{"id":896,"date":"2011-02-06T01:13:10","date_gmt":"2011-02-05T23:13:10","guid":{"rendered":"http:\/\/quentinrpg.pl\/?page_id=896"},"modified":"2018-07-26T01:40:55","modified_gmt":"2018-07-25T23:40:55","slug":"comedia-infernae","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/?page_id=896","title":{"rendered":"Comedia Infernae"},"content":{"rendered":"

„Comedia Infernae”<\/a><\/h3>\n

Marcin „Diakonis” Petrowicz<\/em><\/p>\n\n

\n
\nSpoiler\n<\/div>\n
\n<\/p>\n

Marcin Blacha<\/h4>\n

Scenariusz nie trzyma si\u0119 kupy i zawiera widoczne go\u0142ym okiem b\u0142\u0119dy, kt\u00f3re ujawni\u0105 si\u0119 na sesji u wi\u0119kszo\u015bci Mistrz\u00f3w Gry. Przyk\u0142adem s\u0105 dwie s\u0105siaduj\u0105ce wioski – w jednej dokonano rzezi, a w drugiej w najlepsze si\u0119 bawi\u0105. Kluczowe elementy scenariusza nie pasuj\u0105 do siebie na poziomie estetycznym. Podejrzewam, \u017ce nawet je\u015bli kto\u015b – jak ja – lubi oldschool’owe historie o kultystach, kt\u00f3rzy zachowuj\u0105 si\u0119 jak na kultyst\u0119 przysta\u0142o i jest w stanie prze\u0142kn\u0105\u0107 odgrzewane stare chwyty, to jednak zbyt wiele mu w tym tek\u015bcie zgrzyta, \u017ceby zapewni\u0107 dobr\u0105 zabaw\u0119. Jak w innych podobnych przypadkach polecam lektur\u0119 z no\u017cyczkami w r\u0119ku – cz\u0119\u015b\u0107 scenariusza mo\u017cna wykroi\u0107 na potrzeby w\u0142asnych sesji.<\/p>\n

Piotr Brewczy\u0144ski<\/h4>\n

…<\/p>\n

Wojciech Doraczy\u0144ski<\/h4>\n

Kiedy zacz\u0105\u0142em czyta\u0107 t\u0119 przygod\u0119 by\u0142em pe\u0142en dobrych my\u015bli. Potem zacz\u0105\u0142em kr\u0119ci\u0107 nosem. Wynik – scenariusz jest ca\u0142kiem ok, ale mnie nie powali\u0142.<\/p>\n

Rzecz ma wiele mocnych stron. Po pierwsze, scenariusz jest napisany, gi\u0119tkim, plastycznym j\u0119zykiem. Po drugie – wydarzenia s\u0105 dok\u0142adnie przedstawione, tekst zawiera mn\u00f3stwo pomocnych informacji, co wi\u0119cej wskaz\u00f3wki jaki b\u0119d\u0105 zachowywa\u0107 si\u0119 BN przy r\u00f3\u017cnych dzia\u0142aniach graczy. M\u00f3wi\u0105c kr\u00f3tko: jest to dobrze zrobiona, rzemie\u015blnicza przygoda. Mo\u017cna prowadzi\u0107 j\u0105 z marszu, bez najmniejszych przer\u00f3bek (s\u0105 te\u017c statystyki). Acha – trafnie te\u017c oddaje kilmat m\u0142otka, czerpi\u0105c ze znanych element\u00f3w \u015bwiata, co prawda mocno ogranych, ale za to zaprezentowanych w nowy, ciekawy spos\u00f3b – to jest w\u0142a\u015bnie to co lubi\u0119.<\/p>\n

