{"id":627,"date":"2011-01-20T18:19:50","date_gmt":"2011-01-20T16:19:50","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=627"},"modified":"2018-07-26T01:53:58","modified_gmt":"2018-07-25T23:53:58","slug":"dom","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=627","title":{"rendered":"Dom"},"content":{"rendered":"

„Dom”<\/a><\/h3>\n

Artur „Amris” \u0106wik <\/em><\/p>\n

\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze:<\/h2>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

Scenariusz o bardzo popularnym w\u015br\u00f3d przyg\u00f3d do gier fabularnych tytule. Dom<\/em> to klasyczny dungeon crawl, w kt\u00f3rym bohaterowie zmagaj\u0105 si\u0119 z zastawionymi na nich pu\u0142apkami oraz dybi\u0105cymi na ich \u017cycie potworami. G\u0142\u00f3wne wady fabu\u0142y to nonszalancja, z jak\u0105 potraktowano wydarzenia i zupe\u0142na dowolno\u015b\u0107 bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy bior\u0105 w niej udzia\u0142 – niekiedy takie opowie\u015bci nazywane s\u0105 uniwersalnymi, co oczywi\u015bcie jest zalet\u0105. Jednak w tym wypadku przypadkowo\u015b\u0107 sk\u0142adu dru\u017cyny i galopuj\u0105ca na z\u0142amanie karku fabu\u0142a ujmuj\u0105 powabu wzorcowej przygodzie o potworach oraz zamieszkiwanych przez nich podziemiach.<\/p>\n

Wrzuceni niczym \u015bliwka w kompot gracze, b\u0119d\u0105 b\u0142\u0105dzi\u0107 po pokojach tytu\u0142owego domu i nie szybko zorientuj\u0105 si\u0119, co w Domu<\/em> piszczy.<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

Ten epizod, bo ci\u0119\u017cko go nazwa\u0107 pe\u0142nowymiarow\u0105 przygod\u0105 ma by\u0107 w za\u0142o\u017ceniu chyba surrealistycznym horrorem. Niestety, nawet ten gatunek wymaga od autora przestrzegania jakiej\u015b logiki zachodz\u0105cych wydarze\u0144, nawet je\u015bli ta logika ma by\u0107 szalona. Niestety w „Domu” wydarzenia dziej\u0105 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie wy\u0142\u0105cznie deus ex machina<\/em> – znikaj\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy si\u0119 nie odnajduj\u0105, za to odnajduje si\u0119 mn\u00f3stwo szkielet\u00f3w, duch\u00f3w na polowaniu oraz \u015bmier\u0107 z kos\u0105 (dawno nie gra\u0142am w Warhammera, ale czy w Starym \u015awiecie nie wygl\u0105da ona jako\u015b inaczej?).<\/p>\n

Wszystkie te dekoracje s\u0105 do\u015b\u0107 atrakcyjne, a scenka w „Walhalli” mog\u0142aby mie\u0107 potencja\u0142, podobnie jak motyw walki z samymi sob\u0105 na ko\u0144cu, niestety s\u0105 tu one wpasowane na si\u0142\u0119 i pozostaj\u0105 ca\u0142kowicie niewykorzystane. Ca\u0142o\u015bci brak sensu i przyczyny: Czemu akurat w tym miejscu przenika si\u0119 \u015bwiat \u017cywych i umar\u0142ych? Gdzie si\u0119 podziali zaginieni ludzie (tak, wiem, pewnie siedz\u0105 w nieumar\u0142ym dworku popijaj\u0105c niematerialny mi\u00f3d), czemu czas mija w tajemniczym dworze inaczej i jakimi si\u0119 on rz\u0105dzi prawami?<\/p>\n

