{"id":648,"date":"2011-01-20T18:31:25","date_gmt":"2011-01-20T16:31:25","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=648"},"modified":"2018-07-26T02:06:48","modified_gmt":"2018-07-26T00:06:48","slug":"teatr-cieni","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=648","title":{"rendered":"Teatr cieni"},"content":{"rendered":"

„Teatr cieni”<\/a><\/h3>\n

Barbara Lach <\/em><\/p>\n

Wyr\u00f3\u017cnienie<\/p>\n

(oryginalna wersja<\/a>)<\/p>\n

\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze:<\/h2>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

…<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

…<\/p>\n

Joanna Szaleniec<\/h4>\n

Intryguj\u0105ca tajemnica na miar\u0119 „Upiora w operze”, rewelacyjna scenografia w stylu najlepszych film\u00f3w p\u0142aszcza i szpady (machiny teatralne jako teren walki i po\u015bcigu!) i \u015bwietnie zaplanowane postacie graczy, postawione w samym centrum wydarze\u0144, czyni\u0105 z tego scenariusza jednego z faworyt\u00f3w tegorocznej edycji Quentina. Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce brak ograniczenia obj\u0119to\u015bci nieco zaszkodzi\u0142 tej przygodzie, bo o ile czytelnik w\u015br\u00f3d g\u0105szczu ornament\u00f3w z trudem pod\u0105\u017ca za g\u0142\u00f3wnym nurtem fabu\u0142y, o tyle Mistrz Gry, pr\u00f3buj\u0105cy poprowadzi\u0107 przygod\u0119 na podstawie 27 stron tekstu, pogubi si\u0119 bez w\u0105tpienia!<\/p>\n

<\/a>Micha\u0142 Madej<\/h4>\n

…<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

Wierny przestrogom niekt\u00f3rych cz\u0142onk\u00f3w Kapitu\u0142y, ten scenariusz zostawi\u0142em sobie na deser, wi\u0119c najpierw przeczyta\u0142em „Rogiera i Mariann\u0119” – i by\u0107 mo\u017ce dlatego pocz\u0105tkowo nie zrobi\u0142 na mnie tak ogromnego wra\u017cenia, zwa\u017cywszy, \u017ce pierwsza scena dok\u0142adnie powiela zawi\u0105zanie akcji tamtej przygody (czyli wyst\u0119p teatru lalek). W og\u00f3le zreszt\u0105, powtarzaj\u0105 si\u0119 tu te same schematy: zazdro\u015b\u0107 o kobiet\u0119, niemo\u017cno\u015b\u0107 odbudowania utraconej wi\u0119zi z rodze\u0144stwem, l\u0119k przed ma\u0142\u017ce\u0144stwem, skrywana to\u017csamo\u015b\u0107, powr\u00f3t do rodowego gniazda – ba, nawet \u0141otr (czy mo\u017ce \u0141otrzyca) okazuje si\u0119 by\u0107 postawion\u0105 w podobnej sytuacji, mszcz\u0105c si\u0119 na m\u0119\u017cczy\u017anie odpowiedzialnym za jej cierpienie. Scenariusz gra zatem tym samym zestawem w\u0105tk\u00f3w, jednak na zupe\u0142nie inn\u0105 nut\u0119. O ile atmosfera pierwszego tekstu jest duszna, przyt\u0142aczaj\u0105ca, depresyjna i odzieraj\u0105ca ze z\u0142udze\u0144, tu wchodzimy w \u015bwiat pozor\u00f3w i u\u0142udy, pod kt\u00f3rym skrywa si\u0119 prawda tyle\u017c intryguj\u0105ca, co mniej, ni\u017c w pierwszym tek\u015bcie, dos\u0142owna. Rzecz wierniejsza jest duchowi „7th Sea”, w jego powa\u017cniejszym uj\u0119ciu, niekoniecznie ograniczaj\u0105cym si\u0119 do po\u015bcig\u00f3w, ci\u0119tych ripost i rzucania si\u0119 tortami.<\/p>\n

