{"id":733,"date":"2011-01-20T19:19:11","date_gmt":"2011-01-20T17:19:11","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=733"},"modified":"2018-07-26T02:18:38","modified_gmt":"2018-07-26T00:18:38","slug":"ta-zywa-dlon","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=733","title":{"rendered":"Ta \u017cywa d\u0142o\u0144"},"content":{"rendered":"

„Ta \u017cywa d\u0142o\u0144”<\/a> (pdf<\/a>)<\/h3>\n

Pawe\u0142 Marcisz<\/em><\/p>\n\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Komentarze:<\/h2>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

Na samym pocz\u0105tku autor zapewnia, i\u017c Ta \u017cywa d\u0142o\u0144 to nieliniowy
\nscenariusz. Stwierdzenie to samo w sobie jest absurdalne, gdy\u017c
\nnie ma fabu\u0142 nieliniowych, a dodatkowo chronologiczna konstrukcja
\nprzygody zupe\u0142nie temu twierdzeniu przeczy.<\/p>\n

Gustuj\u0119 w opowie\u015bciach mi\u0142osnych, kt\u00f3re zawsze zapewniaj\u0105 silne
\nemocje graczom jak i Mistrzowi Gry. Niestety autor zamiast zaanga\u017cowa\u0107
\npostaci graczy w w\u0105tek romantyczny w trakcie gry, odg\u00f3rnie narzuca
\nim uczucie. Efektem takiej strategii mo\u017ce by\u0107 brak satysfakcji
\ndziewczyny wcielaj\u0105cej si\u0119 w posta\u0107 m\u0142odej damy. Pozbawiona mo\u017cliwo\u015bci
\nwyboru mi\u0119dzy dwojgiem absztyfikant\u00f3w zostaje postawiona przed
\nfaktem dokonanym. Sprawia to, i\u017c znaczenie roli gracza odgrywaj\u0105cego
\nzakochanego w niej m\u0142odzie\u0144ca tak\u017ce uleg\u0142o umniejszeniu, bowiem
\nniewiele zale\u017cy od jego stara\u0144 i poczyna\u0144.<\/p>\n

Kolejnym potkni\u0119ciami autora s\u0105 nier\u00f3wne roz\u0142o\u017cenie r\u00f3l pomi\u0119dzy
\ncz\u0142onk\u00f3w dru\u017cyny (postaci posiadaj\u0105 ro\u017cn\u0105 warto\u015b\u0107 fabularn\u0105) oraz
\nfakt, i\u017c gracze nie maj\u0105 zbyt wiele do roboty. Najwa\u017cniejszy w\u0105tek,
\nczyli powr\u00f3t do tera\u017aniejszo\u015bci, znajduje si\u0119 poza zasi\u0119giem dzia\u0142ania
\ndru\u017cyny i rozwi\u0105zany zostaje r\u0119kami bohatera niezale\u017cnego.<\/p>\n

Bohaterowie niezale\u017cni zapowiadaj\u0105 ciekawe w\u0105tki dramatyczne.
\nZ niewyt\u0142umaczalnych powod\u00f3w autor nie wykorzystuje jednak stworzonego
\npotencja\u0142u. Scenariusz spisany \u0142adnym j\u0119zykiem, pozwalaj\u0105cym na
\nwczucie si\u0119 w dekadencki, gotycki klimat. Szczeg\u00f3lne pochwa\u0142y
\nnale\u017c\u0105 si\u0119 autorowi za scen\u0119 przeja\u017cd\u017cki kuligiem.<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

…<\/p>\n

Joanna Szaleniec<\/h4>\n

Naprawd\u0119 przewrotny pomys\u0142!!! Dowcipny, niesztampowy scenariusz,
\noparty na rewelacyjnym zderzeniu konwencji. Bardzo przyjemnie
\nsi\u0119 go czyta, a przede wszystkim gwarantuje to, co moim zdaniem
\nnajwa\u017cniejsze – jedyn\u0105 w swoim rodzaju, niezwykle emocjonuj\u0105c\u0105
\nzabaw\u0119 dla graczy. \u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce nie mog\u0142am w niego zagra\u0107 i teraz
\npozostaje mi tylko go poprowadzi\u0107…<\/p>\n