Scenariuszowi nie pomagaj\u0105 sugestie autora dotycz\u0105ce opis\u00f3w – m\u00f3wienie co \u015blina na j\u0119zyk przyniesie nie jest najlepsz\u0105 metod\u0105 wywo\u0142ania u graczy poczucia grozy i dezorientacji, wbrew pozorom co\u015b takiego wymaga do\u015b\u0107 du\u017cej precyzji s\u0142owa. Chyba, \u017ce prowadzi\u0107 ten scenariusz z za\u0142o\u017ceniem, \u017ce gracze i tak zasn\u0105 gdzie\u015b w po\u0142owie, co zreszt\u0105 autor sam sugeruje… Je\u015bli nawet nie jest to zapis zaimprowizowanej przygody (a takie sprawia wra\u017cenie), to zawarte w nim pomys\u0142y nale\u017ca\u0142oby wpasowa\u0107 w napisan\u0105 od nowa sp\u00f3jn\u0105 histori\u0119, \u017ceby si\u0119 do czegokolwiek nadawa\u0142y.<\/p>\n

<\/a>Micha\u0142 Madej<\/h4>\n

…<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

W zasadzie modelowy Scenariusz Nieudany, kt\u00f3ry jednakowo\u017c ma pewien intryguj\u0105cy rys – jest nim fakt, \u017ce w zasadzie nie grozi w nim bohaterom najmniejsze nawet niebezpiecze\u0144stwo, a mo\u017cna naczesa\u0107 Punkt\u00f3w Przeznaczenia. Pokonanie „mrocznego ja” jest motywem oklepanym i ka\u017cdy dobrze wie, \u017ce z punktu widzenia mechaniki oraz strategii podczas gry, to nie problem. W ko\u0144cu – graczy jest wielu, a MG tylko jeden.<\/p>\n

Zastanawia dziwaczne roz\u0142amanie scenariusza, kt\u00f3ry rozpoczyna si\u0119 w spos\u00f3b zupe\u0142nie konwencjonalny, nast\u0119pnie przybiera koleje zmieniaj\u0105ce si\u0119 w jak kalejdoskopie na coraz bardziej absurdalne. Pocz\u0105tek atakuje mrowiem absolutnie nieistotnych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, kt\u00f3re nie maj\u0105 krzty zwi\u0105zku z w\u0142a\u015bciwymi wydarzeniami: po c\u00f3\u017c i z jakiego powodu gin\u0105 ludzie, dlaczego pojawia si\u0119 w\u0105tek odszukania kogo\u015b? Czemu to rzecz nie mo\u017ce zaczyna\u0107 si\u0119 od ataku szkielet\u00f3w na towarzystwo? Dobry obyczaj wymaga, \u017ce je\u015bli zarysowa\u0142o si\u0119 w\u0105tek, kt\u00f3ry ma stanowi\u0107 o\u015b przygody, warto przynajmniej zasugerowa\u0107 jego zako\u0144czenie. Tymczasem tajemnica znikni\u0119cia nieszcz\u0119snego szlachciury, nie wspominaj\u0105c ju\u017c o kwiecie lokalnej spo\u0142eczno\u015bci w osobach drwala i pastuszka pozostaje do ko\u0144ca nierozwi\u0105zana. Ma\u0142o tego, o losie nieszcz\u0119snych wie\u015bniak\u00f3w gracze nawet si\u0119 nie dowiaduj\u0105. C\u00f3\u017c, by\u0107 mo\u017ce to cynizm Starego \u015awiata – ludzie znikaj\u0105, ale nikogo to nie obchodzi i nikt nigdy nie dowie si\u0119, \u017ce bez wie\u015bci przepadli.<\/p>\n

Od momentu wej\u015bcia do dworku scenariusz traci poz\u00f3r sensowno\u015bci, co autor zreszt\u0105 sam podkre\u015bla w zaleceniu, by ple\u015b\u0107 trzy po trzy. Jak rozumiem, wszystko to ma s\u0142u\u017cy\u0107 zbudowaniu onirycznego nastroju, pozostaje jednak przede wszystkim bardzo szczerym zapisem faktu, \u017ce scenariusz jest w gruncie rzeczy przygod\u0105 zaimprowizowan\u0105 ad hoc<\/em>, podczas kt\u00f3rej sam autor, jak s\u0105dz\u0119, pl\u00f3t\u0142, byle zbudowa\u0107 nastr\u00f3j niesamowito\u015bci. I by\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie ta szczero\u015b\u0107 zas\u0142uguje tu na uwag\u0119 – zamiast sili\u0107 si\u0119 na techniki oniryczne i prezentowa\u0107 rozmaite sztuczki wywo\u0142ania wra\u017cenia snu scenariusz podpowiada nam prawd\u0119: sny nie maj\u0105 sensu, a wi\u0119c stosowne wra\u017cenie mo\u017cna wywo\u0142a\u0107 sensu si\u0119 wyzbywaj\u0105c.<\/p>\n

