{"id":650,"date":"2011-01-20T18:32:08","date_gmt":"2011-01-20T16:32:08","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=650"},"modified":"2018-07-26T02:08:59","modified_gmt":"2018-07-26T00:08:59","slug":"zapomniany-swiat","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=650","title":{"rendered":"Zapomniany \u015bwiat"},"content":{"rendered":"

„Zapomniany \u015bwiat”<\/a><\/h3>\n

Oskar Usarek <\/em><\/p>\n

\n

Wyr\u00f3\u017cnienie<\/p>\n\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze:<\/h2>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

…<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

W tym roku jako\u015b przygody do L5K nie obrodzi\u0142y, na dodatek ta jedyna jest nietypowa. Uwielbiam „Ksi\u0119\u017cniczk\u0119 Mononoke” i zawsze chcia\u0142am przeczyta\u0107, co siedzi w Shinomen Mori. Scenariusz jest utrzymany konsekwentnie w ba\u015bniowej i onirycznej atmosferze, przypominaj\u0105c tym zesz\u0142oroczne „W\u0119dr\u00f3wki”. Opisy lasu i pomys\u0142y zamieszkuj\u0105cych go istot oraz plastyczne budowanie nastroju to zdecydowanie mocne strony tej historii. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 scen mia\u0142am wymalowan\u0105 przed oczami… Z kolei kumo Totaki to jeden z najciekawszych „potwor\u00f3w” o jakich ostatnio czyta\u0142am – straszny, a mog\u0105cy budzi\u0107 wsp\u00f3\u0142czucie. Do tego rozwi\u0105zanie akcji jest dramatyczne i obfituje w trudne wybory, nie narzucaj\u0105c \u017cadnego. No i ca\u0142o\u015b\u0107 jest wyj\u0105tkowo przejrzy\u015bcie zaprezentowana. Czemu wi\u0119c nie jestem zachwycona?<\/p>\n

Powody s\u0105 dwa. Po pierwsze, w tak nietypowej przygodzie powinno si\u0119 znale\u017a\u0107 du\u017co wi\u0119cej rad, jak radzi\u0107 sobie z reakcjami graczy, przyzwyczajonych do tradycyjnego L5K. Owszem, o stosowaniu w dziwnym lesie bushido jest mowa na ko\u0144cu, ale jako MG ch\u0119tnie zobaczy\u0142abym wi\u0119cej. W szczeg\u00f3lno\u015bci za\u015b temat potencjalnego konfliktu mi\u0119dzy postaciami jest zaznaczony bardzo powierzchownie. Tu zreszt\u0105 dochodz\u0119 do drugiego i powa\u017cniejszego zarzutu. Gracz wcielaj\u0105cy si\u0119 w rol\u0119 ojca ma du\u017co wi\u0119cej do prze\u017cycia i zrobienia ni\u017c pozostali – prowadz\u0105cy b\u0119dzie si\u0119 musia\u0142 nagimnastykowa\u0107, by wynie\u015bli z sesji podobn\u0105 co on satysfakcj\u0119. Niekoniecznie trzeba do takiej przygody wymy\u015bli\u0107 specjalnie postaci, ale brak mi dodatkowych „haczyk\u00f3w” zag\u0142\u0119biaj\u0105cych ich w historii i dodaj\u0105cych im motywacji – cho\u0107by zwi\u0105zanych z m\u0142od\u0105 Sachiko. W\u0142a\u015bciwie nikt poza ojcem nie odgrywa istotnej dramatycznej funkcji w scenariuszu. Dlatego te\u017c mam wra\u017cenie, \u017ce cho\u0107 mi\u0142\u0105 w lekturze, po poprowadzeniu ta przygoda mog\u0142aby wi\u0119kszo\u015b\u0107 graczy nieco znu\u017cy\u0107.<\/p>\n

Mimo tych wszystkich uwag moje wra\u017cenie jest wci\u0105\u017c zdecydowanie pozytywne – szczeg\u00f3lne brawa nale\u017c\u0105 si\u0119 za \u015bliczne haiku i bardzo pomocne uwagi i pomys\u0142y na ko\u0144cu (tam w\u0142a\u015bnie znajduj\u0105 si\u0119 rady, kt\u00f3rych chcia\u0142abym widzie\u0107 wi\u0119cej!)<\/p>\n