Julian Czurko<\/h4>\n

Ciekawa przygoda z haczykiem na jesienny wiecz\u00f3r. Motyw nienowy,
\nale g\u0142adko zakomponowany. Autor skupi\u0142 si\u0119 jednak na dwojgu zakochanych
\nw sobie bohater\u00f3w graczy, zaniedbuj\u0105c ca\u0142kowicie pozosta\u0142ych.<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

CZ\u0118\u015a\u0106 PIERWSZA – ROKU \u00d3W!<\/p>\n

Pierwsza rzecz, kt\u00f3ra zaintrygowa\u0142a mnie w tym scenariuszu, to
\njego dok\u0142adne chronologiczne umiejscowienie. Uwa\u017cam, \u017ce histori\u0119
\ntraktowa\u0107 nale\u017cy z ca\u0142ym obci\u0105\u017ceniem – i nie wystarczy uwa\u017ca\u0107
\nna polskim (cho\u0107 to zawsze mi\u0142e, kiedy w przygodzie wida\u0107 zainteresowanie
\nprzedmiotem), by dobrze rzecz osadzi\u0107 w kulturze. Przeprowadzi\u0142em
\nzatem ma\u0142e \u015bledztwo.<\/p>\n

Tropy umo\u017cliwiaj\u0105ce precyzyjne okre\u015blenie dat mamy w gruncie
\nrzeczy dwa – wiersz Keatsa (zapisany na marginesie tomu poetyckiego,
\nwydanego w 1819 roku) oraz wzmiank\u0119 o „\u017co\u0142nierzu – klasyku” i
\nprzeciwnym mu „romantyku”. C\u00f3\u017c to by mia\u0142 by\u0107 jednak za \u017co\u0142nierz?
\nWychowanek Korpusu Kadet\u00f3w by\u0142by ju\u017c za stary…<\/p>\n

Przyjmijmy zatem, \u017ce scenariusz rozgrywa si\u0119 gdzie\u015b mi\u0119dzy pierwszymi
\nwyst\u0105pieniami romantyk\u00f3w polskich (1818, publikacja „Romantyk\u00f3w
\ni klasyk\u00f3w”) a powstaniem listopadowym. Sam pocz\u0105tek romantyzmu
\nto jednak by\u0107 nie mo\u017ce, gdy\u017c:<\/p>\n

a) Do polskiego za\u015bcianka dotar\u0142 ju\u017c wiesz Keatsa z 1819 roku<\/p>\n

b) Romantyzm wydaje si\u0119 by\u0107 zjawiskiem do\u015b\u0107 powszechnym w\u015br\u00f3d
\nm\u0142odego pokolenia bohater\u00f3w scenariusza<\/p>\n

Jednak:<\/p>\n

a) Lutos\u0142awski czyta Wertera w oryginale, m\u00f3wi si\u0119 te\u017c o weltschmertzu,
\nprzyjmujemy zatem, \u017ce ksi\u0105\u017cka nie ma jeszcze polskiego t\u0142umaczenia
\n(z roku 1822)<\/p>\n

b) i okre\u015blony zostaje jako „nowomodny romantyk”, wi\u0119c cho\u0107 jego
\npostawa nie dziwi, wci\u0105\u017c jest nowink\u0105.<\/p>\n

Rozs\u0105dnym wydaje si\u0119 zatem przyj\u0105\u0107, \u017ce rzecz dzieje si\u0119 mi\u0119dzy
\nrokiem 1820, a 1822. Czyli, na przyk\u0142ad, w zimie 1821.<\/p>\n

Bohaterowie zostaj\u0105 zatem przerzuceni w czasie do roku 1801.<\/p>\n

To raptem 6 lat po rozbiorach. I na 11 lat przed akcj\u0105 Pana Tadeusza.<\/p>\n

