{"id":625,"date":"2011-01-20T18:13:15","date_gmt":"2011-01-20T16:13:15","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=625"},"modified":"2018-07-26T01:55:20","modified_gmt":"2018-07-25T23:55:20","slug":"pantha-rhei","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=625","title":{"rendered":"Pantha rhei"},"content":{"rendered":"

„Panta rhei”<\/a><\/h3>\n

Tomasz Czekaj\u0142o <\/em><\/p>\n

\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze:<\/h2>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

Zadziwiaj\u0105ce, jak cz\u0119sto autorzy scenariusz\u00f3w twierdz\u0105, i\u017c spisane przez nich pomys\u0142y mo\u017cna zrealizowa\u0107 w dowolnym systemie, czasie i miejscu. Podobnie sytuacja ma si\u0119 w przypadku Panta rhei<\/em>, gdzie ju\u017c w samym wst\u0119pie przygody czytelnik dowiaduje si\u0119, i\u017c jest ona dostosowana do dowolnego \u015bwiata i mechaniki. Tezie tej ca\u0142kowicie przeczy zawarto\u015b\u0107 tekstu, kt\u00f3rego fabu\u0142a jest charakterystyczna dla \u015bwiata WoD, a dzi\u0119ki tej specyfice zyskuje na wyrazisto\u015bci i czytelno\u015bci konwencji.<\/p>\n

Autor Panta rhei<\/em> stworzy\u0142 scenariusz, w kt\u00f3rym gracze otrzymuj\u0105 wymagaj\u0105ce role wszechpot\u0119\u017cnych avatar\u00f3w ognia, maj\u0105cych za sob\u0105 niezliczon\u0105 ilo\u015b\u0107 wciele\u0144, przed sob\u0105 finaln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kosmicznego cyklu i totalnie nic do roboty przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 przygody. Zdawa\u0142oby si\u0119, i\u017c obawa przed graczami wcielaj\u0105cymi si\u0119 w istoty demiurgiczne, zdolnymi popsu\u0107 nie tylko misterne za\u0142o\u017cenia fabu\u0142y, ale r\u00f3wnie\u017c zmie\u015b\u0107 Ziemi\u0119 z map Uk\u0142adu S\u0142onecznego, spowodowa\u0142a odebranie im wp\u0142ywu na kszta\u0142t opowie\u015bci, kierowanej w ca\u0142o\u015bci poczynaniami bohater\u00f3w niezale\u017cnych. Na ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, w finale autor przekaza\u0142 zako\u0144czenie w r\u0119ce dru\u017cyny. Pytanie, dlaczego tok fabu\u0142y nie przygotowa\u0142 graczy na podj\u0119cie decyduj\u0105cych o wyd\u017awi\u0119ku historii decyzji, pozostaje bez odpowiedzi.<\/p>\n

Pomys\u0142 na prezentowane w Panta rhei<\/em> zagadnienie jest oryginalny i ciekawy, a przygotowane dla graczy postaci doskonale wpisuj\u0105 si\u0119 w poetyk\u0119 \u015bwiata WoD (niepokoj\u0105ca jest drastyczno\u015b\u0107 niekt\u00f3rych element\u00f3w, w kt\u00f3rych autor powinien zaleci\u0107 wyj\u0105tkow\u0105 ostro\u017cno\u015b\u0107 z ich stosowaniem). Pozostaje jedynie \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce pocz\u0105tkowy rozmach i si\u0142a konceptu szybko si\u0119 wypala.<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

Czemu „Panta Rhei” osadzone jest w realiach Maga, skoro zawarta w niej pseudofilozoficzna historia nijak si\u0119 do Maga nie ma? W tym kontek\u015bcie nie\u015bmiertelne has\u0142o o mo\u017cliwo\u015bci adaptacji do dowolnego systemu brzmi zupe\u0142nie zabawnie, bo nie ma tu nic do adaptowania. Nawet lokalizacja jest pretekstowa. Praga to miasto ociekaj\u0105ce fascynuj\u0105c\u0105 okultystyczn\u0105 histori\u0105 (zar\u00f3wno w rzeczywisto\u015bci jak i w \u015awiecie Mroku) i umiejscowienie w niej tego typu scenariusza z ca\u0142kowitym jej pomini\u0119ciem wo\u0142a o pomst\u0119 do nieba. Rzecz r\u00f3wnie dobrze mog\u0142aby si\u0119 rozgrywa\u0107 w Warszawie czy Singapurze .<\/p>\n