Brak mi jednak w tej przygodzie czego\u015b wybitnego. Fabu\u0142a jest sprawnie poprowadzona, ale w zasadzie sprowadza si\u0119 do odwiedzenia kilku lokacji, aczkolwiek ciekawych. Nie podoba\u0142o mi si\u0119 te\u017c kilka rzeczy – jak na przyk\u0142ad dwie bli\u017aniacze wioski, zamieszkane przez czcieli mrocznych bog\u00f3w. Jako\u015b nie wyobra\u017cam sobie aby kulty\u015bci mogli si\u0119 d\u0142u\u017cej zajmowa\u0107 upraw\u0105 roli czy rybo\u0142\u00f3stwem. Gdybym gra\u0142 w t\u0119 przygod\u0119 to po przybyciu do Zatrast sta\u0142bym si\u0119 natychmiast bardzo podejrzliwy. Kto\u015b wybi\u0142 ludzi z oddalonej o p\u00f3\u0142 dnia drogi wioski – a oni si\u0119 spokojnie na weselu bawi\u0105? S\u0105dz\u0119, \u017ce so\u0142tys i mieszka\u0144cy bardziej by si\u0119 maskowali, przed w sumie do\u015b\u0107 gro\u017anymi bohaterami (kap\u0142an Sigmara!).<\/p>\n

Fina\u0142 przygody jest ciekawy, cho\u0107 nie rewelacyjny. Nie wiem jednak czy rzeczywi\u015bcie gracze zastanawialiby si\u0119 d\u0142u\u017cej nad w\u0142asnymi dylematami. No, mo\u017ce osoba graj\u0105ca Livi\u0105. Motyw z „ojcem, kt\u00f3ry przeszed\u0142 na Ciemn\u0105 Stron\u0119 Mocy” jest jednak do b\u00f3lu wy\u015bwiechtany. W\u0105tpi\u0119 czy w kimkolwiek wzbudzi\u0142by jakie\u015b emocje.<\/p>\n

Wida\u0107, \u017ce autor „Comedii” wie jak napisa\u0107 porz\u0105dn\u0105 przygod\u0119, dobrze wpasowan\u0105 w realia wybranego przez siebie systemu. Przygod\u0119, kt\u00f3ra dostarcza narz\u0119dzi do poprowadzenia dobrej sesji. Za t\u0105 rzemie\u015blnicz\u0105 sprawno\u015b\u0107 najbardziej sobie ten tekst ceni\u0119. Niemniej brakuje mu jakiej\u015b „iskry Bo\u017cej” kt\u00f3ra sprawi\u0142aby, \u017ce sta\u0142by si\u0119 on \u015bwietny. Tak jest tylko niez\u0142y.<\/p>\n

Artur Ganszyniec<\/h4>\n

S\u0105 takie scenariusze, kt\u00f3re maj\u0105 teoretycznie wszystko co potrzeba, ale fajne. Niezr\u0119cznie czuj\u0119 si\u0119, pisz\u0105c to, bo podejrzewam, \u017ce jest to odczucie czysto subiektywne i trudne do zdefiniowania. Ale tak w\u0142a\u015bnie pomy\u015bla\u0142em po lekturze tego scenariusza: niby wszystko jest, ale jako\u015b mnie nie porwa\u0142.<\/p>\n

Mamy tu bohater\u00f3w z w\u0105tkami osobistymi i t\u0142em, mamy tradycyjny ponury stary \u015bwiat, mamy g\u0142\u00f3wnych z\u0142ych, mamy zwroty akcji. Ale jako\u015b si\u0119 to nie klei. Przeczyta\u0142em tekst dwa razy i wci\u0105\u017c mam w\u0105tpliwo\u015bci, po co bohaterowie szli tam, gdzie szli, czemu robili to co robili, o co w sumie chodzi\u0142o tym z\u0142ym. Zapewne to wina p\u00f3\u017aniej pory i zm\u0119czenia – ale \u015bwiadczy to te\u017c o tym, \u017ce tekst jako\u015b nie wchodzi.
\nTrudno mi co\u015b wi\u0119cej powiedzie\u0107. Spr\u00f3bujcie sami, mo\u017ce go \u017ale oceniam.<\/p>\n