Potem pojawia si\u0119 Kostucha, kt\u00f3ra najzwyczajniej w \u015bwiecie ko\u0144czy scenariusz, jednocze\u015bnie wywo\u0142uj\u0105c jedyne wydarzenie, podczas kt\u00f3rego gracze w og\u00f3le mog\u0105 co\u015b zrobi\u0107: czyli pojedynek z mrocznym ja. Wywo\u0142uje to lekki freudowski chichot: oto gracze przez ca\u0142\u0105 sesj\u0119 penetrowali pozbawione znaczenia, d\u0142ugie korytarze pe\u0142ne drzwi, za kt\u00f3rymi znajdowali wiecznie to samo, by wreszcie zmierzy\u0107 si\u0119 ze swoj\u0105 pod\u015bwiadomo\u015bci\u0105, motywowan\u0105 przez Tanatosa.<\/p>\n

Cho\u0107 mo\u017cna by d\u0142ugo bawi\u0107 si\u0119 tak\u0105 symbolik\u0105, spogl\u0105daj\u0105c na rzecz jak na scenariusz trzeba spraw\u0119 postawi\u0107 uczciwie: gracze zostaj\u0105 wys\u0142ani na questa, kt\u00f3rego nie ma, nast\u0119pnie kto\u015b za\u0142atwia za nich walk\u0119, decyduje, co zrobi\u0105, potem przez godzin\u0119 s\u0142uchaj\u0105 be\u0142kotu, by na koniec stoczy\u0107 jedn\u0105 potyczk\u0119 i rzecz zako\u0144czy\u0107. S\u0142owem, ubaw po pachy.<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

Ju\u017c pocz\u0105tek scenariusza budzi obawy. Musi tak by\u0107, skoro autor rozpoczyna go s\u0142owami: „to nietypowa przygoda”. Niestety, takich przyg\u00f3d, tworzonych wedle zasady „czeski film: nikt nic nie wie”, pojawia si\u0119 bardzo du\u017co.<\/p>\n

Tekst jest bardzo chaotycznie spisany, co wsp\u00f3\u0142gra z przebiegiem akcji. Fabule brak ciekawego zawi\u0105zania (co w og\u00f3le wi\u0105\u017ce syna de Gaussa z ca\u0142\u0105 intryg\u0105, o ile mo\u017cna tutaj m\u00f3wi\u0107 o intrydze?), jeszcze gorzej jest z jej rozwojem, a wszystko obraca si\u0119 wok\u00f3\u0142 dw\u00f3ch motyw\u00f3w: walki i biegania. Ca\u0142o\u015b\u0107 ma zapewne stanowi\u0107 wprowadzenie do ostatecznego spotkania z g\u0142\u00f3wnym BNem, ale sprawia wra\u017cenie zapisu sesji, na kt\u00f3rej MG skupi\u0142 si\u0119 na m\u0119czeniu swojej dru\u017cyny sceneri\u0105-wi\u0119zieniem i sytuacj\u0105, w kt\u00f3rej nie s\u0105 w stanie nic zrobi\u0107.<\/p>\n

Fina\u0142 r\u00f3wnie\u017c rozczarowuje – m\u00f3g\u0142by by\u0107 ciekawy, ale idea jest ma\u0142o oryginalna. Walka z sobowt\u00f3rem, by pokona\u0107 samego siebie to pomys\u0142 ograny na dziesi\u0105t\u0105 stron\u0119 i trzeba czego\u015b wi\u0119cej ni\u017c dobrych ch\u0119ci, by wykrzesa\u0107 z niego co\u015b nowego. Na dodatek \u015bmier\u0107 z kos\u0105 to posta\u0107 niezbyt pasuj\u0105ca do uniwersum Warhammera…<\/p>\n

