142y autor chyba nie wie, czego chce. Raz pr\u00f3buje sk\u0142\u00f3ci\u0107 postaci graczy, po chwili si\u0119 dziwi, \u017ce gracze nic sobie nie m\u00f3wi\u0105 i ich karze.<\/p>\n

Karteczki. Same w sobie s\u0105 CZASEM przydatnym narz\u0119dziem, kt\u00f3re pomaga, je\u015bli BARDZO nie chcemy, by wszyscy s\u0142yszeli, co m\u00f3wimy. Stosowane nagminnie trac\u0105 ca\u0142y sw\u00f3j „urok” i przedstaj\u0105 spe\u0142nia\u0107 swoje zadanie. G\u0142uchy telefon to inny typ zabawy towarzyskiej. Tu metoda szczeg\u00f3lnie b\u0142\u0119dna, bo zast\u0119puje graczom my\u015blenie i si\u0142owo naprowadza ich na wnioski. Co gorsza – jeszcze sugeruje im, co maj\u0105 m\u00f3wi\u0107. Master of Puppets niemal\u017ce.<\/p>\n

Je\u017celi kto\u015b b\u0119dzie szuka\u0142 w fabule jakiego\u015b sensu, srodze si\u0119 roczaruje. Jest niby jaka\u015b obietnica raju, ale wyprawa posse<\/em> przez bezkresne prerie nie rz\u0105dzi si\u0119 \u017cadn\u0105 obejmowaln\u0105 logik\u0105. Od wydarzenia do wydarzenia i tak dalej, bez cienia g\u0142\u0119bszego pomys\u0142u na rozw\u00f3j wypadk\u00f3w. Chwila, moment! Jest skomplikowana zagadka z liczbami, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych sytuacjach. Ale autor tak skomplikowa\u0142 spos\u00f3b podania tego w\u0105tku, i\u017c samo rozczytanie jego przeznaczenia jest bardziej skomplikowane, ni\u017c ta skomplikowana zagadka.<\/p>\n

Do tego dochodzi lista patologii, poni\u017cej skr\u00f3cona:<\/p>\n

    \n
  1. Bohater-psychopata dr\u0119cz\u0105cy kobiety. Do tego gra przez 15 minut.<\/li>\n
  2. Zn\u0119canie si\u0119 nad graczami w scenie z Sokolim Okiem.<\/li>\n
  3. Plus seksistowskie teksty, kt\u00f3re autorowi by\u0107 mo\u017ce wydaj\u0105 si\u0119 zabawne (ci\u0119\u017cko orzec, na ile to poza) i ostatecznie zniech\u0119caj\u0105 do konstruktywnej krytyki, zmuszaj\u0105c do spisania ostatnich trzech akapit\u00f3w.<\/li>\n<\/ol>\n

    Groteska jest tak\u0105 stylizacj\u0105, kt\u00f3ra ma budzi\u0107 na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 groz\u0119. Nagromadzenie z\u0142a prze\u0142amane czym\u015b szalonym lub \u015bmiesznym budzi w pierwszej chwili odruch \u015bmiechu, a potem wywo\u0142uje poczucie obawy. To bardzo delikatna formu\u0142a, kt\u00f3rej trzeba umiej\u0119tnie u\u017cywa\u0107. Niestety, autor przegina z elementami „humorystycznymi” i tworzy fars\u0119. Czyli form\u0119 pust\u0105, s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 niewyszukanej rozrywce.<\/p>\n

    W „Ghost World” pada taka kwestia:<\/p>\n

    – To jest tak z\u0142e, \u017ce a\u017c dobre.– Nie, to by\u0142o z\u0142e, sta\u0142o si\u0119 dobre i teraz wr\u00f3ci\u0142o do z\u0142ego.<\/em><\/em><\/p>\n

     <\/p>\n

    Niestety, te scenariusz nawet przez chwil\u0119 nie by\u0142 dobry.<\/p>\n

    A tytanicz\u0105 (obj\u0119to\u015bciowo) prac\u0119 autora ostatecznie dyskwalifikuje ten zdradzaj\u0105cy stosunek do graczy cytat: ” Tyle przeszli\u015bmy przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 tym cio\u0142kom…”<\/p>\n