Zalety:<\/strong> Starannie przygotowany, s\u0105 wszystkie niezb\u0119dne elementy.<\/p>\n

Wady: <\/strong>Brakuje mu czego\u015b co by porwa\u0142o. Jaki\u015b taki nijaki.<\/p>\n

Jednym zdaniem:<\/strong> Czego\u015b mu brakuje.<\/p>\n

Magdalena Madej<\/h4>\n

Scenariusz Comedia Infernae<\/strong> rozpoczyna si\u0119 wielce zach\u0119caj\u0105co, gdy\u017c autor stworzy\u0142 dla graczy oryginalne i rzetelnie opisane postaci. Troje z czterech bohater\u00f3w dobrze wpasowuje si\u0119 w konwencj\u0119 i klimat przygody, niestety ostatni z cz\u0142onk\u00f3w dru\u017cyny (Dietmar Scha\u00df) wypada blado, a jego rola w scenariuszu ogranicza si\u0119 do pod\u0105\u017cania za reszt\u0105 towarzyszy. W trakcie czytania dobre pierwsze wra\u017cenie powoli s\u0142abnie, gdy\u017c zacz\u0105tki osobistych w\u0105tk\u00f3w nie doczeka\u0142y si\u0119 realizacji. Dopiero pod koniec d\u0142ugiej wyprawy fabu\u0142a nagle przypomina sobie, i\u017c ka\u017cdy z bohater\u00f3w mia\u0142 indywidualny pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego znalaz\u0142 si\u0119 na kartach opowie\u015bci. Nieprzygotowany w trakcie sesji gracz, powinien nagle wzbudzi\u0107 w sobie emocje – parali\u017cuj\u0105cy strach w przypadku odgrywaj\u0105cego Livi\u0119 czy smutek pomieszany z triumfem, jaki odczuwa Lazariel.<\/p>\n

Scenariusz zosta\u0142 spisany logicznie i przejrzy\u015bcie, przyjemno\u015b\u0107 lektury pot\u0119guj\u0105 starannie wykonane ilustracje, kt\u00f3re nadaj\u0105 tekstowi wygl\u0105d starej ksi\u0119gi magicznej. Graficzna strona Comedia Infernae<\/strong> idealnie pasuje do wybranej przez autora nazwy. Zawarto\u015b\u0107 scenariusza natomiast nie stanowi sp\u00f3jnej kompozycji z zapowiadaj\u0105cym piekielne historie tytu\u0142em. Wydarzenia obfituj\u0105 w okultystyczne i demoniczne motywy, niestety zamiast wyrazistych dekoracji, dru\u017cyna przemierza typowe le\u015bne trakty i opanowane przez z\u0142ych kultyst\u00f3w wioski.<\/p>\n

Najs\u0142absz\u0105 stron\u0105 Comedia Infernae<\/strong> jest zupe\u0142ny brak dramatycznego zako\u0144czenia. W finale wyra\u017anie brakuje domkni\u0119cia w\u0105tk\u00f3w osobistych graczy, a narastaj\u0105ce przez ca\u0142a przygod\u0119 piekielne z\u0142o okazuje si\u0119 prowincjonalnym diablikiem. Wiele rzeczy mo\u017cna powiedzie\u0107 lub napisa\u0107 o demonach, natomiast nie mo\u017cna im odm\u00f3wi\u0107 teatralno\u015bci i sk\u0142onno\u015bci do spektakularnej przesady.<\/p>\n

Tomasz Z. Majkowski<\/h4>\n

Z sadystyczn\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 spiesz\u0119 donie\u015b\u0107, \u017ce pan Alighieri napisa\u0142 swoj\u0105 komedi\u0119 po w\u0142osku i w\u0142oski da\u0142 jej tytu\u0142 – nie \u0142aci\u0144ski. Silenie si\u0119 na \u0142aci\u0144skie przeciwie\u0144stwo „Boskiej komedii” jest wi\u0119c delikatnym sprawy przefajnowaniem: rzetelniej by\u0142oby nazwa\u0107 rzecz po italsku (nie pytajcie, jak to b\u0119dzie: ja w\u0142oskiego nie znam). M\u00f3wi\u0119 o tym zreszt\u0105 nie bez kozery, poniewa\u017c problem tkwi\u0105cy w tytule ci\u0105\u017cy na ca\u0142ej przygodzie.<\/p>\n