Gwoli wyja\u015bnienia: histori\u0119 uwa\u017cam za pseudofilozoficzn\u0105, gdy\u017c wprowadzenie nieszcz\u0119snego Heraklita i jego idei (ca\u0142kiem ciekawie na pocz\u0105tku przedstawionych i obiecuj\u0105cych co\u015b du\u017co lepszego) nie s\u0142u\u017cy zrozumieniu natury \u015bwiata, jakimkolwiek przemy\u015bleniom czy nawet budowaniu niesamowitego nastroju, a jedynie s\u0142u\u017cy jako pretekst do wprowadzenia efekt\u00f3w pirotechnicznych. I tu dochodz\u0119 do jedynej rzeczy, kt\u00f3ra w tym scenariuszu mnie urzek\u0142a, a mianowicie do opis\u00f3w. Motyw ognia przewijaj\u0105cy si\u0119 przez scenariusz jest \u015bwietnie wyeksponowany i konsekwentnie zobrazowany. Sam opis bohater\u00f3w jest smakowity, a scena u Cyganki mnie urzek\u0142a i zainspirowa\u0142a, mimo \u017ce nie ma wi\u0119kszego sensu. Miasto Ognia r\u00f3wnie\u017c przedstawia si\u0119 interesuj\u0105co i jako\u015b tak bardzo lovecraftowsko.<\/p>\n

Niestety poza owymi opisami nie znajdziemy w scenariuszu prawie nic. Zdarzy\u0142o mi si\u0119 narzeka\u0107 na autor\u00f3w serwuj\u0105cych bohaterom zbyt wiele okrutnych trudno\u015bci, ale tu mamy przegi\u0119cie w drug\u0105 stron\u0119. Wszyscy bohaterowie niezale\u017cni s\u0105 papierowi i zupe\u0142nie bez powodu niezwykle dla bohater\u00f3w pomocni, nawet je\u015bli przyprawi si\u0119 ich o b\u00f3l g\u0142owy czy spali na ich oczach kogo\u015b \u017cywcem, a poza tym wyr\u0119czaj\u0105 BG w jedynym potencjalnie trudnym zadaniu, zdobyciu przedmiot\u00f3w niezb\u0119dnych do wizji. W efekcie bohaterowie pl\u0105taj\u0105 si\u0119 od jednej lokacji pe\u0142nej us\u0142u\u017cnych BN\u00f3w do drugiej i w zasadzie po drodze nie napotykaj\u0105 \u017cadnych wyzwa\u0144. Nawet obecno\u015b\u0107 Avatar\u00f3w nie przeszkadza im w niczym (a mog\u0142oby by\u0107 ciekawie, gdyby Avatary pr\u00f3bowa\u0142y przejmowa\u0107 kontrol\u0119 i robi\u0107 okrutne rzeczy), a jedynie zapewnia ekspresowy przejazd do ostatniej lokacji, pewnie dlatego, \u017ce gracze sami by si\u0119 nie domy\u015blili, by i\u015b\u0107 do muzeum, bo nie maj\u0105 ku temu \u017cadnych wskaz\u00f3wek.<\/p>\n

Nale\u017cy pochwali\u0107 pozostawienie ostatecznej decyzji w r\u0119kach graczy, ale jak napisa\u0142a Asia, jeden „prze\u0142\u0105cznik” na ko\u0144cu nie wystarczy by da\u0107 graczom wra\u017cenie, \u017ce wp\u0142ywaj\u0105 na histori\u0119. Poza tym bior\u0105c pod uwag\u0119 epick\u0105 skal\u0119 tego, co ma si\u0119 na ko\u0144cu wydarzy\u0107, poprzedzaj\u0105cym fina\u0142 wydarzeniom kompletnie brakuje rozmachu. Kilku kultyst\u00f3w, jaki\u015b wampir, kto\u015b tam si\u0119 pali, a na ko\u0144cu bach, koniec \u015bwiata. Gdyby po drodze sp\u0142on\u0119\u0142a doszcz\u0119tnie Praga, wybuch\u0142a jaka\u015b rewolucja czy cho\u0107by Avatary zacz\u0119\u0142y sia\u0107 po mie\u015bcie zniszczenie, taki fina\u0142 mia\u0142 by dramatyczny sens. Niestety, nag\u0142e zderzenie skali daje efekt kompletnej sztuczno\u015bci i wywo\u0142uje raczej \u015bmiech pusty ni\u017c jakiekolwiek emocje.<\/p>\n

