{"id":701,"date":"2011-01-20T19:00:00","date_gmt":"2011-01-20T17:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=701"},"modified":"2018-09-23T15:58:20","modified_gmt":"2018-09-23T13:58:20","slug":"drewniane-ostrze","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=701","title":{"rendered":"Drewniane ostrze"},"content":{"rendered":"

„Drewniane ostrze”<\/a> (pdf<\/a>)<\/h3>\n

Micha\u0142 Madej<\/em><\/p>\n

Zwyci\u0119ski scenariusz.<\/p>\n

\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze:<\/h2>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

Truj\u0105cy bluszcz i Drewniane ostrze s\u0105 swoimi lustrzanymi odbiciami.
\nOba te scenariusze s\u0105 na sw\u00f3j spos\u00f3b wybitne. Pierwszy z nich
\nzosta\u0142 spisany bogatym i \u017cywym stylem, kt\u00f3ry sprawia, i\u017c czytelnik
\nnatychmiast wczuwa si\u0119 w klimat opowie\u015bci, drugi za\u015b suchym, informacyjnym
\nj\u0119zykiem nieu\u0142atwiaj\u0105cym Mistrzowi Gry oddania nastroju historii.
\nTruj\u0105cy bluszcz posiada ra\u017c\u0105ce b\u0142\u0119dy konstrukcyjne, kt\u00f3re sprawiaj\u0105,
\ni\u017c przygoda traci na warto\u015bci, natomiast Drewniane ostrze jest
\nzbudowane tak perfekcyjnie, i\u017c Mistrzowi Gry nie pozostaje nic
\npr\u00f3cz zwo\u0142ania dru\u017cyny i rozegrania \u015bwietnej przygody.<\/p>\n

Kolejn\u0105 ogromn\u0105 zalet\u0105 Drewnianego ostrza jest maksymalne zaanga\u017cowanie
\nbohater\u00f3w graczy w przebieg fabularny, nic nie mo\u017ce wydarzy\u0107 si\u0119
\nbez ich udzia\u0142u, tak\u017ce zako\u0144czenie ka\u017cdego w\u0105tku zale\u017cy od decyzji
\npostaci.<\/p>\n

Fina\u0142 opowie\u015bci w pe\u0142ni nale\u017cy do bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy decyduj\u0105 nie
\ntylko o swoich losach, ale r\u00f3wnie\u017c o przysz\u0142o\u015bci wszystkich pojawiaj\u0105cych
\nsi\u0119 w opowie\u015bci os\u00f3b. Jednym s\u0142owem jest to scenariusz naprawd\u0119
\n\u015bwietnie przemy\u015blany, doskonale zaplanowany, a opowiedziana w
\nnim historia zawiera wszystkie elementy, jakie powinny znale\u017a\u0107
\nsi\u0119 w dobrej, samurajskiej opowie\u015bci o honorze i powinno\u015bci.<\/p>\n

Na koniec warto jeszcze wspomnie\u0107 o oryginalnym zabiegu, jakiego
\ndopuszcza si\u0119 autor – przyczyn\u0105 wszelkich maj\u0105cych miejsce w fabule
\nwydarze\u0144 jest samuraj, kt\u00f3ry nie pojawia si\u0119 ani razu na scenie
\ndramatu.<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

…<\/p>\n

Joanna Szaleniec<\/h4>\n

Wci\u0105gaj\u0105ce, wielow\u0105tkowe \u015bledztwo, anga\u017cuj\u0105ce graczy zar\u00f3wno
\nna p\u0142aszczy\u017anie intelektualnej, jak i emocjonalnej. Szczeg\u00f3lnie
\nmocn\u0105 stron\u0105 tej przygody jest spos\u00f3b wpl\u0105tania bohater\u00f3w w intryg\u0119
\npoprzez seri\u0119 zbieg\u00f3w okoliczno\u015bci. \u017ba\u0142uj\u0119 tylko, \u017ce ostatecznie
\nwiele tajemnic wyja\u015bnia si\u0119 bez istotnego udzia\u0142u graczy. Brak
\ntypowej dla „Legendy” kwiecisto\u015bci j\u0119zyka, celebrowania
\nformy i egzaltacji stanowi natomiast w moich oczach raczej zalet\u0119
\nni\u017c wad\u0119. Rozgrywaj\u0105ca si\u0119 w przygodzie tragedia jest poruszaj\u0105ca
\nsama przez si\u0119 – nie potrzebuje fanfar i wielkich s\u0142\u00f3w.<\/p>\n

Julian Czurko<\/h4>\n

\u015awietna przygoda! Naprawd\u0119 bardzo dobrze si\u0119 bawi\u0142em, czytaj\u0105c
\nj\u0105. Przejrzysta konstrukcja, ciekawa akcja. Ka\u017cdy z\u00a0graczy
\nma szans\u0119 si\u0119 wykaza\u0107 na polu, na kt\u00f3rym jest najlepszy. Przygoda
\nskomponowana tak, \u017ce mo\u017cna w\u00a0ni\u0105 wci\u0105gn\u0105\u0107 praktycznie ka\u017cdego
\nbohatera graczy, przez co mo\u017cna j\u0105 poprowadzi\u0107 jako element kampanii
\nb\u0105d\u017a jednostrza\u0142, niczego nie trac\u0105c. Oby takich przyg\u00f3d by\u0142o
\nwi\u0119cej!<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