Pocz\u0105tkowo wcale mi si\u0119 podoba\u0142o, scenariusz proponuje bowiem interesuj\u0105ce postaci – a przynajmniej troje z czterech bohater\u00f3w wzbudzi\u0142o moje zaciekawienie. Niestety, podprawiono ich tysi\u0105cletnim elfem, kt\u00f3ry – na logik\u0119 – powinien jednym skinieniem palca radzi\u0107 sobie z prezentowanymi problemami. W ko\u0144cu mia\u0142 niezmierzon\u0105 ilo\u015b\u0107 czasu na przygotowania.<\/p>\n

Prze\u0142kn\u0105\u0142em jednak t\u0119 pigu\u0142k\u0119 i przyst\u0105pi\u0142em do lektury. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 mo\u017ce bez rewelacji, ale przyzwoicie – podr\u00f3\u017c po drogach i bezdro\u017cach Imperium, ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 racje \u017cywno\u015bciowe, melancholijne ogniska, niespokojne sny, zmutowana dziczyzna, okazyjni bandyci – wszystko to \u0142adnie wkomponowuje si\u0119 w estetyk\u0119 „Warhammera”, pozwala z\u017cy\u0107 si\u0119 z postaciami (co jest niezb\u0119dne, skoro mamy odgrywa\u0107 ich dramat) i daje nadziej\u0119 na apetyczne rozwini\u0119cie. By\u0107 mo\u017ce trwa ociupink\u0119 za d\u0142ugo, ale to akurat nie problem, bo tego rodzaju podr\u00f3\u017c mo\u017cna \u0142atwo dostosowa\u0107 do gust\u00f3w ka\u017cdej dru\u017cyny. W ka\u017cdym razie, rozbudzi\u0142o to m\u00f3j apetyt (cho\u0107 zn\u00f3w, prze\u0142kn\u0105\u0107 musia\u0142em wyskakuj\u0105cego jak diabe\u0142 z pude\u0142ka elfa). Potem, niestety, dru\u017cyna dojecha\u0142a na miejsce.<\/p>\n

W\u0105tki bli\u017aniaczych osad (z kt\u00f3rych jedn\u0105 wymordowano), demonicznego so\u0142tysa, elfach ruin i siedziby kultyst\u00f3w s\u0105 mo\u017ce poprawne, ale z jednej strony naiwne (wie\u015b wymordowano, ale zacni jej s\u0105siedzi pl\u0105saj\u0105 na weselisku), z drugiej za\u015b – w \u017caden spos\u00f3b nie pozwalaj\u0105 wyeksponowa\u0107 w\u0105tk\u00f3w osobistych postaci, cho\u0107 temu niby ma s\u0142u\u017cy\u0107 przygoda. Te uruchomione zostan\u0105 dopiero w finale, po przerwie d\u0142ugo\u015bci ca\u0142ej sesji. Nie tego, niestety, oczekiwaliby\u015bmy po scenariuszu, kt\u00f3rego za\u0142o\u017ceniem jest budowanie na przesz\u0142o\u015bci bohater\u00f3w – pomimo przeprowadzonego \u015bledztwa mocno w\u0105tpliwym wydaje mi si\u0119 emocjonuj\u0105cy fina\u0142. A przynajmniej fina\u0142, kt\u00f3ry wyzwala za\u0142o\u017cone przez scenariusz emocje: taka, na przyk\u0142ad, Livia teoretycznie powinna obawia\u0107 si\u0119 demona i dr\u017ce\u0107 od wyrzut\u00f3w sumienia. W praktyce mo\u017ce co najwy\u017cej przypomnie\u0107 sobie i\u017c co\u015b tam mia\u0142a na karcie wypisane – zamiast podgrzewa\u0107 w niej stosowne uczucia, przygoda pozwoli\u0142a o nich zapomnie\u0107.<\/p>\n

