{"id":707,"date":"2011-01-20T19:02:31","date_gmt":"2011-01-20T17:02:31","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=707"},"modified":"2018-07-26T02:23:11","modified_gmt":"2018-07-26T00:23:11","slug":"trujacy-bluszcz","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=707","title":{"rendered":"Truj\u0105cy Bluszcz"},"content":{"rendered":"

„Truj\u0105cy Bluszcz”<\/a> (pdf<\/a>)<\/h3>\n

Barbara Lach<\/em><\/p>\n

Finalistka.<\/p>\n\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze:<\/h2>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

Nigdy wcze\u015bniej nie mia\u0142am okazji czyta\u0107 r\u00f3wnie pi\u0119knie literacko
\nspisanego scenariusza do gry fabularnej. Uwa\u017cam, \u017ce ka\u017cdy, nawet
\nnajbardziej wymagaj\u0105cy odbiorca odnajdzie w Truj\u0105cym bluszczu
\nco\u015b poruszaj\u0105cego i sk\u0142aniaj\u0105cego do refleksji.<\/p>\n

Truj\u0105cy bluszcz to opowie\u015b\u0107 o mi\u0142o\u015bci, okrucie\u0144stwie, zdradzie,
\nzem\u015bcie, \u015bmierci, przyja\u017ani i mrocznej fascynacji. W Truj\u0105cym
\nbluszczu odnajdujemy echa dawnych opowie\u015bci o kochankach, bohaterach
\ni chwalebnych czynach, kt\u00f3re zostaj\u0105 nam opowiedziane za spraw\u0105
\nprze\u017cywaj\u0105cych i\u015bcie epickie dramaty postaci „z krwi i ko\u015bci”.
\nNie znajduj\u0119 s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0142yby w pe\u0142ni odda\u0107 wci\u0105gaj\u0105cy niczym
\nruchome piaski klimat tej opowie\u015bci.<\/p>\n

Scenariusz jest nie tylko po mistrzowsku spisany, fabu\u0142\u0119 zbudowano
\nkonsekwentnie i mo\u017ce opr\u00f3cz jednego rozlu\u017aniaj\u0105cego konstrukcj\u0119
\nwydarzenia, nie mo\u017cna doszuka\u0107 si\u0119 wi\u0119kszych b\u0142\u0119d\u00f3w. Gracze maj\u0105
\nz g\u00f3ry przepisane postaci obdarzone przez autork\u0119 du\u017cym potencja\u0142em
\nfabularnym i umo\u017cliwiaj\u0105ce dru\u017cynie wsp\u00f3\u0142konstruowanie scenariusza.
\nTruj\u0105cy bluszcz zyska\u0142by miano perfekcyjnego, gdyby nie fatalnie
\nprzeprowadzone zako\u0144czenie. W scenariuszach takich jak Truj\u0105cy
\nbluszcz, gdzie pierwsze skrzypce graj\u0105 postaci graczy, najgorszy
\nz b\u0142\u0119d\u00f3w, jaki mo\u017cna pope\u0142ni\u0107, to zako\u0144czy\u0107 opowie\u015b\u0107 r\u0119kami bohater\u00f3w
\nniezale\u017cnych. Autorka, ku mojemu wielkiemu ubolewaniu, ze wszelkich
\nmo\u017cliwych grzech\u00f3w Mistrza Gry, \u0142amie w\u0142a\u015bnie to przykazanie.
\nB\u0142\u0105d ten ma destrukcyjny wp\u0142yw na ca\u0142o\u015bciowy odbi\u00f3r przygody.
\nKonstrukcja fabu\u0142y, oparcie jej na postaciach graczy, wyci\u0105gni\u0119cie
\nich do tworzenia wsp\u00f3lnej opowie\u015bci, traci zupe\u0142nie sens. Wielka
\nszkoda!<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