„Teatr Cieni”, kt\u00f3ry pocz\u0105tkowo traktowa\u0142em sceptycznie, uwi\u00f3d\u0142 mnie wreszcie przemy\u015blan\u0105 konstrukcj\u0105, znajomo\u015bci\u0105 zachowa\u0144 graczy („nie oszukuj si\u0119 – pobiegn\u0105 szuka\u0107 Upiora, kiedy tylko wstan\u0105 od sto\u0142u”) – i cho\u0107 przewidywalno\u015b\u0107 scenariusza jest spora, bo i wszyscy znamy „Upiora w operze”. Dobrze przeprowadzona, przygoda zburzy pewno\u015b\u0107 co do osoby winnego i pozwoli znakomicie si\u0119 bawi\u0107. A \u017ce nie ma potyczki z drabami na ka\u017cdej stronie? C\u00f3\u017c, ja takie „7th Sea” nawet wol\u0119.<\/p>\n

Dodatkowo, tekst pozbawiony jest niezno\u015bnej afektacji „Rogiera”, opisuj\u0105c smakowicie, plastycznie i soczy\u015bcie unika pustos\u0142owia i zad\u0119cia – i cho\u0107 autor m\u00f3g\u0142 powstrzyma\u0107 d\u0142o\u0144 tak ch\u0119tn\u0105 do nadu\u017cywania wielokropk\u00f3w, czyta si\u0119 to przyjemnie, z zainteresowaniem, a uk\u0142ad jest na tyle przejrzysty, \u017ce nie spos\u00f3b pogubi\u0107 si\u0119 w przebiegu akcji.<\/p>\n

No, i Oskar za efekty specjalne w momencie, gdy z\u0142ocone rze\u017aby okazuj\u0105 si\u0119 drabami w przebraniu – to dopiero operowy numer!<\/p>\n

Bardzo fajny scenariusz – zar\u00f3wno, gdy czyta\u0107 go w kontek\u015bcie „Rogiera”, jaki i bez tego rodzaju por\u00f3wna\u0144. Rzecz \u015bwietna zar\u00f3wno formalnie, jak merytorycznie, i to bior\u0105c po uwag\u0119 tak przebieg fabu\u0142y i osadzenie w realiach, jak i znajomo\u015b\u0107 prawide\u0142 konwencji teatralnej. Podoba mi si\u0119 i oceniam go zdecydowanie wysoko – zw\u0142aszcza, \u017ce nie \u0142ami\u0105c konwencji „7th Sea” dowodzi, i\u017c gra ta nie polega wy\u0142\u0105cznie na feerii potyczek, karko\u0142omnych eskapad i komicznych wtr\u0119t\u00f3w, jest w niej miejsce i na nastr\u00f3j, momentami bardzo niepokoj\u0105cy (ta kolacja na scenie.) i na wzruszenie.<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

Ze scenariuszami, kt\u00f3re ocieraj\u0105 si\u0119 o geniusz, jest taki problem, i\u017c oceniaj\u0105cy zaczyna doszukiwa\u0107 si\u0119 najmniejszych nawet rys na misternej konstrukcji. Nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce nie jest to wyraz dezaprobaty, lecz szczerego zafascynowania tekstem i ch\u0119ci doszlifowania go do doskona\u0142o\u015bci. Z takim w\u0142a\u015bnie scenariuszem mamy tutaj do czynienia… <\/em><\/p>\n

Przede wszystkim jest to jedyny, JEDYNY, tegoroczny tekst, w przypadku kt\u00f3rego sama lektura jest prawdziw\u0105 przyjemno\u015bci\u0105. Szacunek dla j\u0119zyka polskiego, styl i subtelny dowcip [pietruszka na z\u0119bach Nicolasa to prawdziwa pere\u0142ka monte\u0144skiego humoru], z kt\u00f3rym si\u0119 tu spotkamy, to zalety wyj\u0105tkowe w skali ca\u0142ego rynku gier fabularnych w Polsce. Doprawdy, niezwykle trudno jest wyliczy\u0107 wszystkie zalety tego scenariusza. W takich przypadkach praktyka nakazuje, by uciec si\u0119 do metody „punktowej”.<\/p>\n