Jedyny warty zanotowania i ewentualnego wykorzystania pomys\u0142 znajduje si\u0119 pod koniec scenariusza: „Ka\u017cde 2 godziny sesji sp\u0119dzone w domu licz\u0105 si\u0119 jak rok w \u015bwiecie gry.”<\/p>\n

Gdyby od tego zacz\u0105\u0107 i na tej podstawie wybudowa\u0107 ca\u0142\u0105 przygod\u0119, mo\u017ce by\u0142oby ciekawiej.<\/p>\n

Je\u015bli autor chcia\u0142by porozmawia\u0107 o swoim scenariuszu, zapraszam: <\/em><\/p>\n

GG 1416169, e-mail: repek@polter.pl<\/em><\/p>\n

<\/a>Aleksander Ry\u0142ko<\/h4>\n

Przyznam szczerze, \u017ce nie wiem, o co tak naprawd\u0119 chodzi w tym scenariuszu. Zagadka gin\u0105cych ludzi jest jedynie pretekstem, maj\u0105cym zwabi\u0107 bohater\u00f3w do opuszczonego domu. Rozumiem, \u017ce autor chcia\u0142 wprowadzi\u0107 nieco psychodeliczny nastr\u00f3j, jednak, moim zdaniem, osi\u0105gn\u0105\u0142 inny efekt – po prostu nie wiadomo o co chodzi. Z do\u015bwiadczenia wiem, \u017ce w ostatecznym rozrachunku taki zabieg okazuje si\u0119 po prostu nu\u017c\u0105cy. Dodam te\u017c, \u017ce scenariusz nie jest fair wobec graczy – pomi\u0144my ju\u017c nieszcz\u0119sne spotkanie z nieumar\u0142ymi, gdzie ilo\u015b\u0107 przeciwnik\u00f3w jest liczb\u0105 d\u0105\u017c\u0105c\u0105 do niesko\u0144czono\u015bci. Pomi\u0144my te\u017c fakt, \u017ce w domu nie dzia\u0142aj\u0105 punkty przeznaczenia (niby czemu nie?).<\/p>\n

Co mnie najbardziej irytuje to to, \u017ce scenariusz jest jedynie widowiskiem plecenia trzy po trzy przez MG, gdzie gracze nie maj\u0105 innego wp\u0142ywu na bieg wydarze\u0144, ni\u017c da\u0107 si\u0119 zabi\u0107 podczas walki z lustrzanym odbiciem. Centraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 scenariusza jest zwiedzanie domu. Jak dom wygl\u0105da? Ano ma kilkaset pokoi. Wszystkie s\u0105 identyczne i nie ma w nich co robi\u0107. Rozumiem, \u017ce chodzi\u0142o o efekt domu wymykaj\u0105cego si\u0119 prawom fizyki, gdzie panuje atmosfera nieprzewidywalnego szale\u0144stwa, ale efektem jest nuda i nu\u017c\u0105cy nastr\u00f3j plecenia co \u015blina na j\u0119zyk przyniesie.<\/p>\n

Marcin Segit<\/h4>\n

…<\/p>\n

Micha\u0142 Stachyra<\/h4>\n

Scenariusz kr\u00f3tki, taka\u017c wi\u0119c b\u0119dzie recenzja. Scenariusz s\u0142aby. Sztampowe rozpocz\u0119cie, nast\u0119pnie irracjonalny dalszy ci\u0105g, nudny i nieciekawy dla graczy i jak\u017ce oryginalny motyw walki ze swoimi lustrzanymi odbiciami. Niesp\u00f3jna fabu\u0142a, brak zako\u0144czenia rozpocz\u0119tych w\u0105tk\u00f3w (czemu „znikaj\u0105 ludzie”). Za du\u017co: „u\u017cyj MG swojej wyobra\u017ani”. Bardzo ma\u0142o zale\u017cy tu od graczy, musz\u0105 da\u0107 ponie\u015b\u0107 si\u0119 wydarzeniom. Przygoda nieuczciwa wzgl\u0119dem graczy (czemu nie dzia\u0142aj\u0105 PP?), ca\u0142o\u015b\u0107 spisana nie najlepszym stylem. MG – nie prowad\u017acie tego.<\/p>\n