Joanna Szaleniec<\/h4>\n

Ba\u015bniowy klimat tej przygody powoduje, \u017ce jest to jeden z najoryginalniejszych scenariuszy do L5K, jakie zdarzy\u0142o mi si\u0119 czyta\u0107. Zawsze jednak patrz\u0119 na tekst g\u0142\u00f3wnie z punktu widzenia jego atrakcyjno\u015bci dla graczy i odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce mog\u0105 mie\u0107 poczucie, i\u017c pl\u0105cz\u0105 si\u0119 bez celu w\u015br\u00f3d gmatwaniny \u015bcie\u017cek, by (jak w D&D!) zako\u0144czy\u0107 przygod\u0119 widowiskow\u0105 walk\u0105. R\u00f3wnie\u017c strona emocjonalna, zwykle tak mocno akcentowana w przygodach do Legendy, tutaj wydaje mi si\u0119 nieco zaniedbana – tylko jeden bohater zosta\u0142 naprawd\u0119 mocno powi\u0105zany z porwan\u0105 dziewczynk\u0105! Tym niemniej uwa\u017cam, \u017ce dla graczy znu\u017conych ju\u017c nieco „dworskimi” przygodami, ten scenariusz b\u0119dzie fenomenaln\u0105 odmian\u0105.<\/p>\n

<\/a>Micha\u0142 Madej<\/h4>\n

…<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

Pyszno\u015bci – scenariusz do „Legendy pi\u0119ciu kr\u0119g\u00f3w”, kt\u00f3ry omija problem lojalno\u015bci to co\u015b, na co czeka\u0142em od dawna. Bardzo podoba mi si\u0119 atmosfera scenariusza, kt\u00f3ry \u015blicznie wykorzystuje spirytualn\u0105 stron\u0119 kultury japo\u0144skiej, daje okazj\u0119, by powalczy\u0107, podziwowa\u0107 si\u0119 cudom i przypomnie\u0107, \u017ce katana nie s\u0142u\u017cy wy\u0142\u0105cznie do pojedynk\u00f3w, a wakizashi do wypruwania wn\u0119trzno\u015bci. \u015aliczny jest w\u0105tek kenku i przeszukiwania lisiej nory, uj\u0105\u0142 mnie niezmiernie Wielki Karp – i tylko wykorzystanie opowiastki o tysi\u0105cu \u017curawi nieco mi zazgrzyta\u0142o, ale tylko dlatego, \u017ce jest ona w moim poj\u0119ciu ograna niemal jak wampirzyca Lilith.<\/p>\n

Nie nale\u017cy przy tym ulega\u0107 z\u0142udzeniu, \u017ce najmocniejsz\u0105 stron\u0105 tej przygody jest akcja – gdyby sprowadzi\u0107 rzecz do czystego scenopisu, okaza\u0142by si\u0119 bez\u0142adn\u0105 bieganin\u0105 po lesie i zaliczaniem spotka\u0144 z enpisami, ukoronowan\u0105 walk\u0105 z potworkiem. „Zapomniany \u015bwiat” dzia\u0142a jednak nastrojem, egzotyk\u0105, cudowno\u015bci\u0105 – a w\u0142a\u015bciwa akcja staje si\u0119 t\u0142em dla prezentacji malarskich opis\u00f3w i magicznych moment\u00f3w. To podej\u015bcie niecz\u0119sto spotykane, pokutuje wszak\u017ce fetysz nieliniowego scenariusza, ale interesuj\u0105ce i do\u015b\u0107 \u015bwie\u017ce, zw\u0142aszcza, \u017ce umiej\u0119tnie przygotowane.<\/p>\n

Bezsprzecznym plusem scenariusza jest r\u00f3wnie\u017c podw\u00f3jna konwencja, w kt\u00f3rej autor sk\u0142ada ho\u0142d rozmaitym gustom i popularnemu w Polsce przekonaniu, \u017ce dobry scenariusz, to scenariusz grozy, a przy tym nie zdradza konwencji ba\u015bniowej. I je\u015bli do czego\u015b m\u00f3g\u0142bym si\u0119 przyczepi\u0107, to by\u0107 mo\u017ce do faktu, \u017ce porwanie Sachiko, drugiej z dziewcz\u0105t, jest troch\u0119 s\u0142abo zaakcentowane. Ale i tak scenariusz ten trafia w moje gusta i plasuje si\u0119 wysoko na mojej li\u015bcie.<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

Ze scenariuszami, kt\u00f3re ocieraj\u0105 si\u0119 o geniusz, jest taki problem, i\u017c oceniaj\u0105cy zaczyna doszukiwa\u0107 si\u0119 najmniejszych nawet rys na misternej konstrukcji. Nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce nie jest to wyraz dezaprobaty, lecz szczerego zafascynowania tekstem i ch\u0119ci doszlifowania go do doskona\u0142o\u015bci. Z takim w\u0142a\u015bnie scenariuszem mamy tutaj do czynienia… <\/em><\/p>\n