Problemem „20medii” jest przefajnowanie. Ten scenariusz m\u00f3g\u0142by by\u0107 zupe\u0142nie niez\u0142y, cho\u0107 mo\u017ce nie wybitny, gdyby koncentrowa\u0142 si\u0119 na tropieniu i zwalczaniu demona oraz jego wyznawc\u00f3w. Niestety, zosta\u0142 utopiony w sosie wewn\u0119trznych dramat\u00f3w bohater\u00f3w kt\u00f3re nie do\u015b\u0107, \u017ce s\u0142abo si\u0119 w scenariuszu realizuj\u0105, to jeszcze rozwi\u0105zuj\u0105 w spos\u00f3b nie tyle przejmuj\u0105cy, co komiczny: demon jest jednocze\u015bnie bratem elfa, ojcem kap\u0142ana, dobro- (a mo\u017ce z\u0142o-) czy\u0144c\u0105 Livii oraz zupe\u0142nie nikim dla nawr\u00f3conego \u0142ajdaka (okradzionego tym sposobem z osobistego w\u0105tku). Rozumiem, i\u017c kumulacja w\u0105tk\u00f3w podnosi temperatur\u0119 emocjonaln\u0105 sceny, istniej\u0105 jednak granice groteski. Motyw pokrewie\u0144stwa z potworem nie do\u015b\u0107, \u017ce nie jest szczeg\u00f3lnie tw\u00f3rczy, to jeszcze zosta\u0142 zupe\u0142nie wytarty przez popkultur\u0119, i to nie tylko dzi\u0119ki postaci Lorda Vadera.<\/p>\n

Ostatnia kwestia jest, jak zwykle drobna – nie lubi\u0119 nawi\u0105za\u0144 pozbawionych sensu, zw\u0142aszcza, je\u015bli nawi\u0105zuj\u0105 do rzeczy duchowo mi bliskich. A wi\u0119c: dlaczego\u017c Dante, u licha?<\/p>\n

Krystyna Nahlik<\/h4>\n

Epicki tytu\u0142, prolog w karczmie, drobiazgowo opisani bohaterowie graczy z ponur\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105, koszmary, kulty\u015bci, demony i b\u0142oto – czeg\u00f3\u017c wi\u0119cej mo\u017cna by chcie\u0107 od scenariusza do WFRP? Niestety, mimo tego nat\u0119\u017cenia niby gwarantuj\u0105cych sukces element\u00f3w, czego\u015b ?Comedii Infernae” brakuje. By\u0107 mo\u017ce konsekwencji w ci\u0105gni\u0119ciu w\u0105tk\u00f3w osobistych – trac\u0105 na wyrazie po cz\u0119\u015bci przez to, ze nie wp\u0142ywaj\u0105 w zasadzie na przebieg akcji poza fina\u0142em (wywo\u0142ywanie w kilku momentach okre\u015blonych emocji to zdecydowanie zbyt ma\u0142o), a po cz\u0119\u015bci przez to, ze splataj\u0105 si\u0119 w spos\u00f3b zbyt nieprawdopodobny. Poza tym
\nDietmar jest pokrzywdzony, jako jedyny nie ma w\u0142a\u015bciwie osobnego w\u0105tku, a przecie\u017c mo\u017cna by jego historie bandycka ciekawie na rubie\u017cach wykorzysta\u0107. By\u0107 mo\u017ce za\u015b po prostu oryginalno\u015bci – cho\u0107 historia opisana jest bardzo barwnie i ze swad\u0105, nie mog\u0119 si\u0119 oprze\u0107 wra\u017ceniu, ze wszystkie elementy ju\u017c sk\u0105d\u015b znam.<\/p>\n