CZ\u0118\u015a\u0106 DRUGA – BEZ SERC, BEZ DUCHA…<\/p>\n

Mamy zatem klon „Powrotu do przysz\u0142o\u015bci” – m\u0142odzi ludzie zostaj\u0105,
\ndzi\u0119ki wynalazkowi szalonego naukowca, przerzuceni w czasie, a
\ntam m\u0142odszy o 20 lat uczony musi opracowa\u0107 na nowo maszyn\u0119 czasu,
\ngdy tymczasem zwi\u0105zek matki bohatera z jego ojcem jest zagro\u017cony,
\ni trzeba go ratowa\u0107 bo inaczej m\u0142ody cz\u0142owiek nigdy si\u0119 nie urodzi\u0142.
\nJest tu co\u015b jeszcze?<\/p>\n

Ach, jest upi\u00f3r – jak\u017ce romantyczny! Prawdziwa ballada Mickiewicza,
\nalbo Dziad\u00f3w cz\u0119\u015b\u0107 IV. Tyle, \u017ce z jego obecno\u015bci nic nie wynika
\n– ma\u0142o tego, nie zgadza si\u0119 on z… ale o tym za chwil\u0119.<\/p>\n

Autorowi nie mo\u017cna odm\u00f3wi\u0107 pewnej sprawno\u015bci j\u0119zykowej, ani znajomo\u015bci
\nkilku podstawowych fakt\u00f3w historycznoliterackich. Czemu zatem
\nten scenariusz jest banalny, p\u0142ytki, doniczegowaty?<\/p>\n

Po pierwsze, wybrawszy ciekawe epoki, funduje nam Autor scenariusz,
\nkt\u00f3ry mo\u017ce dzia\u0107 si\u0119 kiedykolwiek. Jedyne znaki przynale\u017cno\u015bci
\ndo konkretnych czas\u00f3w to zasugerowana dyskusja o niepodleg\u0142o\u015bci
\n(w\u0142a\u015bnie – zasugerowana), wiersz Keatsa (we wsp\u00f3\u0142czesnym t\u0142umaczeniu.
\nMy, literaturoznawcy, nie wybaczamy takich rzeczy. Nie mo\u017cna by\u0142o
\nposzuka\u0107 przek\u0142adu z epoki?) i nieszcz\u0119sny Lutos\u0142awski. A zatem
\nwy\u0142\u0105cznie elementy dekoracyjne. I, oczywi\u015bcie, upi\u00f3r… ale o
\nnim za chwil\u0119.<\/p>\n

Bohaterowie graczy pozbawieni s\u0105 przy tym w\u0142a\u015bciwo\u015bci – zasugerowano
\nwy\u0142\u0105cznie dwoje z nich, a pomys\u0142 na pozosta\u0142\u0105 dw\u00f3jk\u0119 jest do\u015b\u0107
\nmarny. A skoro wpl\u0105tuje si\u0119 ich w intryg\u0119 ze zmian\u0105 historii rodziny,
\nto powinno si\u0119 ich w niej jako\u015b osadzi\u0107. Poza tym nie ma \u017cadnego
\npowodu romansu dwojga BG, o kt\u00f3rym du\u017co si\u0119 m\u00f3wi, ale kt\u00f3ry przechodzi
\njakby bokiem. Bez niego natomiast cierpi warstwa humorystyczna
\nscenariusza – a konkretnie najbardziej zabawny jej wic.<\/p>\n

Nie potrafi\u0119 r\u00f3wnie\u017c pogodzi\u0107 si\u0119 z maszyn\u0105 czasu – to pomys\u0142,
\nkt\u00f3ry zupe\u0142nie nie pasuje do ducha epoki! Rozumiem wiktoria\u0144sk\u0105
\nmaszyn\u0119 czasu. Wyobra\u017cam j\u0105 sobie nawet w czasach Wokulskiego.
\nAle, na Boga, nie w romantyzmie! Ten zgrzyt jest dla mnie bardzo,
\nale to bardzo mocny – zw\u0142aszcza, \u017ce przenosiny w czasie mo\u017cna
\nby\u0142o urz\u0105dzi\u0107 inaczej.<\/p>\n