…<\/p>\n

Joanna Szaleniec<\/h4>\n

Scenariusz jest wyj\u0105tkowo pi\u0119knie napisany i chocia\u017cby z tego
\npowodu wart przeczytania. Opisy, kreacja bohater\u00f3w niezale\u017cnych
\ni wreszcie sama historia to dzie\u0142o prawdziwego mistrza pi\u00f3ra.
\nProblem jednak w tym, \u017ce scenariusz RPG ma by\u0107 przede wszystkim
\n„przepisem” na udan\u0105 sesj\u0119 – w tym przypadku odnosz\u0119
\nnatomiast wra\u017cenie, i\u017c rola graczy w fabule jest na tyle ma\u0142o
\nistotna, \u017ce nie b\u0119d\u0105 si\u0119 dobrze bawili (chyba \u017ce wystarczy im
\npodziwianie snutej przez Mistrza Gry opowie\u015bci i odgrywanie postaci).
\nEfekt ten jest tym mocniej zaznaczony, \u017ce trzej gracze w\u0142a\u015bciwie
\nnie tworz\u0105 dru\u017cyny, ale dzia\u0142aj\u0105 osobno – co powoduje, \u017ce ka\u017cdy
\nz nich przez co najmniej dwie trzecie sesji b\u0119dzie de facto si\u0119
\nnudzi\u0142. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c – gdyby ten tekst pojawi\u0142 si\u0119 jako opowiadanie
\nnp. na konkursie Bia\u0142ej Damy, bez wahania przyzna\u0142abym mu wysokie
\nmiejsce, jednak jako scenariusz RPG ma sporo technicznych niedoci\u0105gni\u0119\u0107.<\/p>\n

Julian Czurko<\/h4>\n

Wspania\u0142o\u015b\u0107, uwielbiam takie dramaty. Przygoda spisana fantastycznym
\nj\u0119zykiem. Ca\u0142y \u015bwiat -miejsca, postaci, wydarzenia – s\u0105 tr\u00f3jwymiarowe,
\ng\u0142\u0119bokie i „prawdziwe”. Delikatna i pe\u0142na liryki przygoda dla
\nwra\u017cliwych graczy (i mistrz\u00f3w gry!). Czytaj\u0105c liczne strony przygody
\nnie znalaz\u0142em zb\u0119dnego s\u0142owa, niewywa\u017conej i nieznacz\u0105cej sceny.
\nSzkoda, \u017ce zako\u0144czenie nie po\u0142o\u017cy\u0142o wi\u0119kszego nacisku na inicjatyw\u0119
\ngraczy. Niemniej jednak – jestem zachwycony.<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

„Truj\u0105cy bluszcz” sprawia mi nielichy problem. Po pierwsze, jestem
\no niego zazdrosny, co niechybnie znaczy, \u017ce rzecz jest dobra.
\nMam jednak troch\u0119 zbyt du\u017co ale, by rozp\u0142yn\u0105\u0107 si\u0119 w zachwytach.<\/p>\n

Pochlebiam sobie, \u017ce jestem wcale przyzwoitym Mistrzem Gry i
\nniewiele jest scenariuszy, z kt\u00f3rymi bym sobie nie poradzi\u0142 –
\nale nigdy w \u017cyciu nie podj\u0105\u0142bym si\u0119 prowadzenia „Truj\u0105cego bluszczu”.
\nI s\u0105dz\u0119, \u017ce poleg\u0142by na nim ka\u017cdy m\u0119\u017cczyzna. Bo przecie\u017c ca\u0142\u0105
\nrzecz owini\u0119ta jest wok\u00f3\u0142 tego, \u017ce trzech r\u00f3\u017cnych m\u0119\u017cczyzn kocha
\ntrzy r\u00f3\u017cne kobiety. I tylko kobieta potrafi przedstawi\u0107 je w spos\u00f3b
\nprzekonuj\u0105cy dla graczy. Ma\u0142o tego – prawie wszystkie role m\u0119skich
\nBN\u00f3w s\u0105 w scenariuszu marginalne – do tego stopnia, \u017ce gdyby Daidoji
\nnie poczu\u0142by nic do dziewczynki, mo\u017cna by bez trudu zmieni\u0107 jedynego
\nprzyzwoitego faceta w tej przygodzie w samurai-ko. To doda\u0142oby
\nrzeczy jeszcze wi\u0119kszego smaku – czy mo\u017ce raczej napi\u0119cia erotycznego,
\nkt\u00f3rym scenariusz jest tak mocno przesi\u0105kni\u0119ty.<\/p>\n