Dlatego tez uwa\u017cam ten scenariusz za poprawny, nawet dobry, ale nie zas\u0142uguj\u0105cy na nagrod\u0119, szczeg\u00f3lnie ze ma tez kilka innych s\u0142abo\u015bci. Poza kr\u00f3tkim epizodem we wiosce brak w\u0142a\u015bciwie bohater\u00f3w niezale\u017cnych, a ci, kt\u00f3rzy si\u0119 pojawiaj\u0105 w Zatrast, nie odgrywaj\u0105 \u017cadnej roli w scenariuszu poza z\u0142ym przyw\u00f3dc\u0105 kultyst\u00f3w i s\u0142u\u017c\u0105 jedynie za \u015bcienne dekoracje. Zako\u0144czenie, cho\u0107 dramatyczne, malownicze i pozostawiaj\u0105ce graczom wyb\u00f3r dzia\u0142ania i wp\u0142yw na wydarzenia, pojawia si\u0119 zbyt znienacka. Kulminacje, w kt\u00f3rej okazuje si\u0119 \u017ce demon wi\u0105\u017ce si\u0119 z histori\u0105 ka\u017cdego z bohater\u00f3w da\u0142oby si\u0119 zaakceptowa\u0107, gdyby poprzedzaj\u0105ce j\u0105 wydarzenia jako\u015b do tego przygotowywa\u0142y czy budowa\u0142y napi\u0119cie, chocia\u017cby w postaci jakich\u015b znak\u00f3w przeznaczenia. Posta\u0107 Ottona nie tylko zalatuje Darth Vaderem, co samo w sobie nie jest wad\u0105, ale pojawia si\u0119 na miejscu zupe\u0142nie deus ex machina <\/em>i bez wyja\u015bnie\u0144, a jego pokrewie\u0144stwa z elfi\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0105 nie mog\u0119 zrozumie\u0107 w og\u00f3le. Jak zachowaj\u0105 si\u0119 gracze podczas fina\u0142u nie wiem, ale mog\u0105 by\u0107 mocno skonfundowani. Czekam jednak na kolejne prace autora, gdy\u017c ma dobry warsztat i \u015bwietne wyczucie konwencji, pozostaje mu popracowa\u0107 nad konstrukcj\u0105 fabu\u0142y i poczeka\u0107 na naprawd\u0119 \u015bwietny pomys\u0142.<\/p>\n

Dozwolony od: <\/strong>lat 18<\/p>\n

Akcja: <\/strong>3<\/p>\n

Emocje:<\/strong> 2<\/p>\n

Humor:<\/strong> 1<\/p>\n

Pomys\u0142y: <\/strong>2<\/p>\n

Ciekawostki:<\/strong> Jedyna praca tej edycji pod dwoma tytu\u0142ami.Wpadki:Apostrofy przy odmianie obcoj\u0119zycznych imion!<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Skala 0\/4<\/p>\n

Maciej Reputakowski<\/h4>\n

…<\/p>\n

Micha\u0142 Stachyra<\/h4>\n

…<\/p>\n

Joanna Szaleniec<\/h4>\n

Scenariusz przekona\u0142 mnie, \u017ce autor dysponuje nale\u017cytym warsztatem pisarskim i potrafi stworzy\u0107 przygod\u0119 na dobrym poziomie. Zach\u0119cam go w zwi\u0105zku z tym do kolejnej pr\u00f3by si\u0142 w Quentinie, tym razem jednak dopiero wtedy, kiedy b\u0119dzie mia\u0142 naprawd\u0119 interesuj\u0105cy i oryginalny pomys\u0142.<\/p>\n

[collapse]<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Comedia Infernae” Marcin „Diakonis” Petrowicz<\/p>\n","protected":false},"author":11112,"featured_media":0,"parent":336,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[],"class_list":["post-896","page","type-page","status-publish","hentry","category-warhammer"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/896","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/11112"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=896"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/896\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/336"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=896"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=896"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.quentinrpg.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=896"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}