<\/a>Micha\u0142 Madej<\/h4>\n

…<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

Jak Quentin Quentinem, przychodzi na niego zawsze scenariusz do \u015awiata Mroku. Od lat licz\u0119, \u017ce tym razem dostan\u0119 naprawd\u0119 dobr\u0105, interesuj\u0105c\u0105 i dobrze zrealizowan\u0105 przygod\u0119. Co roku si\u0119 rozczarowuj\u0119. Kochani mi\u0142o\u015bnicy WoDu, zach\u0119cam i prosz\u0119 – w przysz\u0142ym roku dajcie mi scenariusz, kt\u00f3ry zwyci\u0119\u017cy.<\/p>\n

Tymczasem pozostaje nam „Panta rhei”, przygoda do Maga obci\u0105\u017cona w\u0142a\u015bciwie wszystkimi grzechami scenariuszy swojego pokroju. Otwiera j\u0105 mikrowyk\u0142ad z filozofii, sam w sobie do\u015b\u0107 rzetelny i buduj\u0105cy nadziej\u0119 na fajn\u0105 przygod\u0119. Z perspektywy ca\u0142o\u015bci, niestety nieprzydatny. W\u0142a\u015bciwie zaczerpni\u0119to z niego wy\u0142\u0105cznie pomys\u0142 na ogie\u0144 jako pramateri\u0119 (a i to niekonsekwentnie, nigdzie bowiem w scenariuszu nie m\u00f3wi si\u0119 o tym, jakoby \u015bwiat powsta\u0142 z ognia – jest tylko tajemniczy za\u015bwiat, z tego\u017c wykonany. Ale kto nam zar\u0119czy, \u017ce takich samych nie ma dla innych \u017cywio\u0142\u00f3w?) oraz fakt cykliczno\u015bci, bo \u015bwiat bynajmniej si\u0119 nie odradza. Po c\u00f3\u017c wiec bawi\u0107 si\u0119 w filozofi\u0119, je\u015bli ma by\u0107 tylko ozdobnikiem?<\/p>\n

Bohaterowie graczy s\u0105 inkarnacjami postaci historycznych, co zn\u00f3w nie ma \u017cadnych konsekwencji. Gracze mog\u0105 dowiedzie\u0107 si\u0119, kt\u00f3ry z nich bija\u0142 niewiernych, a kt\u00f3ry eksperymentowa\u0142 na dzieciach, to jednak obci\u0105\u017cenie wp\u0142ywa wy\u0142\u0105cznie na ich samopoczucie. Nie budzi jednak \u017cadnych dylemat\u00f3w, a raczej pytanie: skoro duchy ognia tak mocno wp\u0142ywaj\u0105 na histori\u0119, dlaczego nie animuj\u0105 w\u0142a\u015bnie dyktator\u00f3w w Ameryce Po\u0142udniowej i prezes\u00f3w mi\u0119dzynarodowych koncern\u00f3w, ale nic nie znacz\u0105c\u0105 grup\u0119 potencjalnych mag\u00f3w? C\u00f3\u017c, pozostaje im by\u0107 dumnymi, \u017ce to w ich piersiach rozgo\u015bci\u0142 si\u0119 Robespierre i brn\u0105\u0107 dalej w przygod\u0119.<\/p>\n

Sam scenariusz polega na, jak to mawia m\u00f3j znajomek, podbijaniu piecz\u0105tek: gracze musz\u0105 odwiedzi\u0107 kilka miejsc, w kt\u00f3rych nie maj\u0105 nic do zrobienia, by „zaliczy\u0107” przygod\u0119 i dotrze\u0107 do fina\u0142u. Miejsca te dobrane s\u0105 w spos\u00f3b chaotyczny i w\u0142a\u015bciwie bez zwi\u0105zku. Kulty\u015bci, kabali\u015bci, narkomani, cyganki i muzea ta\u0144cz\u0105 w ob\u0142\u0119dnym korowodzie, a zdezorientowani gracze biegaj\u0105 pomi\u0119dzy nimi. Nie musz\u0105 jednak ani zdobywa\u0107 informacji, ani wykonywa\u0107 zada\u0144, ani nawet specjalnie si\u0119 trudzi\u0107. Wystarczy, \u017ce podejd\u0105 do w\u0142a\u015bciwej osoby, a ta, niczym magnetofon, odtwarza dla nich kolejn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 s\u0142uchowiska. Przygoda nie wymaga od graczy nawet wymy\u015blania, dok\u0105d si\u0119 uda\u0107 – szczeg\u00f3lnym kuriozum jest podr\u00f3\u017c do muzeum (kt\u00f3rego? Miasta Praga? Galerii Narodowej? Na Hradczany?), do kt\u00f3rego bohaterowie trafiaj\u0105 nie\u015bwiadomie, „chc\u0105c – nie chc\u0105c”. Tam zreszt\u0105 dochodzi do jedynej potencjalnej konfrontacji, kt\u00f3ra rozstrzyga si\u0119. mi\u0119dzy bohaterami niezale\u017cnymi. Graczom pozostaje cierpie\u0107.<\/p>\n