Razi mnie te\u017c, \u017ce ko\u0144c\u00f3wki nie pozostawiono w r\u0119kach graczy i
\nich decyzje – jakkolwiek tylko zasugerowane – s\u0105 sugerowane tak
\nwyrazi\u015bcie, \u017ce uniemo\u017cliwiaj\u0105 w zasadzie inny rozw\u00f3j akcji. Wi\u0119c,
\nwszystko idzie pi\u0119knie, a\u017c do chwili, gdy duch zaczyna wy\u0107.<\/p>\n

Wybaczcie mi, prosz\u0119, jestem prostakiem. Za ma\u0142o wiem o japo\u0144skiej
\nliteraturze i teatrze, by cieszy\u0107 si\u0119 podobie\u0144stwem tej sceny
\ndo tradycyjnie przedstawianych scen analogicznych. Dla mnie to
\ntylko \u015brodek przymusu. Poeta nie mo\u017ce zatai\u0107 strasznej prawdy.
\nA przecie\u017c takie wyj\u015bcie by\u0142oby r\u00f3wnie dramatyczne, nie uwolni\u0142by
\nsi\u0119 ju\u017c bowiem nigdy od swojej obsesji i, by ocali\u0107 Porz\u0105dek,
\nzaprzepa\u015bci\u0142by siebie.<\/p>\n

Podobnie nie ma miejscu wydaje mi si\u0119 zawa\u0142 Cesarskiego Namiestnika.
\nC\u00f3\u017c z tego, \u017ce przybiegaj\u0105 inni s\u0142uchacze – \u015bwiadkowie? Przecie\u017c,
\nwyj\u0105wszy czw\u00f3rk\u0119 podkomendnych Daidoji, wszyscy obecni na zamku
\nto albo s\u0142u\u017cba, albo wasale pana Shiba. Jeden Cesarski Namiestnik,
\nb\u0119d\u0105cy \u015bwiadkiem, wart jest tysi\u0105ca s\u0142ug! W chwili \u015bmierci staruszka,
\nnajwa\u017cniejsz\u0105 osob\u0105 w zamku staje si\u0119 daimyo. To nieco odwraca
\nsytuacj\u0119, poniewa\u017c anuluje bezstronn\u0105 i ostateczn\u0105 Cesarsk\u0105 Sprawiedliwo\u015b\u0107.<\/p>\n

Co nie podwa\u017ca, oczywi\u015bcie, faktu, \u017ce przygoda jest doskonale,
\nprzejrzy\u015bcie, frapuj\u0105co i inspiruj\u0105co napisana, \u017ce od pocz\u0105tku
\ndo ko\u0144ca wiadomo, o co chodzi, \u017ce jest \u015bwietnym samurajskim dramatem.
\nI \u017ce przeznaczona jest nie tylko dla konkretnych postaci, ale
\nte\u017c dla konkretnych graczy.<\/p>\n

Wiem, \u017ce bawi\u0142bym si\u0119 podczas tej przygody \u015bwietnie, nie jestem
\njednak przekonany, czy wszyscy – nawet w\u015br\u00f3d cz\u0142onk\u00f3w Kapitu\u0142y
\n– mieliby podobn\u0105 uciech\u0119 z wcielania si\u0119 w poet\u00f3w czy dyplomat\u00f3w
\ni nicnierobienia przez sze\u015b\u0107 do o\u015bmiu godzin. Ja to uwielbiam.
\nAle nie wszyscy musz\u0105 si\u0119 w takich rzeczach lubowa\u0107.<\/p>\n

Ale to kawa\u0142 \u015bwietnego, poruszaj\u0105cego scenariusza. A motyw ze
\nzwojami, z kt\u00f3rych sp\u0142ywaj\u0105 ryby, jest cudowny.<\/p>\n

I na koniec jedno jeszcze m\u0119czy mnie, k\u0142uje i uwiera. Dlaczego
\nto nie jest opowiadanie? Je\u015bli rzecz sta\u0142aby si\u0119 tekstem literackim,
\nzyska\u0142aby. Szkoda tego na przygod\u0119, zw\u0142aszcza, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 graczy
\nalbo si\u0119 wynudzi, albo rzecz popsuje.<\/p>\n