    Ps. Gdy po miesi\u0105cu przegl\u0105dam ten scenariusz i recenzj\u0119 ponownie, mam mieszane uczucia. Niezbyt mie\u015bci mi si\u0119 w g\u0142owie, \u017ce kto\u015b celowo napisa\u0142by tak d\u0142ugi i tak z\u0142y scenariusz. Na przyk\u0142ad po to, by sprawdzi\u0107 wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 czytelnik\u00f3w, w pierwszej linii tych z kapitu\u0142y. Je\u015bli tak by\u0142o, dzi\u0119kuj\u0119 pi\u0119knie, ale na przysz\u0142o\u015b\u0107 b\u0142agam – kr\u00f3cej, a sensowniej. Nie bawimy si\u0119 tu w badanie granic RPG, lecz szukamy najlepszych scenariuszy. W teori\u0119 mo\u017cemy si\u0119 bawi\u0107 poza konkursem. Je\u015bli autor po prostu jest s\u0142abym scenarzyst\u0105, jest rozgrzeszony.<\/p>\n

    Je\u015bli autor chcia\u0142by porozmawia\u0107 o swoim scenariuszu, zapraszam:<\/p>\n

    GG 1416169, e-mail: repek@polter.pl<\/p>\n

    Micha\u0142 Stachyra<\/h4>\n

    …<\/p>\n

    Joanna Szaleniec<\/h4>\n

    „U.S.Armageddon” (postapokaliptyczna groteska) to scenariusz, kt\u00f3ry wzbudzi\u0142 szczer\u0105 nienawi\u015b\u0107 wi\u0119kszo\u015bci cz\u0142onk\u00f3w Kapitu\u0142y. Mnie natomiast szczerze rozbawi\u0142 i nie ukrywam, \u017ce mimo bardzo licznych niedoci\u0105gni\u0119\u0107 wzbudzi\u0142 moj\u0105 niek\u0142aman\u0105 sympati\u0119. Lista zarzut\u00f3w oczywi\u015bcie jest d\u0142uga (monstrualne rozmiary tekstu, niemo\u017cliwe do przej\u015bcia \u015bledztwo z zagadkami rozwi\u0105zywalnymi chyba tylko dla samego autora itd.) Ale w przygodzie takiej jak „Armageddon” to nie fabu\u0142\u0105 maj\u0105 bawi\u0107 si\u0119 gracze! Na pocz\u0105tku przygody autor umie\u015bci\u0142 zdanie, z kt\u00f3rym zgadzam si\u0119 w stu procentach: „Gra ma zabawia\u0107 graczy, a gracze powinni zabawia\u0107 si\u0119 gr\u0105.” I jestem przekonana, \u017ce znajdzie si\u0119 wielu takich, kt\u00f3rzy fantastycznie si\u0119 ubawi\u0105 samym groteskowym klimatem tej przygody oraz swoimi w\u0142asnymi barwnymi postaciami. To w\u0142a\u015bnie bohaterowie graczy i bohaterowie niezale\u017cni spodobali mi si\u0119 w tej przygodzie najbardziej – ka\u017cdy z nich jest na sw\u00f3j spos\u00f3b psychopatyczny, na sw\u00f3j spos\u00f3b zabawny, na sw\u00f3j spos\u00f3b sympatyczny, na sw\u00f3j spos\u00f3b przera\u017caj\u0105cy… Pozosta\u0142e spo\u015br\u00f3d moich ulubionych motyw\u00f3w to: sztuczna szcz\u0119ka, karteczki placebo, wycieczki pod adresem PiSu i M\u0142odzie\u017cy Wszechpolskiej, manitou w grzebieniach oraz Sat-An. Poza tym urzek\u0142o mnie, \u017ce to przygoda pe\u0142na szale\u0144c\u00f3w \ud83d\ude42 i to nie takich za\u015blinionych, rozczochranych i gadaj\u0105cych od rzeczy, ale szale\u0144c\u00f3w jedynych w swoim rodzaju! A stworzenie prawdziwego szale\u0144ca jest sztuk\u0105! \u017bycz\u0119 mi\u0142ego czytania wszystkim, kt\u00f3rzy maj\u0105 dobry humor, sporo cierpliwo\u015bci i traktuj\u0105 RPG bez przesadnego namaszczenia!<\/p>\n

    \n

    [collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    „U.S.Armageddon” Grzegorz Wo\u0142oszuk<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":336,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[70],"tags":[],"class_list":["post-612","page","type-page","status-publish","hentry","category-deadlands"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/612","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=612"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/612\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/336"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=612"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=612"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=612"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}