Scenariusz zamyka zwyczajowe z\u0142amanie konwencji. Zawsze zaskakuje mnie, jak trudno utrzyma\u0107 przygod\u0119 w ryzach \u015bwiata i zapewni\u0107 rozwi\u0105zanie mieszcz\u0105ce si\u0119 w obr\u0119bie tego, co napisano w podr\u0119cznikach. Tu nagle i bez ostrze\u017cenia nasza grupka zostaje wci\u0105gni\u0119ta do miasta spi\u017cowych salamander, by na ko\u0144cu poj\u0105\u0107 jedyn\u0105 decyzj\u0119 w ca\u0142ej przygodzie, czyli uratowa\u0107 \u015bwiat lub go zniszczy\u0107. Niestety, nie s\u0105 do niej wcale przygotowani, a dylemat wydaje si\u0119 sztuczny, d\u0119ty i nieciekawy. Gdybym w to gra\u0142, zrobi\u0142bym cokolwiek, \u017ceby tylko szybciej si\u0119 sko\u0144czy\u0142o.<\/p>\n

Ogromne zastrze\u017cenia budzi te\u017c umiejscowienie przygody. Rozumiem, \u017ce Praga jest romantyczna i tajemnicza, jednak wyb\u00f3r taki niesie pewne konsekwencje. Dlaczego w scenariuszu nie ma nikogo, kto by si\u0119 po czesku nazywa\u0142? Czemu nie ma prawdziwych miejsc, akcja nie rozwi\u0105zuje si\u0119 w istniej\u0105cym muzeum, nazwy ulic s\u0105 wyssane z palca? W dobie Internetu nie trudno jest przygotowa\u0107 scenariusz osadzony w prawdziwej rzeczywisto\u015bci. Je\u015bli wi\u0119c ma rozgrywa\u0107 si\u0119 w Pradze, to niech\u017ce w tej Pradze si\u0119 rozgrywa.<\/p>\n

Scenariusz jest wi\u0119c, niestety, fatalny, i to pod wieloma wzgl\u0119dami. Be\u0142kotliwy, niezrozumia\u0142y, nielogiczny, osadzony w pozorowanych realiach, wy\u0142amuj\u0105cy si\u0119 z kanon\u00f3w systemu nie stawia przed graczami \u017cadnego zadania i sprowadza ich do roli obserwator\u00f3w niezbyt przekonuj\u0105cej historyjki. Szkoda na niego czasu.<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

Autor ca\u0142kiem s\u0142usznie zauwa\u017ca, i\u017c powr\u00f3t do korzeni i pocz\u0105tk\u00f3w to wydarzenie wa\u017cne w \u017cyciu ka\u017cdego gracza. Ciekawie z tym zamys\u0142em \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 filozoficzne podstawy historii, cho\u0107 jest to dodatek czysto estetyczny. Autor podaje przy tym kilka wskaz\u00f3wek maj\u0105cych uatrakcyjni\u0107 sesj\u0119 (jak wprowadzenie drugiego MG – pytanie tylko: po co?), ale chyba zapomina, \u017ce w momencie pisania tekstu rzeczywi\u015bcie panowa\u0142a zima, a teraz mamy ju\u017c pe\u0142ni\u0119 wiosny, a gra mo\u017ce si\u0119 toczy\u0107 w \u015brodku lata. Warto przy tym zaznaczy\u0107, i\u017c w tej przygodzie standardowy rekwizyt, jakim jest \u015bwieca, ma swoje znaczenie.<\/p>\n