\u0141ukasz M. Pogoda<\/h4>\n

…<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

Nie warto strz\u0119pi\u0107 j\u0119zyka na j\u0119zyk tego scenariusza. Kto czyta\u0142,
\nten wie. Dla mnie to najpi\u0119kniej spisany scenariusz do gry fabularnej,
\njaki kiedykolwiek czyta\u0142em. Pomijaj\u0105c pi\u0119kno stylu i bogat\u0105 scenografi\u0119,
\nmamy \u015bwietnie zaprojektowanych bohater\u00f3w niezale\u017cnych oraz postaci
\ngraczy. W po\u0142\u0105czeniu z przebiegiem fabu\u0142y otrzymujemy wspania\u0142\u0105
\ni zmierzaj\u0105c\u0105 do bardzo dramatycznego ko\u0144ca opowie\u015b\u0107. Mo\u017cna by
\npisa\u0107 tak d\u0142ugo, a i tak nie uda\u0142oby si\u0119 wymieni\u0107 wszystkich zalet
\n„Truj\u0105cego bluszczu”. Naprawd\u0119 mamy tu do czynienia z arcydzie\u0142em.<\/p>\n

Jedyn\u0105 wad\u0105 tego arcygenialnego tekstu jest zako\u0144czenie. Klasyczna
\ntragedia polega na tym, i\u017c bohater zdaje sobie spraw\u0119, i\u017c koniec
\nb\u0119dzie tragiczny. Pr\u00f3buje umkn\u0105\u0107 losowi, ale i tak jego dzia\u0142ania
\nsprawiaj\u0105, \u017ce przeznaczenie si\u0119 wype\u0142nia. „Bluszcz” jest pomy\u015blany
\ntak, \u017ce przed fina\u0142ow\u0105 scen\u0105 zapowiada si\u0119 prawdziwie hamletowska
\nkulminacja. Niestety, w chwili gdy nale\u017ca\u0142oby odda\u0107 bieg wydarze\u0144
\n(jak to czyniono przez ca\u0142y scenariusz) w r\u0119ce graczy, przenosi
\nsi\u0119 ci\u0119\u017car decyzji na bohater\u00f3w niezale\u017cnych. To oni (czyli MG),
\na nie gracze decyduj\u0105 o ostatecznym rozwi\u0105zaniu, kt\u00f3re ju\u017c nie
\nmo\u017ce by\u0107 tragiczne, gdy\u017c nie dotyczy postaci graczy. Jest „zaledwie”
\nsmutne i dramatyczne.<\/p>\n

Jest oczywiste, \u017ce przygoda wywrze na graczach niezatarte wra\u017cenie,
\nale b\u0119dzie ono wynika\u0142o z bliskiego stosunku do bohater\u00f3w niezale\u017cnych,
\na nie z w\u0142asnych wybor\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 podstaw\u0105 ka\u017cdej tragedii. Tak
\nwi\u0119c – jest doskonale, ale (gdyby w ostatniej chwili nie zawahano
\nsi\u0119 do ko\u0144ca ufa\u0107 graczom) by\u0142oby idealnie.<\/p>\n

Lepsze jest podobno wrogiem dobrego. Ale tutaj tak niewiele brakowa\u0142o…<\/p>\n

Marcin Segit<\/h4>\n

…<\/p>\n

Micha\u0142 'Puszon’ Stachyra<\/h4>\n

D\u0142ugi si\u0119 nie mog\u0142em zabra\u0107, za ten scenariusz… 70.000 znak\u00f3w…
\nufff sporo… Z jednej strony mamy dzi\u0119ki temu wspania\u0142e opisy
\nkrajobraz\u00f3w i ludzi, z drugiej.. nie jest to scenariusz, kt\u00f3ry
\n\u0142atwo mo\u017cna opublikowa\u0107.<\/p>\n

Bardzo lubi\u0119 L5K, ale lubi\u0119 je nie znaj\u0105c si\u0119 na Japonii a tu
\nju\u017c w pierwszym akapicie jestem atakowany nie wyja\u015bnionymi s\u0142owami
\n„giri” i „ninjo” jak mniemam autorka jest wielk\u0105 mi\u0142o\u015bniczk\u0105
\nKraju Kwitn\u0105cej Wi\u015bni. Czasem za wielk\u0105. Chyba momentami jednak
\njest to za bardzo Japonia. Ale mo\u017ce si\u0119 myl\u0119.<\/p>\n