Postaci.<\/h5>\n

Dobrze umotywowane, zahaczone w historii, kt\u00f3r\u0105 b\u0119d\u0105 musieli odkry\u0107 gracze. Ka\u017cda z w\u0142asnym, istotnym w\u0105tkiem osobistym. Jedynie wyb\u00f3r Arkanum dla muszkietessy budzi w\u0105tpliwo\u015bci – skoro postaci m\u0119skie posiadaj\u0105 Hubris, ona r\u00f3wnie\u017c powinna si\u0119 dostosowa\u0107, by nie narusza\u0107 r\u00f3wnowagi konwencji. Poza tym wady s\u0105 ciekawsze do grania od zalet, szczeg\u00f3lnie w systemie, w kt\u00f3rym bohaterowie maj\u0105 same dobre strony.<\/p>\n

Wprowadzenie.<\/h5>\n

Fantastyczna scena w teatrzyku, w ktorej zawiera si\u0119 wszystko – sugestia konwencji, tematu przygody, historii, jaka si\u0119 rozgera\u0142a i jaka si\u0119 rozegra. Ponadto – Teatr cieni <\/em>nie tylko zapowiada, i\u017c b\u0119dzie scenariuszem detektywistycznym, ale jeszcze spe\u0142nia wszystkie wymogi gatunku. Nawet g\u0142\u00f3wni podejrzani pojawiaj\u0105 si\u0119 ju\u017c w pierwszej scenie…<\/p>\n

Poza tym – udaje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c spe\u0142ni\u0107 obietnic\u0119 tytu\u0142ow\u0105. Ca\u0142y scenariusz jest konsekwentnie podzielony i idealnie wpisuje si\u0119 w schemat przygodowej sztuki teatralnej.<\/p>\n

Retrospekcje.<\/h5>\n

Tak si\u0119 to robi. Retrospekcja to chwyt, kt\u00f3ry caly sw\u00f3j potencja\u0142 objawia dopiero w chwili, gdy odda si\u0119 go w r\u0119ce graczy. To oni rozgrywaj\u0105 – nieco po omacku, udaj\u0105c, \u017ce wiedz\u0105, co robi\u0105 [to wymaga zaufania do MG i do pozosta\u0142ych graczy, a jak\u017ce!] – swoj\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107, sami j\u0105 kszta\u0142tuj\u0105, dzi\u0119ki czemu czuj\u0105 wi\u0119kszy zwi\u0105zek ze swoimi postaciami. No i nie mog\u0105 oskar\u017cy\u0107 prowadz\u0105cego, \u017ce cokolwiek im narzuci\u0142 z g\u00f3ry.<\/p>\n

Estetyka.<\/h5>\n

Wszystko jest na swoim miejscu, nie ma nawet jednego zb\u0119dnego czy wprowadzonego niepotrzebnie elementu. Majstersztykami konwencji i estetyki s\u0105 sceny obiadu przy stole, z pozytywk\u0105, motyw z lustrami… Ka\u017cdy z nich wart podpatrzenia, na\u015bladowania. Mo\u017ce jedynie powtarzanie jeszcze raz sztuki wydaje si\u0119 lekk\u0105 strat\u0105 czasu, os\u0142abiaj\u0105c\u0105 dynamik\u0119 akcji. Rozbudowane, klimatyczne opisy mog\u0105 oczywi\u015bcie przyt\u0142oczy\u0107 mniej do\u015bwiadczonego lub nieuwra\u017cliwionego na tym punkcie MG, ale r\u00f3wnocze\u015bnie stanowi\u0105 wyzwanie dla ambitnego prowadz\u0105cego i doskonale oddaj\u0105 klimat, jaki nale\u017cy stworzy\u0107 na sesji.<\/p>\n