Na pewno atutem scenariusza jest sk\u0142ad i budowa dru\u017cyny. Ciekawe postaci, z ciekawym t\u0142em (cho\u0107 dla niekt\u00f3rych Mengele mo\u017ce by\u0107 zbyt kontrowersyjny jak na t\u0142o do zabawy – osobi\u015bcie nigdy bym si\u0119 nie zgodzi\u0142 na wprowadzenie takiego NPCa tylko w charakterze ornamentu), ale wyra\u017anie po macoszemu potraktowano wied\u017am\u0119.<\/p>\n

Jednym z temat\u00f3w tego scenariusza jest stopniowe poznawanie przez graczy natury ich postaci. Z tym pomys\u0142em k\u0142\u00f3ci si\u0119 do\u015b\u0107 mocno scena spotkania z jednym z cz\u0142onk\u00f3w Kaba\u0142y, w kt\u00f3rej cz\u0119\u015b\u0107 wiadomo\u015bci zostaje podana jak na tacy… Przyda\u0142oby si\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107 nieco czasu na sekwencje, kt\u00f3re wprowadza\u0142yby postaci w \u015bwiat mag\u00f3w w bardziej efektowny spos\u00f3b.<\/p>\n

Autor na samym pocz\u0105tku zak\u0142ada, i\u017c gracze b\u0119d\u0105 mie\u0107 realny wp\u0142yw na przebieg scenariusza. Niestety, jako osoby nie\u015bwiadome tego, co si\u0119 dzieje, pozostan\u0105 raczej skazane na pod\u0105\u017canie za pr\u0105dem przygody i kolejnymi Nocami odkrywaj\u0105cymi powoli prawd\u0119… Dla gracza, kt\u00f3ry po raz pierwszy uczestniczy w sesji Maga mo\u017ce to by\u0107 ciekawe, dla bardziej do\u015bwiadczonego lodziarza – ju\u017c mniej. Starych wyjadaczy trzeba zaskoczy\u0107 czym\u015b wi\u0119cej, opowiedzie\u0107 im to wszystko na nowo.<\/p>\n

Wolno\u015b\u0107 wyboru sprowadza si\u0119 do decyzji w scenie fina\u0142owej. Dlaczego gracze maj\u0105 powiedzie\u0107 „tak”? Czy co\u015b wcze\u015bniej mog\u0142o ich do tego nak\u0142oni\u0107? Odpowied\u017a, mo\u017ce poza przypadkiem Marka, kt\u00f3ry straci\u0142 \u017con\u0119, powinna by\u0107 przecz\u0105ca. Je\u015bli odpowiedz\u0105 „nie”, trac\u0105 w\u0142adz\u0119 nad postaciami, a MG ko\u0144czy histori\u0119 ich bohater\u00f3w sam. Szkoda, \u017ce autor nie da\u0142 bohaterom szans na rozmow\u0119 z kimkolwiek z Miasta Ognia. Mo\u017ce MG j\u0105 stworzy?<\/p>\n

Scenariusz „Panta Rhei” cierpi na jedn\u0105, powa\u017cn\u0105 chorob\u0119 – brakuje w nim dramatyzmu. Akcja posuwa si\u0119 stopniowo, mozolnie do przodu, a w ca\u0142ej fabule brakuje cho\u0107by jednego mocnego, dynamicznego akcentu.<\/p>\n

Je\u015bli autor chcia\u0142by porozmawia\u0107 o swoim scenariuszu, zapraszam: <\/em><\/p>\n

GG 1416169, e-mail: repek@polter.pl<\/em><\/p>\n

<\/a>Aleksander Ry\u0142ko<\/h4>\n

Nie zna\u0142em Maga. Dlatego te\u017c, gdy zacz\u0105\u0142em lektur\u0119 tego scenariusza zda\u0142em sobie spraw\u0119, ze musze uzupe\u0142ni\u0107 braki. Dlatego te\u017c najpierw zdoby\u0142em i przeczyta\u0142em podr\u0119cznik, a dopiero potem powr\u00f3ci\u0142em do przygody. Mog\u0142em sobie podarowa\u0107 tego Maga, jego znajomo\u015b\u0107 nie wp\u0142ywa w \u017caden spos\u00f3b na odbi\u00f3r tekstu.<\/p>\n