Bardzo dobrze przedstawione postacie dla graczy – ciekawe pomys\u0142y
\ni motywacje. Plastyczna opowie\u015b\u0107, autorka zwraca uwag\u0119 na drobne
\nszczeg\u00f3\u0142y, buduj\u0105c klimat, by\u0142oby jeszcze lepiej gdyby poprawione
\nzosta\u0142y liter\u00f3wki – w innym tek\u015bcie by one tak nie razi\u0142y, tutaj
\njednak przeszkadzaj\u0105.<\/p>\n

Wad\u0105 pocz\u0105tkowej cz\u0119\u015bci scenariusza jest 'prowadzenie graczy
\nza r\u0119k\u0119’, opisywanie dzia\u0142a\u0144 tak jakby bohaterowie nie mieli na
\nnie wp\u0142ywu – gdyby przyk\u0142adowo napisane by\u0142o „Sanzashi… ma mo\u017cliwo\u015b\u0107
\nprzedstawienia swojej sprawy od razu”, a nie podanie tego w czasie
\nprzesz\u0142ym dokonanym, brzmia\u0142oby to lepiej. Tak czepiam si\u0119 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w,
\nale brzmi to jakby scenariusz by\u0142 spisanym zapisem sesji (cho\u0107
\noczywi\u015bcie spisanym bardzo dobrze).<\/p>\n

Nie podoba mi si\u0119 pomys\u0142, \u017ce ca\u0142y drugi dzie\u0144 gracze sp\u0119dzaj\u0105
\nosobne, a \u017ce ka\u017cdy z nich ma mas\u0119 roboty (tej czy innej) powoduje
\nto konieczno\u015b\u0107 ci\u0105g\u0142ego 'skakania’ MG od gracza do gracza, tak
\naby si\u0119 nie nudzi\u0142 (gracze, nie mog\u0105 nawet rolplejowa\u0107 ze sob\u0105).
\nTo tak naprawd\u0119 trzy osobne przygody, maj\u0105ce wsp\u00f3lny fina\u0142…
\ntylko, \u017ce ten fina\u0142 odbywa si\u0119 g\u0142\u00f3wnie za spraw\u0105 BN\u00f3w, a nie graczy.
\nZn\u00f3w (tzn. w kolejnym scenariuszu) mog\u0105 tylko patrze\u0107.<\/p>\n

Wspania\u0142a jest opowie\u015b\u0107 o zwojach zamienianych w ryby.<\/p>\n

No i jak to oceni\u0107….<\/p>\n

Krzysztof \u015awi\u0105tek<\/h4>\n

PLUSY:<\/strong> no i problem, co tu napisa\u0107? Dopracowane
\nw ka\u017cdym szczeg\u00f3le, \u015bwietnie przygotowane dzie\u0142o. Fantastyczni
\nbohaterowie, \u0142adne opisy ale…<\/p>\n

MINUSY:<\/strong> co ja tu mam zrobi\u0107?! Zakocha\u0107 si\u0119 i pi\u0119knie
\nprze\u017cy\u0107 dramat?! Patrzcie jak ja pi\u0119knie prze\u017cywam?!<\/p>\n

WRA\u017bENIA: <\/strong>Czyta\u0142o si\u0119 nie\u017ale, nawet mo\u017cna rzec
\nwspaniale, ryby na zwojach by\u0142y cudne ale czuj\u0119, \u017ce zamordowa\u0142bym
\nswojego MG za tak\u0105 przygod\u0119… Mimo to mi si\u0119 podoba\u0142o – jako
\nopowie\u015b\u0107 jest to \u015bliczne. Mam jeszcze jedn\u0105 uwag\u0119 og\u00f3ln\u0105 do scenariuszy
\nL5K – dlaczego u nas Rokugan jest bardziej japo\u0144ski ni\u017c Japonia?!!!<\/p>\n

\n

[collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Truj\u0105cy Bluszcz” (pdf) Barbara Lach Finalistka.<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":342,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[59,52],"tags":[],"class_list":["post-707","page","type-page","status-publish","hentry","category-finalisci","category-legenda-pieciu-kregow"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/707","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=707"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/707\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/342"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=707"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=707"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=707"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}