Bo nie mam nic przeciwko temu, by w pierwszej po\u0142owie XIX wieku
\ntaki motyw si\u0119 pojawi\u0142. Nie podoba mi si\u0119 tylko intencjonalna
\nbudowa wehiku\u0142u. Gdyby powsta\u0142 przez przypadek, gdyby podr\u00f3\u017c by\u0142a
\nskutkiem jakiego\u015b wypadku, gdyby nawet odbyto j\u0105 za spraw\u0105 czar\u00f3w,
\nalbo we \u015bnie, wszystko by\u0142oby w porz\u0105dku. Ale wyobra\u017acie sobie
\ncz\u0142owieka O\u015bwiecenia, kt\u00f3ry stara si\u0119 zbudowa\u0107 Maszyn\u0119 Czasu!
\nDo licha! Ich interesowa\u0142y zupe\u0142nie inne rzeczy!<\/p>\n

Kolejny problem to humor – zapowiada si\u0119 scenariusz lekki, i
\nfaktycznie lekkim jest – ale nie ma w nim \u017cadnych komicznych zdarze\u0144
\n(wyj\u0105wszy mo\u017ce Lutos\u0142awskiego, kt\u00f3ry wiesza si\u0119, jak na Wertera
\nprzysta\u0142o, i \u0142amie nog\u0119). A potencja\u0142 jest tak ogromny! Tyle pomys\u0142\u00f3w
\nna komiczne qui pro quo – i nic! Kompletnie nic!<\/p>\n

No i upi\u00f3r. Upi\u00f3r jest duchem kochanka, kt\u00f3ry, prze\u017cywszy zaw\u00f3d
\nmi\u0142osny, utopi\u0142 si\u0119 w stawie (w stawie zimna woda\/troch\u0119 b\u0119dzie
\nszkoda…). Tyle, \u017ce on si\u0119 w nim utopi\u0142 w 1801 roku. Owszem,
\nte\u017c m\u00f3g\u0142 by\u0107 czytelnikiem Goethego (przypominam, ksi\u0105\u017ck\u0119 wydano
\nw 1774), ale by\u0142 przy tym Polakiem! A nawet Hrabia, by\u0142o – nie
\nby\u0142o romantyk, nie topi si\u0119, gdy jego awanse okazuj\u0105 si\u0119 nieskuteczne.<\/p>\n

I zn\u00f3w – razi mnie nie tyle sam motyw, co nieumiej\u0119tne pos\u0142ugiwanie
\nsi\u0119 potencja\u0142em historycznym. Mieszka\u0144cy dworku (sk\u0105din\u0105d, nie
\nwydaje Wam si\u0119, \u017ce bardziej pasuje on do „Nad Niemnem”, ni\u017c „Dziad\u00f3w”?)
\nsprzed 20 lat zachowuj\u0105 si\u0119 dok\u0142adnie tak samo, jak wsp\u00f3\u0142cze\u015bni.
\nPo drodze jest romantyczny przewr\u00f3t – ale w naszym za\u015bcianku nic
\nsi\u0119 nie zmienia. A nie m\u00f3g\u0142 nasz samob\u00f3jca uciec do Napoleona,
\njak Jacek Soplica? Po choler\u0119 ten upi\u00f3r?<\/p>\n

CZ\u0118\u015a\u0106 TRZECIA – CZEMU P\u0141ACZESZ?, STAREGO PYTA\u0141 CZY\u017bYK M\u0141ODY<\/p>\n

Najbardziej zmarnowany potencja\u0142 mie\u015bci si\u0119 w samym w\u0105tku podr\u00f3\u017cy.
\nNasi m\u0142odzi przemieszczaj\u0105 si\u0119 o lat 20 – i trafiaj\u0105 na ten sam
\ndw\u00f3r, kt\u00f3ry tym si\u0119 r\u00f3\u017cni, \u017ce starzy s\u0105 w nim m\u0142odsi.<\/p>\n

Ale to jest, do licha, polski dw\u00f3r szlachecki na 10 lat przed
\nPanem Tadeuszem i nasi podr\u00f3\u017cnicy powinni trafi\u0107 w sam \u015brodek
\nhistoryi szlacheckiej.<\/p>\n