Na koniec malutkie szczeg\u00f3liki, kt\u00f3re mo\u017cna by\u0142o doszlifowa\u0107, by na czystym szkle nie pojawi\u0142a si\u0119 – szczeg\u00f3lnie ju\u017c w prowadzeniu – \u017cadna rysa. Jest to zreszt\u0105 ciekawy paradoks – im lepsza przygoda, im misterniej skonstruowana i przemy\u015blana, tym bardziej dra\u017cni\u0105 [w pozytywnym tego s\u0142owa znaczeniu] najmniejsze nawet skazy, elementy, kt\u00f3re mo\u017cna by\u0142o jeszcze dopracowa\u0107 lub kt\u00f3re umkn\u0119\u0142y uwadze przy projektowaniu gigantycznej, z\u0142o\u017conej konstrukcji [z rozmachem kt\u00f3rej w tej edycji Quentina nie mo\u017ce si\u0119 r\u00f3wna\u0107 \u017caden – mo\u017ce poza Czasrnymi duszami <\/em>i Zapomnianym \u015bwiatem <\/em>– scenariusz].<\/p>\n

Przede wszystkim bohaterowie graczy powinni by\u0107 bardziej zach\u0119cani do interakcji mi\u0119dzy sob\u0105. Wydaje si\u0119, \u017ce – zasygnalizowany mi\u0119dzy s\u0142owami – romans Michela z Armande gdzie\u015b ginie i nie znajduje rozwi\u0105zania. A a\u017c prosi si\u0119 o jaki\u015b tr\u00f3jk\u0105t… Warto r\u00f3wnie\u017c pami\u0119ta\u0107, bo w scenariuszu zepchni\u0119ta zosta\u0142a nieco na drugi plan, o samej Armande. Oczywi\u015bcie, to ona rozumie i widzi najwi\u0119cej, ale jednak nale\u017cy jej co\u015b da\u0107 do roboty, zanim w ko\u0144c\u00f3wce b\u0119dzie mog\u0142a si\u0119 otworzy\u0107 i wyjawi\u0107 wi\u0119cej ze swojej wiedzy.<\/p>\n

W samym tek\u015bcie zabrak\u0142o r\u00f3wnie\u017c nieco wyra\u017aniejszego sygna\u0142u, i\u017c Nicolas nie wiem, \u017ce jego siostra nie jest jego siostr\u0105! Przez ca\u0142\u0105 niemal lektur\u0119 odnosi si\u0119 wra\u017cenie, i\u017c od pocz\u0105tku wie o mistyfikacji i \u015bwiadomie j\u0105 podtrzymuje.<\/p>\n

Najwi\u0119kszy zgrzyt w motywacji i logice wi\u0119zi mi\u0119dzy bohaterami niezale\u017cnymi to w\u0105tek Gilberta. Z pewno\u015bci\u0105 zupe\u0142nie nie pasuje scena, w kt\u00f3rej Gilbert zostaje wybielony. Nale\u017ca\u0142o albo do ko\u0144ca traktowa\u0107 go jako bohatera negatywnego albo wcze\u015bniej wprowadzi\u0107 retrospekcj\u0119, w wyniku kt\u00f3rej okaza\u0142oby si\u0119, \u017ce to gracz mylnie ocenia\u0142 post\u0119powanie przyjaciela. Dzi\u0119ki temu r\u00f3wnie\u017c fina\u0142 m\u00f3g\u0142by wypa\u015b\u0107 dramatyczniej.<\/p>\n

I nie ma si\u0119 co w tym momencie waha\u0107 – wszyscy BNi [zar\u00f3wno Nicolas jak i Gilbert] powinni zgin\u0105\u0107, wcze\u015bniej rozpoznaj\u0105c cz\u0142onk\u00f3w swoich rodzin i brataj\u0105c si\u0119 z przyjaci\u00f3\u0142mi. W\u0105tki domkni\u0119te, scena pe\u0142na trup\u00f3w, dw\u00f3r p\u0142onie, kurtyna.<\/p>\n

Poniewa\u017c rozmiar recenzji nie pozwala om\u00f3wi\u0107 wszystkich aspekt\u00f3w tekstu, jestem otwarty na rozmow\u0119 przez e-maila – repek@repe.k.pl<\/a> lub na GG: 1416169. Zapraszam serdecznie! <\/em><\/p>\n

\n

[collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Teatr cieni” Barbara Lach Wyr\u00f3\u017cnienie (oryginalna wersja)<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":340,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[81,59],"tags":[],"class_list":["post-648","page","type-page","status-publish","hentry","category-7th-sea","category-finalisci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/648","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=648"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/648\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/340"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=648"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=648"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=648"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}