Czeka\u0142em, czeka\u0142em i si\u0119 doczeka\u0142em na scenariusz do Legendy,
\nkt\u00f3ry nie jest opowiadaniem, gracze nie s\u0105 rozdarci pomi\u0119dzy ukochanymi
\na cnotami samurajskimi, a na dodatek rzecz nie jest podrabianym
\nD&D. Przygoda wykorzystuje specyfik\u0119 systemu, gracze obsadzeni
\ns\u0105 w konkretnych rolach i wszyscy maj\u0105 co\u015b do roboty, nie jest
\nte\u017c banalnie.<\/p>\n

S\u0142owem, doczeka\u0142em si\u0119 na dobr\u0105 przygod\u0119 do Legendy, kt\u00f3ra nie
\njest ani jednostrza\u0142em, ani melodramatem, a porusza przy tym temat,
\ndo kt\u00f3rego zabawa w Legend\u0119 prowokuje: urodzenia, mianowicie.<\/p>\n

Jestem zachwycony.<\/p>\n

Szalenie podoba mi si\u0119 motyw z sensei szko\u0142y oraz historia jej
\nkonfliktu z akademi\u0105 Wojownika. Jest jak \u017cywcem z „Usagiego” wyj\u0119ty.
\nZreszt\u0105, w\u0105tek wojownika jest, moim zdaniem, najbardziej udany.
\nCo nie znaczy, \u017ce pozosta\u0142e s\u0105 jakie\u015b mizerne – cho\u0107 wydaje mi
\nsi\u0119, \u017ce Sobowt\u00f3r ma zdecydowanie najmniej do roboty.<\/p>\n

Owszem, par\u0119 razy co\u015b si\u0119 dzieje samo tu przez si\u0119, ale tych
\nwypadk\u00f3w nie ma a\u017c tak wiele i nast\u0119puj\u0105 pod koniec, wi\u0119c mo\u017cna
\nim to wybaczy\u0107 – dra\u017cni jedynie konfesja Akemi. Zreszt\u0105, to najs\u0142absza
\nscena ca\u0142ej przygody i nie s\u0105dz\u0119, by w sercach samuraj\u00f3w zago\u015bci\u0142a
\ncho\u0107 odrobinka wsp\u00f3\u0142czucia dla bandyty, kt\u00f3rego w\u0142a\u015bnie zabili.
\nI mo\u017ce wszystko odby\u0142oby si\u0119 zacniej, gdyby gracze wyci\u0105gn\u0119li
\ndziewczyn\u0119 z jakiego\u015b ukrycia i zmusili do z\u0142o\u017cenia zezna\u0144 – przeciw
\nukochanemu i przeciw panu.<\/p>\n

Ale to akurat drobiazg. Jak pisz\u0119 wci\u0105\u017c i wci\u0105\u017c, podoba mi si\u0119
\nten scenariusz. Mo\u017ce nawet si\u0119 nim troch\u0119 pobawi\u0119?<\/p>\n

A „grupa rezerwy” ze szko\u0142y wojownik\u00f3w rzuci\u0142a mnie na kolana.<\/p>\n

\u0141ukasz M. Pogoda<\/h4>\n

…<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

Podczas lektury scenariusza, dobrze jest si\u0119 czasem roze\u015bmia\u0107
\nz celnie umieszczonego dowcipu. Polecam odszukanie „r\u0119cznie haftowanych
\nchust” oraz „godziny ashigaru”. Doskona\u0142e. Przejd\u017amy jednak\u017ce
\ndo konkret\u00f3w.<\/p>\n

Najwi\u0119kszym atutem „Drewnianego ostrza” jest precyzja, ch\u0142odna
\nprecyzja. Nie ma tutaj mo\u017ce b\u0142yskotliwych i nastrojowych opis\u00f3w,
\nale logika przebiegu fabularnego nie budzi zastrze\u017ce\u0144. Wszystkie
\nw\u0105tki s\u0105 oparte na prawach rz\u0105dz\u0105cych Rokuganem, przez co scenariusz
\nstaje si\u0119 swoistym podr\u0119cznikiem „post\u0119powania samuraja w sytuacjach
\ntrudnych”. R\u00f3wnie\u017c forma kompozycji tekstu [trzy sceny, trzy w\u0105tki]
\nsprawia, i\u017c czytelnik nie gubi si\u0119 w przebiegu akcji. Dla Mistrza
\nGry to ogromne u\u0142atwienie.<\/p>\n