Ma\u0142o tego – gdyby Autor chcia\u0142 naprawd\u0119 wykrzesa\u0107 co\u015b wi\u0119cej,
\nni\u017c marn\u0105 komedyjk\u0119, zauwa\u017cy\u0142by pewn\u0105 prawid\u0142owo\u015b\u0107 – ot\u00f3\u017c nasi
\nbohaterowie urodzili si\u0119 ju\u017c pod zaborami – a m\u0142odzie\u017c z przesz\u0142o\u015bci
\nwyra\u017anie pami\u0119ta Rzeczpospolit\u0105 (to tylko 6 lat po jej ostatecznym
\nupadku, 10 po Konstytucji). Jaki\u017c tu drzemie potencja\u0142! Konflikt
\nrysuje si\u0119 nie tylko na p\u0142aszczy\u017anie klasycystyczno-romantycznej
\n(aby doda\u0107 rzeczy smaku prosi si\u0119 a\u017c dziad – sarmata), ale i niepodleg\u0142o\u015bciowej.
\nJak przebiega? Wystarczy zajrze\u0107 do „Ko\u0144ca \u015bwiata szwole\u017cer\u00f3w”
\nBrandysa.<\/p>\n

TYTU\u0141EM PODSUMOWANIA<\/p>\n

O tak, rozsierdzi\u0142 mnie ten scenariusz. Zdenerwowa\u0142 niemal jak
\n„Noc anio\u0142\u00f3w”, z tym, \u017ce w „\u017bywej d\u0142oni” zmarnowano kompletnie
\nca\u0142y potencja\u0142 i zafundowano nam lekk\u0105 i g\u0142upawa komedyjk\u0119, w
\nkt\u00f3rej historia jest raptem ozdobnikiem – a to przecie\u017c to w\u0142a\u015bnie
\nona jest zasadniczym tematem podr\u00f3\u017cy w czasie. W dodatku komedyjk\u0119
\nw zamy\u015ble romantyczn\u0105 (w znaczeniu sentymentalnym, a nie kulturowym),
\nw kt\u00f3rej nie ma ani grama uczucia.<\/p>\n

I romantyczn\u0105 (tym razem w znaczeniu formacji kulturowej), kompletnie
\nodart\u0105 z romantyczno\u015bci (kt\u00f3r\u0105 przepojone s\u0105 „W\u0119dr\u00f3wki nocn\u0105 por\u0105”).<\/p>\n

A przecie\u017c:<\/p>\n

Nie jest \u015bwiat\u0142o, by pod korcem sta\u0142o<\/p>\n

Ani s\u00f3l ziemi do przypraw kuchennych.<\/p>\n

\u0141ukasz M. Pogoda<\/h4>\n

…<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

Podr\u00f3\u017ce w czasie to jeden z najtrudniejszych do zrealizowania
\nw grze fabularnej temat\u00f3w. Nieprzewidywalno\u015b\u0107 rozgrywki sprawia,
\ni\u017c po\u0142\u0105czenie wszystkich w\u0105tk\u00f3w w logiczn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 po „powrocie
\ndo przysz\u0142o\u015bci” nie jest proste. I chyba w celu unikni\u0119cia logicznej
\nwpadki autor zubo\u017cy\u0142 fabu\u0142\u0119 tak znacznie, i\u017c poza w\u0105tkiem g\u0142\u00f3wnym
\nniewiele pozosta\u0142o. W efekcie scenariusz nie porywa, nie wci\u0105ga,
\na rozwi\u0105zanie problemu z wehiku\u0142em „deus ex machina” (i to dwukrotnie!)
\npozostawia uczucie niesmaku. Podobnie dzieje si\u0119 z historycznym
\nsettingiem, kt\u00f3rego historyzm wynika tylko z daty zadeklarowanej
\nwe wst\u0119pie. Poza tym mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, i\u017c postaci graczy
\ns\u0105 zawieszone w pustce.<\/p>\n

To w\u0142a\u015bnie bohaterowie wypadaj\u0105 najgorzej, chyba zabrak\u0142o na
\nnich pomys\u0142u. Dwie dodatkowe postaci s\u0105 typowymi zapchajdziurami,
\na o parze kochank\u00f3w wiemy tylko tyle, \u017ce si\u0119 maj\u0105 pokocha\u0107. W
\njakim spos\u00f3b MG ma tego dokona\u0107? Po prostu powiedzie\u0107 dziewczynie,
\n\u017ce w pewnym momencie ma zmieni\u0107 obiekt westchnie\u0144. Doprawdy, co\u015b
\ntakiego mo\u017cna przeprowadzi\u0107 w mniej \u0142opatologiczny spos\u00f3b.<\/p>\n