Joanna Szaleniec<\/h4>\n

Spodziewam si\u0119, \u017ce pozostali cz\u0142onkowie Kapitu\u0142y napisz\u0105 w swoich recenzjach wiele na temat zasadniczych mankament\u00f3w tej przygody, ja w zwi\u0105zku z tym skupi\u0119 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na drobiazgach. Zacznijmy od strony j\u0119zykowej. Liter\u00f3wki i potkni\u0119cia stylistyczne (np. „jeden z osobisto\u015bci”) \u015bwiadcz\u0105 o tym, \u017ce autor przys\u0142a\u0142 tekst bez jakiejkolwiek staranniejszej korekty. Kolejna kwestia to zachwiana konstrukcja: nudny pocz\u0105tek, po kt\u00f3rym nagle nast\u0119puje wyczerpuj\u0105ca walka, jak\u0105 mo\u017cna by zaakceptowa\u0107 raczej w finale, nast\u0119pnie kompletne przenicowanie konwencji, wreszcie walka z sobowt\u00f3rem, czyli po prostu losowanie, w wyniku kt\u00f3rego statystycznie rzecz bior\u0105c po\u0142owa dru\u017cyny powinna zgin\u0105\u0107. Ca\u0142a fabu\u0142a jest nie tylko pozbawiona puenty, ale r\u00f3wnie\u017c jakiejkolwiek logicznej podbudowy. Sk\u0105d w WFRP zjawisko takie jak Dom, nie do ko\u0144ca przystaj\u0105ce do filozofii uniwersum? Dlaczego w\u0142a\u015bnie w tym miejscu i czasie mo\u017cna by\u0142o do niego dotrze\u0107? W jakim celu to w\u0142a\u015bnie BG zostali poddani niezwyk\u0142ej pr\u00f3bie i otrzymali jedyn\u0105 w swoim rodzaju szans\u0119?<\/p>\n

Chcia\u0142abym podkre\u015bli\u0107, \u017ce zamieszczane tutaj recenzje nie maj\u0105 na celu pogn\u0119bienia autora przygody, ale raczej wskazanie kolejnym pretendentom do nagrody Quentina, jakich b\u0142\u0119d\u00f3w powinni si\u0119 wystrzega\u0107. S\u0105dz\u0119, \u017ce gdyby autor „Domu” rzuci\u0142 okiem na nasze uwagi dotycz\u0105ce scenariuszy z poprzednich lat, unikn\u0105\u0142by na pewno wielu wpadek, zw\u0142aszcza takich jak zaniedbanie motywacji postaci i pozbawienie graczy wp\u0142ywu na przebieg przygody (pierwsz\u0105 walk\u0119 rozwi\u0105zuj\u0105 BNi, bo gracze s\u0105 pozbawieni jakichkolwiek szans, w rozwi\u0105zaniu zagadki nie decyduj\u0105 dzia\u0142ania graczy, ale rzut ko\u015bci\u0105, wobec psychodelicznej atmosfery Domu pozostaj\u0105 absolutnie bezsilni).<\/p>\n

Na koniec szczeg\u00f3\u0142, kt\u00f3ry szczeg\u00f3lnie mnie zastanowi\u0142. Dlaczego w Domu ta\u0144czy si\u0119 walca?? Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce nie znajduj\u0119 uzasadnienia dla tego rodzaju anachronizmu. Bal w kr\u00f3lestwie \u015bmierci przywodzi na my\u015bl raczej danse macabre<\/em>, kt\u00f3ry kojarzy si\u0119 przecie\u017c z ta\u0144cami o wiele lepiej wpisuj\u0105cymi si\u0119 w uniwersum WFRP!<\/p>\n

\n

[collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Dom” Artur „Amris” \u0106wik<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":338,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-627","page","type-page","status-publish","hentry","category-warhammer"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/627","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=627"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/627\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/338"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=627"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=627"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=627"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}