Nie lubi\u0119 tego rodzaju scenariuszy – z wierzchu filozofia (jak pisa\u0142 Ga\u0142czy\u0144ski – „Mam w Efezie pa\u0144skiego Heraklita”), historyczne t\u0142o postaci, fajne miejsce akcji (romantyczna Praga), ale gdy zag\u0142\u0119bi\u0107 si\u0119 w to bardziej okazuje si\u0119, \u017ce gracze nie maj\u0105 nic do roboty. Docieraj\u0105 do punktu A, tam BN m\u00f3wi im co i jak i wysy\u0142a ich do punktu B, gdzie kolejny BN m\u00f3wi im znowu co i jak i tak dalej. Ca\u0142a robota graczy to odwiedzanie kolejnych BN\u00f3w, kt\u00f3rzy pchaj\u0105 fabu\u0142\u0119 do przodu. Kto\u015b por\u00f3wna\u0142 to do urz\u0119du, gdzie podbija si\u0119 kolejne piecz\u0105tki – moim zdaniem to strza\u0142 w dziesi\u0105tk\u0119. Na ko\u0144cu za\u015b jest wielki wyb\u00f3r – przy czym autor zaznacza, \u017ce w tym momencie zostaje ju\u017c tylko opowiadanie graczom co si\u0119 sta\u0142o. Owszem, opis wcze\u015bniejszych wciele\u0144 jest atutem, ale na dobr\u0105 spraw\u0119 nic z niego nie wynika – no bo gdyby zamiast Simona de Belleme da\u0107 np. Napoleona, to nijak by to na tekst nie wp\u0142yn\u0119\u0142o. Co wynika z tego, ze przodkiem postaci by\u0142 akurat Mengele? Problemem jest te\u017c osadzenia akcji w Pradze – z tego, ze jest to Praga nic nie wynika. Brak tu czeskich nazwisk, charakterystycznych punkt\u00f3w miasta itd. To r\u00f3wnie dobrze m\u00f3g\u0142by by\u0107 Bejrut, czy Oslo. Nie jestem urzeczony tym tekstem.<\/p>\n

Marcin Segit<\/h4>\n

…<\/p>\n

Micha\u0142 Stachyra<\/h4>\n

Typowy przedstawiciel scenariuszy z kategorii „przeintelektualizowane scenariusze wodziarskie okraszone filozofi\u0105 i m\u0105drymi s\u0142owami”. Maksymalnie linearny, przy czym gracze w zasadzie nie maj\u0105 nic do roboty, wszystko dzieje si\u0119 samo. Wprowadzenie postaci graczy jako kolejnych wciele\u0144 znanych historycznych postaci mog\u0142oby by\u0107 ciekawe gdyby mia\u0142o jakikolwiek wp\u0142yw na fabu\u0142\u0119. Mamy tu tak\u017ce Prag\u0119, cygan\u00f3w, narkotyki, kultyst\u00f3w, mag\u00f3w, ogie\u0144 – wszystko to bezsensownie zmieszane tworzy niestrawn\u0105 potrawk\u0119. Do tego spisany m\u0119cz\u0105cym stylem, momentami be\u0142kotliwy. Dzi\u0119kuj\u0119 – wol\u0119 WFRP czy D&Dki.<\/p>\n

Joanna Szaleniec<\/h4>\n

Trudno odm\u00f3wi\u0107 temu scenariuszowi pomys\u0142owo\u015bci, jednak fabu\u0142a wydaje si\u0119 \u015blizga\u0107 po powierzchni zdarze\u0144, nie pozwalaj\u0105c graczom na autentyczne emocjonalne zaanga\u017cowanie w przygod\u0119. Prostacie pozostaj\u0105 pionkami, a mo\u017ce nawet jeszcze mniej, bo widzami, nie maj\u0105cymi wp\u0142ywu na przebieg przygody. Nie przecz\u0119, \u017ce ostateczny wynik zale\u017cy w\u0142a\u015bnie od bohater\u00f3w graczy, ale odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce interaktywno\u015b\u0107 scenariusza nie powinna sprowadza\u0107 si\u0119 do podsuni\u0119cia graczom pojedynczego „prze\u0142\u0105cznika” w kulminacyjnej scenie.<\/p>\n

\n

[collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Panta rhei” Tomasz Czekaj\u0142o<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":338,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[51],"tags":[],"class_list":["post-625","page","type-page","status-publish","hentry","category-swiat-mroku"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/625","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=625"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/625\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/338"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=625"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=625"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=625"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}