Mi\u0142o by\u0142oby r\u00f3wnie\u017c, gdyby za tym uczuciem szed\u0142 jakikolwiek
\nproblem, czy cho\u0107by komplikacja fabularna. Mo\u017ce nast\u0119pnym razem?<\/p>\n

No i przyda\u0142oby si\u0119 nieco wi\u0119cej \u015bmia\u0142o\u015bci i wiary we w\u0142asne
\nsi\u0142y. Kulig naprawd\u0119 da si\u0119 przedstawi\u0107.<\/p>\n

Marcin Segit<\/h4>\n

…<\/p>\n

Micha\u0142 'Puszon’ Stachyra<\/h4>\n

Ciekawe realia.. pierwsza po\u0142owa XIX wieku, Kr\u00f3lestwo Polskie.
\nInteresuj\u0105cy spos\u00f3b zapoznania si\u0119 bohater\u00f3w – kulig, cho\u0107 nie
\ndo ko\u0144ca go sobie wyobra\u017cam. Szalony naukowiec ca\u0142kiem klimatyczny.
\nMotyw przenosin w czasie… w sumie rzadko pojawia si\u0119 w scenariuszach
\nRPG, tu ca\u0142kiem ciekawie zapodany – problem doprowadzenia do \u015blubu
\nw\u0142asnych rodzic\u00f3w przywo\u0142uje do pami\u0119ci oczywi\u015bcie niekt\u00f3re ksi\u0105\u017cki
\nczy filmy – zw\u0142aszcza „Powr\u00f3t do przysz\u0142o\u015bci”, ale mi to akurat
\nnie przeszkadza. Tekst czyta si\u0119 przyjemnie.<\/p>\n

Bardzo nie spodoba\u0142o mi si\u0119 jedno zdanie autora „…pami\u0119taj,
\n\u017ce dobry prowadz\u0105cy to wredny prowadz\u0105cy.” Je\u017celi wed\u0142ug niego
\njest to regu\u0142a to wsp\u00f3\u0142czuje jego graczom… Mi to si\u0119 zawsze
\nwydawa\u0142o, \u017ce RPGi to wsp\u00f3lna rozrywka itp itd… Mam nadziej\u0119,
\n\u017ce to jednak sarkazm autora, przeze mnie, niezbyt m\u0105drego, nie
\nwykryty….<\/p>\n

Og\u00f3lnie, pomys\u0142 na scenariusz fajny, zastanawia troch\u0119 jego umiejscowienie
\nhistoryczne – wehiku\u0142y czasowe bardziej by mi si\u0119 kojarzy\u0142y raczej
\nz ko\u0144cem XIX wieku ni\u017c jego pocz\u0105tkiem. Potencja\u0142, jaki mia\u0142 ten
\nscenariusz nie zosta\u0142 wykorzystany – mog\u0142o wyj\u015b\u0107 co\u015b naprawd\u0119
\ndobrego… a tak … ni\u017csza klasa \u015brednia…<\/p>\n

Krzysztof \u015awi\u0105tek<\/h4>\n

PLUSY:<\/strong> ciekawe realia – mocno „nie rpg-owe”,
\nsympatyczni bohaterowie i NPC, sprawna intryga i niez\u0142y styl –
\nda\u0142o si\u0119 mi\u0142o czyta\u0107.<\/p>\n

MINUSY:<\/strong> brak iskry – nic super odkrywczego, motyw
\nWehiku\u0142u Czasu jest w ko\u0144cu dosy\u0107 oklepany.<\/p>\n

WRA\u017bENIA: <\/strong>zaintrygowa\u0142o mnie. Nie wiem czy
\ndobrze czu\u0142bym si\u0119 w tych realiach, ale… Nr 4 na mojej li\u015bcie.<\/p>\n

\n

[collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Ta \u017cywa d\u0142o\u0144” (pdf) Pawe\u0142 Marcisz<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":342,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[54],"tags":[],"class_list":["post-733","page","type-page","status-publish","hentry","category-inne"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/733","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=733"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/733\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/342"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=733"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=733"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=733"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}