W tej mozaice szwankuje chyba jedynie posta\u0107 Jiro i scena jego
\n\u015bmierci. P\u0142acz dziewczyny z pewno\u015bci\u0105 nie wywrze wra\u017cenia na postaciach
\n(w ko\u0144cu to s\u0142u\u017c\u0105ca), a i po graczach raczej sp\u0142ynie – zabrak\u0142o
\nekspozycji romansu i mo\u017cliwo\u015bci z\u017cycia si\u0119 z t\u0105 par\u0105. Na dodatek,
\nwyjawienie wprost za po\u015brednictwem postaci niezale\u017cnej nieznanej
\ngraczom wiedzy nigdy nie jest idealnym rozwi\u0105zaniem. Lepiej sprawi\u0107,
\nby sami si\u0119 tego domy\u015blili. Niemniej jako t\u0142o zmaga\u0144 „wielkich
\ntego \u015bwiata” motyw ten spisuje si\u0119 znakomicie.<\/p>\n

Mo\u017cna by si\u0119 r\u00f3wnie\u017c nieco czepia\u0107 ducha kieruj\u0105cego Powiernikiem,
\nale zostawia on na tyle du\u017co swobody graczowi, by traktowa\u0107 go
\njako nieod\u0142\u0105czny element \u015bwiata Legendy i dodatkowe utrudnienie,
\nz kt\u00f3rym trzeba sobie poradzi\u0107.<\/p>\n

Bardzo dobrych pomys\u0142\u00f3w jest zreszt\u0105 znacznie wi\u0119cej, wi\u0119c wspomnijmy
\ntylko o kluczowych dla powodzenia i wyj\u0105tkowo\u015bci scenariusza –
\n\u015bwietnej koncepcji bohater\u00f3w graczy oraz wyrazistych i charakterystycznych
\nBNach, a tak\u017ce o oryginalnym zabiegu z wy\u0142\u0105czeniem (oczywi\u015bcie
\ntylko pozornym, fizycznym) z historii jej g\u0142\u00f3wnego bohatera.<\/p>\n

Ka\u017cdy gracz ma sw\u00f3j w\u0142asny, indywidualny w\u0105tek. Jest mora\u0142. Jest
\nnieco uczu\u0107. Czysta Legenda, cho\u0107 nastawiona nie na tragiczne
\nlosy bohater\u00f3w graczy, lecz przedstawienie „codziennego” \u017cycia
\nsamuraja i zwi\u0105zanych z nim trudnych wybor\u00f3w.<\/p>\n

Z pewno\u015bci\u0105 materia\u0142 na niezapomnian\u0105 sesj\u0119.<\/p>\n

Marcin Segit<\/h4>\n

…<\/p>\n

Micha\u0142 'Puszon’ Stachyra<\/h4>\n

I zn\u00f3w L5K. Czy\u017cby\u015bmy mieli jednak renesans zainteresowania Legend\u0105
\nw Polsce?<\/p>\n

Podoba mi si\u0119 du\u017cy uniwersalizm scenariusza – brak przypisania
\ndo konkretnego Klanu powoduje, \u017ce w zasadzie ka\u017cdy mo\u017ce w to zagra\u0107.
\n\u015aliczne zaprezentowanie kolejnych postaci. Bardzo ciekawie poprowadzone
\npowi\u0105zania pomi\u0119dzy bohaterami, zar\u00f3wno NPC jak i BG. \u0141adnie i
\nsprawnie napisane cho\u0107 denerwuj\u0105 nieliczne, ale jednak liter\u00f3wki
\n(tak jak pisa\u0142em o „Truj\u0105cym bluszczu” dla L5Kowych
\nscenariuszy mam znacznie wy\u017csze wymagania).<\/p>\n

Masa fajowych pomys\u0142\u00f3w – z 'rezerwistami’ Chichei, godzin\u0105 ashigaru.<\/p>\n

\u015aliczna opowie\u015b\u0107, z ciekawym zako\u0144czeniem. Kurcz\u0119 naprawd\u0119 jestem
\npod wra\u017ceniem. Dopracowane szczeg\u00f3\u0142y, intryga zaskakuj\u0105ca… bardzo
\n\u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce sobie w to nie zagram.<\/p>\n

Krzysztof \u015awi\u0105tek<\/h4>\n

PLUSY:<\/strong> sprawna, dobrze spisana przygoda. Niesamowity
\n„g\u0142\u00f3wny z\u0142y”, kt\u00f3rego w og\u00f3le nie ma. W miar\u0119 uniwersalna.<\/p>\n

MINUSY:<\/strong> nie b\u0119d\u0119 si\u0119 powtarza\u0142 – patrz poprzednie
\nprzygody do L5K.<\/p>\n

WRA\u017bENIA<\/strong> – mimo to jedyna wiarygodna opowie\u015b\u0107
\nz krain wschodu. I par\u0119 smaczk\u00f3w. Nr 5.<\/p>\n

\n

[collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Drewniane ostrze” (pdf) Micha\u0142 Madej Zwyci\u0119ski scenariusz.<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":342,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[87,47,39,59,52],"tags":[],"class_list":["post-701","page","type-page","status-publish","hentry","category-max-1-sesja","category-1-sesja-plus","category-3-graczy","category-finalisci","category-legenda-pieciu-kregow"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/701","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=701"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/701\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/342"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=701"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=701"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=701"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}