Pocz\u0105tek scenariusza to do\u015b\u0107 \u015bmia\u0142a deklaracja zerwania z patetycznym i tragicznym w swej wymowie tonem klasycznych przyg\u00f3d rozgrywaj\u0105cych si\u0119 w uniwersum Legendy Pi\u0119ciu Kr\u0119g\u00f3w. Takich wyzwa\u0144 nie mo\u017cna rzuca\u0107 na wiatr, gdy\u017c \u0142atwo sko\u0144czy\u0107 z poleceniem seppuku. Na szcz\u0119\u015bcie autor okaza\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem honoru, tudzie\u017c osob\u0105, kt\u00f3ra dozna\u0142a (przynajmniej cz\u0119\u015bciowego, gdy\u017c mo\u017cna jeszcze zrozumie\u0107, co m\u00f3wi, a raczej pisze) o\u015bwiecenia. I dzi\u0119ki temu otrzymujemy pasjonuj\u0105cy scenariusz.<\/p>\n

Od\u0142o\u017cenie na bok (oczywi\u015bcie nie ca\u0142kowite) sedna L5K, czyli zasad kodeksu Bushido, zosta\u0142o doskonale zast\u0105pione ba\u015bniowo-magiczn\u0105 logik\u0105, kt\u00f3ra kieruje biegiem akcji. Fabu\u0142a pozostawia graczom szerokie pole do popisu oraz dzia\u0142ania i jest jednocze\u015bnie tak skonstruowana, i\u017c nie ma ryzyka, aby bohaterowie utkn\u0119li w martwym punkcie. Na pewno nie warto rozwleka\u0107 akcji na kilka dni (dwa w zupe\u0142no\u015bci j\u0105 pomieszcz\u0105), ale proponowane wydarzenia dodatkowe a\u017c prosz\u0105 si\u0119 o danie im szansy (szczeg\u00f3lnie dwaj szczuroludzie w kimonach zapowiadaj\u0105 si\u0119 obiecuj\u0105co).<\/p>\n

\u015awiat Puszczy Shinomen a\u017c iskrzy si\u0119 od ciekawych pomys\u0142\u00f3w miejsc i postaci. Mo\u017cna by d\u0142ugo wylicza\u0107, dlatego wspomnijmy tylko o najefektowniejszych motywach, do kt\u00f3rych nale\u017c\u0105:<\/p>\n

– Totaki, czyli bardzo interesuj\u0105ca jak na Rokugan motywacja oraz przezabawne imi\u0119. No, bo wyobra\u017acie sobie pytanie: „Kto to taki ten Totaki?” i odpowied\u017a: „To taki jeden samuraj owaki”.<\/p>\n

– Tysi\u0105c \u017curawi, czyli eleganckie wplecenie motywu wsp\u00f3\u0142czesnego.<\/p>\n

– No i fantastyczny Kenku, z nie\u015bmiertelnym „Nigdy ju\u017c!”<\/p>\n

Godne pochwa\u0142y jest r\u00f3wnie\u017c po\u0142o\u017cenie nacisku na dominuj\u0105c\u0105 rol\u0119 postaci graczy i ich wk\u0142ad w pokonywanie przeszk\u00f3d – co, wbrew oczekiwaniom, nie jest w\u015br\u00f3d autor\u00f3w scenariuszy praktyk\u0105 powszechn\u0105.<\/p>\n

Je\u015bli mo\u017cna mie\u0107 do czegokolwiek zastrze\u017cenia to do sposobu tworzenia wi\u0119z\u00f3w w dru\u017cynie i do obsady r\u00f3l. Autor wyr\u00f3\u017cnia wyra\u017anie jednego z graczy, oferuj\u0105c mu posta\u0107 ojca, o reszcie niewiele wiemy. Wydaje si\u0119, \u017ce mo\u017cna by spokojnie przydzieli\u0107 jednemu z uczestnik\u00f3w sesji posta\u0107 Sachiko, a trzeciemu wyznaczy\u0107 rol\u0119 m\u0142odego yojimbo<\/em> (najlepiej nieprzytomnie zakochanego w dziewczynie). Brakuje te\u017c jednej, dw\u00f3ch scen, kt\u00f3re pokaza\u0142yby, ile Hotaru znaczy dla cz\u0142onk\u00f3w dru\u017cyny. Dotyczy to r\u00f3wnie\u017c gracza prowadz\u0105cego ojca.<\/p>\n

No i mo\u017ce jaka\u015b ma\u0142a mapka, \u017ceby si\u0119 nie pogubi\u0107…<\/p>\n

Poniewa\u017c rozmiar recenzji nie pozwala om\u00f3wi\u0107 wszystkich aspekt\u00f3w tekstu, jestem otwarty na rozmow\u0119 przez e-maila – repek@repe.k.pl<\/a> lub na GG: 1416169. Zapraszam serdecznie! <\/em><\/p>\n

\n

[collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Zapomniany \u015bwiat” Oskar Usarek Wyr\u00f3\u017cnienie<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":340,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[59,52],"tags":[],"class_list":["post-650","page","type-page","status-publish","hentry","category-finalisci","category-legenda-pieciu-kregow"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/650","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=650"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/650\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/340"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=650"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=650"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=650"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}